Sunset on the Beach. KALAMIA Corinth KORINTHOS Hellas (Greece)

Maria Giakoumaki, on July 5, said:

Που δεν θέλω αγάπη, αλλά θέλω τον άνεμο Αλλά θέλω της ξέσκεπης όρθιας θάλασσας τον καλπασμό

Οδ. Ελύτης, Μονόγραμμα

kartson, on July 12, said:

Στα 200 π.Χ.

«Αλέξανδρος Φιλίππου και οι Ελληνες πλην Λακεδαιμονίων --»

Μπορούμε κάλλιστα να φαντασθούμε πως θ' αδιαφόρησαν παντάπασι στην Σπάρτη για την επιγραφή αυτή. «Πλην Λακεδαιμονίων», μα φυσικά. Δεν ήσαν οι Σπαρτιάται για να τους οδηγούν και να τους προστάζουν σαν πολυτίμους υπηρέτας. Αλλωστε μια πανελλήνια εκστρατεία χωρίς Σπαρτιάτη βασιλέα γι' αρχηγό δεν θα τους φαίνονταν πολλής περιωπής. Α βεβαιότατα «πλήν Λακεδαιμονίων».

Είναι κι αυτή μια στάσις. Νοιώθεται.

Ετσι, πλην Λακεδαιμονίων στον Γρανικό• και στην Ισσό μετά• και στην τελειωτική την μάχη, όπου εσαρώθη ο φοβερός στρατός που στ' Αρβηλα συγκέντρωσαν οι Πέρσαι: που απ' τ' Αρβηλα ξεκίνησε για νίκην, κ' εσαρώθη.

Κι απ' την θαυμάσια πανελλήνιαν εκστρατεία, την νικηφόρα, την περίλαμπρη, την περιλάλητη, την δοξασμένη ως άλλη δεν δοξάσθηκε καμιά, την απαράμιλλη: βγήκαμ' εμείς• ελληνικός καινούριος κόσμος, μεγας.

Εμείς• οι Αλεξανδρείς, οι Αντιοχείς, οι Σελευκείς, κ' οι πολυάριθμοι επίλοιποι Ελληνες Αιγύπτου και Συρίας, κ' οι εν Μηδία, κ' οι εν Περσίδι, κι όσοι άλλοι. Με τες εκτεταμένες επικράτειες, με την ποικίλη δράσι των στοχαστικών προσαρμογών. Και την Κοινήν Ελληνική Λαλιά ως μέσα στην Βακτριανή την πήγαμε, ως τους Ινδούς.

Για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα!

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1931)

In 200 B.C

"Alexander son of Philip, and the Greeks except the Lacedaemonians--"

We can very well imagine that they were utterly indifferent in Sparta to this inscription. "Except the Lacedaemonians", but naturally. The Spartans were not to be led and ordered about as precious servants. Besides a panhellenic campaign without a Spartan king as a leader would not have appeared very important. O, of course "except the Lacedaemonians."

This too is a stand. Understandable.

Thus, except the Lacedaemonians at Granicus; and then at Issus; and in the final battle, where the formidable army was swept away that the Persians had massed at Arbela: which had set out from Arbela for victory, and was swept away.

And out of the remarkable panhellenic campaign, victorious, brilliant, celebrated, glorious as no other had ever been glorified, the incomparable: we emerged; a great new Greek world.

We; the Alexandrians, the Antiocheans, the Seleucians, and the numerous rest of the Greeks of Egypt and Syria, and of Media, and Persia, and the many others. With our extensive territories, with the varied action of thoughtful adaptations. And the Common Greek Language we carried to the heart of Bactria, to the Indians.

As if we were to talk of Lacedaemonians now!

Konstantinos P. Kavafis (1931)

kartson, on July 23, said:

Είσαι ο ένας αλλά και μέρος του όλου.

