Όταν το σκοτάδι τρώει το φως, τότε οι σκιές γίνονται μεγαλύτερες. When the darkness defeats the light, the shadows become bigger

kartson, on August 20, 2008, said:

Copyright by kARTsonakis Pan e-mail: kartson@mail.gr

http://petra.pblogs.gr

andreasec13, on August 20, 2008, said:

Σωστός.Κι αν δεν κάνουμε κάτι,θα "φάνε" κι εμας.

◄Maria H-S►, on August 21, 2008, said:

...and the sight more mysterious and impressive.... The longer the lines, the deeper the mystery...

Chela Cartagena, on August 25, 2008, said:

PRICES!

kartson, on September 2, 2008, said:

Εγώ πάντως, σε αυτήν την περίπτωση μιλάω για τους ανθρώπους (τους όποιους υπεύθυνους) που άφησαν το ναό του Απόλλωνος, ειδικά εκείνη τη νύχτα δίχως τον φωτισμό που θα ταίριαζε στο μνημείο,που για αιώνες θυμίζει την πραγματική αρχαία Κόρινθο. Ειδικά εκείνο το βράδυ. Ο φωτισμός υπήρχε,ένα κουμπί ήταν. Αλλά ποιός να ενδιαφερθεί; Αυτοί που "σεβάστηκαν" τον Δίολκο και τοn άφησαν στο έλεος της διάβρωσης από τα διερχόμενα πλοία της διώρυγας; Ποιοί;

I, however, in this case speak for the people (or any officers) who left the temple of Apollo, especially that night,without lighting.That would fit a monument that for centuries reminds us of the Classical Corinth. Especially that night. The lighting was just a button. It's not fair for the temple of the god Apollo to remain in the dark,while the castle to be illuminated, almost every night. A monument that is respected by the time for so many centuries. But who'll take an interest? Those who "respected" the Diolkos and left it at the mercy of erosion from ships transiting the canal? Who?

Chela Cartagena, on September 4, 2008, said:

It has beautiful pictures, they love me

kartson, on November 4, 2008, said:

The Temple of Apollo is a Doric peripteral temple, 6 X 15 columns, constructed ca. 540 B.C. The stylobate which measures 53.82 X 21.48 m. shows some upward curvature. The temple is characterized by monolithic columns quarried from the limestone ridge near the location of the temple. Only seven columns of the temple remain standing in the modern day although elements of the ground plan of the building are visible in the bedrock cuttings. The temple includes a distyle-in-antis pronaos and opisthodomos as well as two cella chambers. The western cella had 4 interior columns and the eastern had 8 interior columns. The archaic temple was built on the site of an earlier seventh century B.C. temple, some remains of which have been excavated from the area of Temple Hill. The monolithic column shafts measure 3.506 m. high and do not show entasis. The column capitals were cut as separate blocks of stone. The sima was likely of terracotta. Angle contraction is noted in the design of the colonnades and the architrave.

In the Roman period, the interior colonnades were removed from the cellas of the structure and the columns were reused in the exterior colonnade at the west end of the forum to the northwest of the South Stoa. In the first century A.D. Roman stoas were built on two sides of the temple to the south and north. In the Roman period, the main entrance of the temple was changed from an easterly to a westerly approach.

mohd salim yunus, on January 7, 2009, said:

Let,s save our planet.

caner cömertel, on April 4, 2009, said:

Hıe KARTSON, very very good foto.Greetings from Turkey,Caner.

Teresa.uy, on April 6, 2009, said:

Hi Kartson, this photo is AMAZING!!! Without words, is very, very beautiful. Thanks for sharing your wonderful country. My best wishes for you, Teresa

kartson, on April 24, 2009, said:

Διόλου δεν έφυγαν

Διόλου δεν έφυγαν Αναπνέουν ακόμη εδώ. Σαν τα λουλούδια την Άνοιξη. Υπάρχει το άρωμά τους. Αγριολούλουδα που επιμένουν.

Τι και αν ρήμαξαν τα σπίτια τους, βεβήλωσαν τα ιερά τους, έσπασαν τ αγάλματα με τη μορφή τους κι έκαψαν τα γραφτά τους. Υπάρχουν ακόμη εδώ!

