Ελλάδα Καλοκαίρι 2008 Hellas. (Greece) Summer 2008

Ο Δίολκος, δεν είναι ούτε δικός μου ούτε δικός σου. Ανήκει σε αυτούς που δεν γεννήθηκαν ακόμη! ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ

The Parthenon marbles need their brothers back!!! ReUnite the monument!!! Réunifier le monument!!! Reunir el monumento!!! Wieder das Denkmal!!! Поново сјединити споменик!!! Ribashkuar monument!!! Reunificar o monumento!!! 碑再会!!! Mempertemukan monumen!!! 复合的纪念碑!!!

Copyright by kARTsonakis Pan e-mail: kartson2@gmail.com Μy blog and kARTson

and this is classic kartson foto

Beautiful composition, fantastic view.I like it.

• I like compositions like this very much

Τὸ σπίτι κοντὰ στὴ θάλασσα.

Τὰ σπίτια ποὺ εἶχα μοῦ τὰ πῆραν. Ἔτυχε νά ῾ναι τὰ χρόνια δίσεχτα πολέμοι χαλασμοὶ ξενιτεμοὶ κάποτε ὁ κυνηγὸς βρίσκει τὰ διαβατάρικα πουλιὰ κάποτε δὲν τὰ βρίσκει τὸ κυνῆγι εἴταν καλὸ στὰ χρόνια μου, πῆραν πολλοὺς τὰ σκάγια οἱ ἄλλοι γυρίζουν ἢ τρελαίνουνται στὰ καταφύγια.

Μὴ μοῦ μιλᾷς γιὰ τ᾿ ἀηδόνι μήτε γιὰ τὸν κορυδαλλὸ μήτε γιὰ τὴ μικρούλα σουσουράδα ποὺ γράφει νούμερα στὸ φῶς μὲ τὴν οὐρά της δὲν ξέρω πολλὰ πράγματα ἀπὸ σπίτια ξέρω πὼς ἔχουν τὴ φυλή τους, τίποτε ἄλλο.

Καινούργια στὴν ἀρχή, σὰν τὰ μωρὰ ποὺ παίζουν στὰ περβόλια μὲ τὰ κρόσια τοῦ ἥλιου, κεντοῦν παραθυρόφυλλα χρωματιστὰ καὶ πόρτες γυαλιστερὲς πάνω στὴ μέρα ὅταν τελειώσει ὁ ἀρχιτέκτονας ἀλλάζουν, ζαρώνουν ἢ χαμογελοῦν ἢ ἀκόμη πεισματώνουν μ᾿ ἐκείνους ποὺ ἔμειναν μ᾿ ἐκείνους ποὺ ἔφυγαν μ᾿ ἄλλους ποὺ θὰ γυρίζανε ἂν μποροῦσαν ἢ ποὺ χαθῆκαν, τώρα ποὺ ἔγινε ὁ κόσμος ἕνα ἀπέραντο ξενοδοχεῖο.

Δὲν ξέρω πολλὰ πράγματα ἀπὸ σπίτια, θυμᾶμαι τὴ χαρά τους καὶ τὴ λύπη τους καμιὰ φορά, σὰ σταματήσω ἀκόμη καμιὰ φορά, κοντὰ στὴ θάλασσα, σὲ κάμαρες γυμνὲς μ᾿ ἕνα κρεββάτι σιδερένιο χωρὶς τίποτε δικό μου κοιτάζοντας τὴ βραδινὴν ἀράχνη συλλογιέμαι πὼς κάποιος ἑτοιμάζεται νὰ ῾ρθεῖ, πὼς τὸν στολίζουν μ᾿ ἄσπρα καὶ μαῦρα ροῦχα μὲ πολύχρωμα κοσμήματα καὶ γύρω του μιλοῦν σιγὰ σεβάσμιες δέσποινες γκρίζα μαλλιὰ καὶ σκοτεινὲς δαντέλες, πὼς ἑτοιμάζεται νὰ ῾ρθεῖ νὰ μ᾿ ἀποχαιρετήσει

ἢ μία γυναῖκα ἐλικοβλέφαρη βαθύζωνη γυρίζοντας ἀπὸ λιμάνια μεσημβρινά, Σμύρνη Ρόδο Συρακοῦσες Ἀλεξάντρεια, ἀπὸ κλειστὲς πολιτεῖες σὰν τὰ ζεστὰ παραθυρόφυλλα, μὲ ἀρώματα χρυσῶν καρπῶν καὶ βότανα, πῶς ἀνεβαίνει τὰ σκαλιὰ χωρὶς νὰ βλέπει ἐκείνους ποὺ κοιμήθηκαν κάτω ἀπ᾿ τὴ σκάλα.

Ξέρεις τὰ σπίτια πεισματώνουν εὔκολα, σὰν τὰ γυμνώσεις.

Γιώργος Σεφέρης

Όταν διαβάζω στίχους, μου είναι αδιάφορο με τι μάρκα στυλό έγραψε ο ποιητής. Όταν κοιτάζω έναν πίνακα ζωγραφικής ποτέ μου δεν αναρωτήθηκα με τίνος εργοστασίου χρώματα δούλεψε ο ζωγράφος. Υποτιμούμε τη δουλειά ενός φωτογράφου όταν σκεφτόμαστε τη μάρκα της φωτογραφικής του μηχανής, τι αρνητικό χρησιμοποιούσε ή σε τι χαρτί τύπωσε. Η εικόνες δεν έχουν ανάγκη ούτε το αρνητικό, ούτε το χαρτί, ούτε και τη φωτογραφική μηχανή, για να είναι σπουδαίες.

Οι εικόνες για να υπάρξουν, το μόνο που χρειάζονται είναι ένα μυαλό που ονειρεύεται.

Οι εικόνες δεν έχουν ανάγκη κριτικούς τέχνης.

Οι εικόνες, αν κάτι χρειάζονται, είναι τη ματιά μας και μόνο. Τη δική μας τη ματιά και τη ματιά εκείνων με τους οποίους μπορούμε να τις μοιραζόμαστε. Τη ματιά όλων εκείνων που θα τις αγαπήσουν.

Πάν Καρτσωνάκης 2001

Χρόνια Πολλά Τάκη..ωραίο κάδρο και αρέσει!**..χαιρετισμούς Κυριάκος.