Ένα καλό βιβλίο ή ένα ενδιαφέρον άρθρο σε ένα περιοδικό , είναι η καλύτερη παρέα για τις μικρές και μοναχικές νυχτερινές ώρες , που μπορείς να μοιραστείς εσύ και το μυαλό σου. Το μυαλό σου να σε ταξιδεύει ελεύθερο με τη μυρωδιά του φρέσκου καφέ και το τσιγάρο να καιει στο τασάκι , λιβάνι στην έμπνευση ! Δίπλα σου το στυλό και το χαρτί , να κρατάς σημειώσεις και η μουσική να γεμίζει το τοπίο με την παρουσία της . Όλοι οι άλλοι να κοιμόνται (έκτός από σένα και κάτι άλλα φαντάσματα ) και συ σαν κολασμένος να γυρνάς από σελίδα σε σελίδα και σα να πίνεις αίμα από τα ίχνη που άφησαν κάποιοι άλλοι κολασμένοι πριν από σένα .

Πίνεις αίμα και σου πίνουν, έτσι καθώς ανασταίνεις κάποιους που πέρασαν από τον υλικό κόσμο μας, σε άλλα επίπεδα πνευματικά , αφήνοντάς μας την αγωνία τους . Κάποιους που με έκπληξη , πολλές φορές , ανακαλύπτεις πόσο ίδιοι με σένα είναι . Σου τραβούν συνεχώς κουρτίνες μπρος από τα μάτια σου αποκαλύπτοντας πόσο πιο απλά είναι όλα αλλά και πόσο σύνθετα . Ανακαλύπτεις το σύμπαν μέσα σε μια σκόνη , που δεν είναι ούτε καν ορατή . Ανακαλύπτεις το σύμπαν μέσα σου και μέσα στα όνειρά σου . Νιώθεις το σύμπαν μέσα σου να γεννιέται και να πεθαίνει συνεχώς . Και είσαι σίγουρος ότι σα κι εσένα υπήρχαν , υπάρχουν και θα υπάρξουν χιλιάδες . Είσαι ο ένας αλλά και μέρος του όλου . Είσαι μία σκόνη μη ορατή αλλά ταυτόχρονα όλο το σύμπαν .

Ποίημα: © Πάν.Καρτσωνάκης

Φωτογραφία: © Σπύρος Φιωτάκης

kartson, on July 27, said:

Copyright by kARTsonakis Pan e-mail: kartson2@gmail.com Μy blog and kARTson

kartson, on July 28, said:

Εις Ιταλικήν παραλίαν

Ο Κήμος Μενεδώρου, Ιταλιώτης νέος, τον βίον του περνά μέσα στες διασκεδάσεις• ως συνειθίζουν τούτοι οι απ' την Μεγάλη Ελλάδα μες στα πολλά τα πλούτη αναθρεμένοι νέοι.

Μα σήμερα είναι λίαν, παρά το φυσικό του, σύννους και κατηφής. Κοντά στην παραλίαν, με άκραν μελαγχολίαν βλέπει που εκφορτώνουν τα πλοία με την λείαν εκ της Πελοποννήσου.

Λάφυρα ελληνικά• η λεία της Κορίνθου.

Α σήμερα βεβαίως δεν είναι θεμιτόν, δεν είναι δυνατόν ο Ιταλιώτης νέος νάχει για διασκεδάσεις καμιάν επιθυμίαν.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

marcopera, on August 13, said:

You have lots of good pictures kartson, but maybe this is the best I've seen 'til now! Congratulations! Marco

jagafoto, on August 20, said:

Very, very beautiful sunset! Greetings, from Serbia, Jaga

kartson, on September 1, said:

Λήθη

Καλότυχοι οι νεκροί που λησμονάνε την πίκρια της ζωής. 'Οντας βυθίσει ο ήλιος και το σούρουππο ακλουθήσει, μην τους κλαις, ο καημός σου όσος και νά ναι Τέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε στης λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση~ μα βούρκος το νεράκι θα μαυρίσει, ά στάξει γι' αυτές δάκρυ όθε αγαπάνε.

Κι αν πιούν θολό νερό ξαναθυμούνται, διαβαίνοντας λιβάδια από ασφοδήλι, πόνους παλιούς, που μέσα τους κοιμούνται.

'Α δε μπορείς παρά να κλαις το δείλι, τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν: θέλουν, μα δε βολεί να λησμονήσουν.

Λορέντζος Μαβίλης

boskimano, on October 25, said:

hermosa captura kartsonsaludos boskimano