Γκρέμισαν κι έφεραν στο έδαφος τους ιερούς ναούς τους. Ξερίζωσαν τη θύμησή τους; Όχι δεν έφυγαν ποτέ από τη χώρα τους. Υπάρχουν πάντοτε στη γη που τους ξεγέννησε. Διόλου δεν έφυγαν κυνηγημένοι. Αναπνέουν ακόμη. Το άρωμά τους υπάρχει ακόμη εδώ. Όσες γενιές και να περάσουν. Πάν Καρτσωνάκης

They never left.

They never left. They still breathe in here. Like the flowers in springtime. Their perfume exists. Wildflowers that persist.

What if their temples are ravaged, their sacred places are desecrated, their statues are broken and their writings are burned . They are still here!

Their sacred temples were destroyed and demolished. But their remembrance was not washed out?

No, they never left their homeland. There are always in the soil that once gave them birth. They still breathe. Their scent is still around us and it will remain here for as many generations will pass through. Pan Kartsonakis

kartson, on July 18, said:

Τρώες Είν' η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων• είν' η προσπάθειές μας σαν των Τρώων. Κομμάτι κατορθώνουμε• κομμάτι παίρνουμ' επάνω μας• κι αρχίζουμε νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.

Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά. Ο Αχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας βγαίνει και με φωνές μεγάλες μας τρομάζει.--

Είν' η προσπάθειές μας σαν των Τρώων. Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη θ' αλλάξουμε της τύχης την καταφορά, κ' έξω στεκόμεθα ν' αγωνισθούμε.

Αλλ' όταν η μεγάλη κρίσις έλθει, η τόλμη κ' η απόφασίς μας χάνονται• ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει• κι ολόγυρα απ' τα τείχη τρέχουμε ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή.

Ομως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω, στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος. Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ' αισθήματα. Πικρά για μας ο Πρίαμος κ' η Εκάβη κλαίνε.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1905)

Trojans

Our efforts are those of the unfortunate; our efforts are like those of the Trojans. Somewhat we succeed; somewhat we regain confidence; and we start to have courage and high hopes.

But something always happens and stops us. Achilles in the trench before us emerges and with loud cries terrifies us.--

Our efforts are like those of the Trojans. We believe that with resolution and daring we will alter the blows of destiny, and we stand outside to do battle.

But when the great crisis comes, our daring and our resolution vanish; our soul is agitated, paralyzed; and we run around the walls seeking to save ourselves in flight.

Nevertheless, our fall is certain. Above, on the walls, the mourning has already begun. The memories and the sentiments of our days weep. Bitterly Priam and Hecuba weep for us.

Konstantinos P. Kavafis (1905)

kartson, on July 19, said:

Εις Ιταλικήν παραλίαν

Ο Κήμος Μενεδώρου, Ιταλιώτης νέος, τον βίον του περνά μέσα στες διασκεδάσεις• ως συνειθίζουν τούτοι οι απ' την Μεγάλη Ελλάδα μες στα πολλά τα πλούτη αναθρεμένοι νέοι.

Μα σήμερα είναι λίαν, παρά το φυσικό του, σύννους και κατηφής. Κοντά στην παραλίαν, με άκραν μελαγχολίαν βλέπει που εκφορτώνουν τα πλοία με την λείαν εκ της Πελοποννήσου.

Λάφυρα ελληνικά• η λεία της Κορίνθου.

Α σήμερα βεβαίως δεν είναι θεμιτόν, δεν είναι δυνατόν ο Ιταλιώτης νέος νάχει για διασκεδάσεις καμιάν επιθυμίαν.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

kartson, on September 8, said:

Ιωνικόν

Γιατί τα σπάσαμε τ' αγάλματά των, γιατί τους διώξαμε απ' τους ναούς των, διόλου δεν πέθαναν γι' αυτό οι θεοί. Ω γη της Ιωνίας, σένα αγαπούν ακόμη, σένα η ψυχές των ενθυμούνται ακόμη. Σαν ξημερώνει επάνω σου πρωί αυγουστιάτικο την ατμοσφαίρα σου περνά σφρίγος απ' την ζωή των• και κάποτ' αιθέρια εφηβική μορφή, αόριστη, με διάβα γρήγορο, επάνω από τους λόφους σου περνά.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης