Temple Oktavias Ancient Corinth in Greece under the light of the moon. Ναός Οκταβίας στην Αρχαία Κόρινθο Ελλάδα. Kάτω από το φως του φεγγαριού, από τις μουσικές βραδιές της Πανσελήνου.

kartson, on August 19, 2008, said:

Copyright by kARTsonakis Pan e-mail: kartson@mail.gr

http://petra.pblogs.gr

andreasec13, on August 19, 2008, said:

Eν τάξει.Γνωστή η ιστορία αυτού του ναού. Κτίσθηκε τον 1ο αι. μαχχ προς τιμήν της Οκταβίας της Πρεσβυτέρας,συζύγου του Μ.Αντωνίου και αδελφής του Αυγούστου. Περίπτερος ναός,Κορινθιακού ρυθμού,εξάστυλος επί βάθρου και στο εσωτερικό του η εικόνα της τιμωμένης Οκταβίας. Η οποία τιμάται ακόμη και σήμερα. Σε όποια δημόσια υπηρεσία της Κορίνθου και να πας,οι 3 σωζόμενοι κίονες "φάτσα-κάρτα". Αρκετά,ω άνδρες Κορίνθιοι,θα αναστηθεί ο Διογένης και θα σας πάρει στο κυνήγι με τον φανό του. Βρίθει ο χώρος από Ρωμαϊκά ερείπια,τα τιμούμε και τα σεβόμαστε. Αλλά έχουμε ανάγκη να γνωρίσουμε την Ελληνική Κόρινθο,την ένδοξη,την αφνειό. Ας είναι καλά η Αμερ.Σχολή που έχει ανακαλύψει και λιγοστά ερείπια εκείνης της εποχής. Φωτογραφήστε τα και διαφημήστε τα. Βάλτε τα στα γραφεία σας,να φαίνονται όταν δίνετε διάφορες συνεντεύξεις,για να αρχίσει να αναρωτιέται ο κόσμος "τι είναι αυτό;" Ας γίνει η αρχή σιγά-σιγά και με κατάλληλη πληροφόρηση θα έρθει και η μάθηση. Γλαύκη,αψιδωτό κτίσμα κάτω από τα Β.Καταστήματα,ναϊσκος του Απόλλωνος,ψηφιδωτό λουτρού κάτω από την Ν.Στοά και άλλα. Καλός ο Ναός του Απόλλωνος,αλλά όχι αρκετός. Και αυτή η βραδυά με πανσέληνο...φτάνει πια. Να φωτίζεται ο ναός της Οκταβίας,αλλά όχι του Απόλλωνος;Γιατί;Οικονομικοί οι λόγοι; Ή να αναφέρω για την επιλογή των μουσικών εκδηλώσεων.Καλή η κλασσική μουσική,αλλά δεν "δένει" με τον χώρο. Υπάρχουν πολλοί νέοι Έλληνες καλλιτέχνες,που έχουν ξαναγεννήσει την μουσική εκείνη που θα ταίριαζε,την Ελληνική. Με την φόρμιγγα,τον αυλό και την πανδουρίδα. Καλέστε τους. Μην επαναλαμβάνετε το ανοσιούργημα που έγινε στο μικρό θέατρο της Επιδαύρου πριν μερικά χρόνια. Τότε που ξαναβγήκε στο φως μετά από τόσους αιώνες και αντί οι πρώτοι ήχοι που θα το καλωσόριζαν να ήσαν οι Ελληνικοί,οι δικοί του,αυτούς που ήξερε,το υποδέχτηκε η βαρβαρική μουσική της καμεράτας.

◄Maria H-S►, on August 20, 2008, said:

Έχω κάτσει μέχρι και 6 ώρες μέσα στο Δίον χαζεύοντας και νόμισα πως είχα κάνει κάτι.... πού να σε πιάσει κανείς εσένα βρε? ¨-)

kartson, on August 20, 2008, said:

Ο kartson είπε:

Αχ Μαρία, είχαμε κατασκηνώσει με τα ράτζα μας και το κολατσιό μας με τις ώρες μέχρι την πανσέληνο. Πλάκα σου κάνω. Είπαμε προβοκάτορας:) . . . . . . Αντρέα, έχεις δίκιο. Έτσι ερμηνεύουν οι Ρωμιοί τους ανοιχτούς αρχαιολογικούς χώρους. Ρώτησα το γιατί δε φώτισαν φέτος το Ναό του θεού Απόλλωνος και τον άφησαν στο μισοσκόταδο λές και ήταν ο φτωχός συγγενής της όλης υπόθεσης και ( τουλάχιστον οι φύλακες) δεν ήξεραν ούτε το γιατί αλλά ούτε και το ποιός είχε δώσει αυτήν την εντολή. Η φωτογραφία του ΝΑΟΥ που δημοσίευσα φέτος δεν είναι από την φετινή χρονιά. Ντρεπόμουν να δημοσιεύσω φωτογραφίες του Ναού από εκείνη ειδικά την ημέρα, στο μισοσκόταδο. Θα το κάνω όμως τώρα και με τον τίτλο: Όταν το σκοτάδι τρώει το ΦΩΣ, τότε οι σκιές γίνονται μεγαλύτερες.

περισσότερα »

jymsn123, on October 30, 2008, said:

Nice photo

Cheers from Hong Kong, Jeff

kartson, on November 12, 2008, said:

thanks my friend Greetings from Korinthos (Corinth) Hellas (Greece)

leo1383, on January 11, 2009, said:

Una bella scena.Ciao.

ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ ΤΑΣΟΣ, on February 13, 2009, said:

POLI KALI

peszao, on March 17, 2009, said:

MUY BELLA TOMA FELICITACIONES, SALUDOS DESDE SOMBRERETE, "THE BEST OF"

kartson, on July 18, said:

Τρώες Είν' η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων• είν' η προσπάθειές μας σαν των Τρώων. Κομμάτι κατορθώνουμε• κομμάτι παίρνουμ' επάνω μας• κι αρχίζουμε νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.

Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά. Ο Αχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας βγαίνει και με φωνές μεγάλες μας τρομάζει.--

Είν' η προσπάθειές μας σαν των Τρώων. Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη θ' αλλάξουμε της τύχης την καταφορά, κ' έξω στεκόμεθα ν' αγωνισθούμε.

Αλλ' όταν η μεγάλη κρίσις έλθει, η τόλμη κ' η απόφασίς μας χάνονται• ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει• κι ολόγυρα απ' τα τείχη τρέχουμε ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή.

Ομως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω, στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος. Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ' αισθήματα. Πικρά για μας ο Πρίαμος κ' η Εκάβη κλαίνε.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1905)

Trojans

Our efforts are those of the unfortunate; our efforts are like those of the Trojans. Somewhat we succeed; somewhat we regain confidence; and we start to have courage and high hopes.

But something always happens and stops us. Achilles in the trench before us emerges and with loud cries terrifies us.--

Our efforts are like those of the Trojans. We believe that with resolution and daring we will alter the blows of destiny, and we stand outside to do battle.

But when the great crisis comes, our daring and our resolution vanish; our soul is agitated, paralyzed; and we run around the walls seeking to save ourselves in flight.

Nevertheless, our fall is certain. Above, on the walls, the mourning has already begun. The memories and the sentiments of our days weep. Bitterly Priam and Hecuba weep for us.

Konstantinos P. Kavafis (1905)

kartson, on July 19, said:

Εις Ιταλικήν παραλίαν

Ο Κήμος Μενεδώρου, Ιταλιώτης νέος, τον βίον του περνά μέσα στες διασκεδάσεις• ως συνειθίζουν τούτοι οι απ' την Μεγάλη Ελλάδα μες στα πολλά τα πλούτη αναθρεμένοι νέοι.

Μα σήμερα είναι λίαν, παρά το φυσικό του, σύννους και κατηφής. Κοντά στην παραλίαν, με άκραν μελαγχολίαν βλέπει που εκφορτώνουν τα πλοία με την λείαν εκ της Πελοποννήσου.

Λάφυρα ελληνικά• η λεία της Κορίνθου.

Α σήμερα βεβαίως δεν είναι θεμιτόν, δεν είναι δυνατόν ο Ιταλιώτης νέος νάχει για διασκεδάσεις καμιάν επιθυμίαν.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

kartson, on August 30, said:

Ονειρεύομαι;

Πάνω στις πέτρες που ψηλάφισαν,

λάξευσαν κι έχτισαν

σήμερα χαράσσουμε τα ονόματά μας

με σουγιά.

Μνήματα πολιτισμών που έδυσαν Αεράκια ανθών ανεμώνης.

Μυρωδιές από Άνοιξη.

Μηνύματα, σαν δύσβατα

και κακοτράχαλα μονοπάτια βουνών.

Σα γραφές ξεχασμένες, νεκρές σε προκατακλυσμιαίους κώδικες Απόκρυφες Γραφές από σκόνες και στάχτες χώμα και πέτρες λάσπη και αίμα γραφές που παλεύουν να έλθουν στο φως.

Λογοκλόποι, εξουσιαστές Τσαρλατάνοι, ιεροεξεταστές. Σφετεριστές. Πάνω σε κείμενα νεκρών πολιτισμών χτίζουνε κάστρα και μονές.

Αγγίζω εδώ, πάνω στην ξεραμένη λάσπη τους.

Αναπνέω το ίδιο χώμα που πατήσανε.

Θρέφομαι, από τις ουσίες που έγιναν τα όνειρα

Είμαι εδώ, χρόνια ζωντανός, μα ονειρεύομαι.

Τάκης Καρτσωνάκης Μάης 2007

On the stones that they palpated, carved and built, today we scribe our names with a knife.

Relics of cultures that have been set. Breezes of windflowers blossoms. Smells of Springtime.

Messages like rough and craggy mountain trails. Like forgotten writings, dead in antediluvian codes.

Occult writings from dust and ashes, from soil and stones, from mud and blood. Writings that are struggling to come to light.

Plagiarists.Masters. Charlatans.Inquisitors. Usurpers. On dead cultures' texts they build castles and monasteries.

I touch here,on their dried mud. I breathe the same soil that they'd steped on. I feed myself, with the dreams that became substances. I'm here, alive for years, but I am dreaming. Takis Kartsonakis 2007 May

kartson, on August 31, said:

Δικό μου φως Mεσουρανίς η ολόφεγγη η Σελήνη λαμποκοπά κι αστράφτει πέρα ώς πέρα το φως της μες στον έρημον αιθέρα της νύχτας όλα τάλλα φώτα σβύνει.

Mα εκεί βαθιά που ροδοφέγγει η μέρα όταν μικρή ζωή στη νύχτα μείνη, έν' άστρο λίγο μα δικό του χύνει φως τρέμιο από την άγνωστή του σφαίρα.

K' είπα: τέτοιο καλό μακριά 'πό μένα, αφού κοντά σε μεγαλεία ξένα ό,τι σιμώνει το δικό του χάνει,

Kαλύτερα μακριά και μοναχός μου! σε μια άγνωστη κρυφή γωνιά του κόσμου λίγο μα και δικό μου φως με φτάνει.

Γρυπάρης Iωάννης