Άσπρο περιστέρι στον γαλάζιο ουρανό ! White dove in the blue sky ! Korinthos Hellas

kartson, on September 2, said:

ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΤΑΜΙΑ

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………… Δε θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί ετούτη η χάρη. Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγάσιγά,βουλιάζει και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε από τα μαλάματα το πρόσωπό της κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια γιατί η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά. ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Γεώργιος Σεφέρης

Цуркан Александр, on September 9, said:

Excellent shot ! Voted! Greetings.привет из Россий.

kartson, on September 10, said:

Όνειρα.

Αν είχε χρώμα ο άνεμος σάρκα τα όνειρά μου και μονοπάτια το μυαλό εγώ δεν θ΄ αγαπούσα.

Θα είχε σβήσει η φωτιά που ζει στα σωθικά μου και την ταΐζω όνειρα, ελπίδες και στιχάκια.

Όμως ο άνεμος φωνή μονάχα διαθέτει και όνειρα η σάρκα μου να τρώει μόνο ξέρει.

Μα το μυαλό μου αδιάβατο θα παραμένει δάσος κι εγώ χαμένος περπατώ φωνάζω, γράφω, ψάχνω, χαμογελώ, χειρονομώ, ελπίζω κι αγαπάω.

Τάκης Καρτσωνάκης Ιούνης 2009

Dreams

If the wind had colour if my dreams had flesh if my mind had paths I would not love.

The fire that burns inside me and I feed it with dreams, hopes and rimes, would have been out. But the wind has only voice and my flesh just eats the dreams.

But my mind still remains an impassable forest and I am lost, while I walk around shout...write...search... smile...gesture... hope and love.

kartson, on September 17, said:

Πρόλογος

Ξαφνικὰ μοῦ φασκιώνουνε τὰ μάτια γιὰ νὰ βλέπω τὸ φῶς τὸ ἀληθινό! Μὲ καρυδώνουν, γιὰ νὰ μὴ φωνάζω: «Ὄρσε, Ἑλλάδα Γραικύλων ἀντιχρίστων!» Ἄχερα μὲ μπουκώνουν κάθε μέρα. Καὶ ποιοί; Τοῦ σκλαβοπάζαρου ἡ σαβούρα. Καὶ πῶς; Ἔχουν ἀφέντη τὰ σκυλιὰ καὶ δαγκάνουν τὰ πόδια σου, Ἱστορία.

Πῶς θὰ σωθοῦμε ἀπ᾿ τὴν «ἐλευθερία» τῆς σκλαβιᾶς μας κι ἀπὸ τὸν «ὑπὲρ πατρίδος» τῶν προδοτῶν; Καὶ πότε ἀπ᾿ τοὺς θεοὺς τῶν ἀθέων καὶ τῶν ἀνθρωποφάγων;

Κώστας Βάρναλης ( 1884 - 1974):

christian caffin, on September 18, said:

Beautiful symbol of peace. Cheers, Christian

F.Zaman, on October 29, said:

kartson,beautiful picture,I put you to my favorite list too

kartson, on November 10, said:

Ο ΕΛΕΓΚΤΗΣ

Ένας μπαξές γεμάτος αίμα

είν' ο ουρανός

και λίγο χιόνι

έσφιξα τα σκοινιά μου

πρέπει και πάλι να ελέγξω

τ' αστέρια

εγώ

κληρονόμος πουλιών

πρέπει,

έστω και με σπασμένα φτερά,

να πετάω.

Μακάρι να βρει πέννα και χαρτί εκεί που πάει.....

Μίλτος Σαχτούρης

kartson, on November 10, said:

Οφειλή

Μέσα από τόσο θάνατο που έπεσε και πέφτει, πολέμους, εκτελέσεις, δίκες, θάνατο κι άλλο θάνατο αρρώστια, πείνα, τυχαία δυστυχήματα, δολοφονίες από πληρωμένους εχθρών και φίλων, συστηματική υπόσκαψη κ' έτοιμες νεκρολογίες είναι σα να μου χαρίστηκε η ζωή που ζω. Δώρο της τύχης, αν όχι κλοπή απ' τη ζωή άλλων, γιατί η σφαίρα που της γλύτωσα δε χάθηκε μα χτύπησε το άλλο κορμί που βρέθηκε στη θέση μου. 'Έτσι σα δώρο που δεν άξιζα μου δόθηκε η ζωή κι όσος καιρός μου μένει σαν οι νεκροί να μου τον χάρισαν για να τους ιστορήσω. Τίτος Πατρίκιος

malnia66, on November 13, said:

Very beautiful photo kartson, freedom and peace!

kartson, on November 14, said:

Γύριζε

«Γύριζε, μὴ σταθῇς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη, ὁ ψεύτης εἴδωλο εἶν᾿ ἐδῶ, τὸ προσκυνᾷ ἡ πλεμπάγια, ἡ Ἀλήθεια τόπο νὰ σταθῇ μιὰ σπιθαμὴ δὲ θἄβρῃ. Ἀλάργα. Μόρα τῆς ψυχῆς τῆς χώρας τὰ μουράγια. Ἀπὸ θαμποὺς ντερβίσηδες καὶ στέρφους μανταρίνους κι ἀπὸ τοὺς χαλκοπράσινους ἡ Πολιτεία πατιέται. Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! Χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους! Σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.

Δὲν ἔχεις, Ὄλυμπε, θεούς, μηδὲ λεβέντες ἡ Ὄσσα, ραγιάδες ἔχεις, μάννα γῆ, σκυφτοὺς γιὰ τὸ χαράτσι, κούφιοι καὶ ὀκνοὶ καταφρονοῦν τὴ θεία τραχιά σου γλώσσα, τῶν Εὐρωπαίων περιγελᾷ καὶ τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι. Καὶ δημοκόποι Κλέωνες καὶ λογοκόποι Ζωίλοι, καὶ Μαμμωνᾶδες βάρβαροι, καὶ χαῦνοι λεβαντίνοι. λύκοι, ὦ κοπάδια, οἱ πιστικοὶ καὶ ψωριασμένοι οἱ σκύλοι κι οἱ χαροκόποι ἀδιάντροποι καὶ πόρνη ἡ Ρωμιοσύνη!»

Κωστής Παλαμάς

(1908)

Silvyp, on November 19, said:

Perfect capture Kartson, the plumage are so white and beautiful. Congratulations. Silvy

kartson, on November 19, said:

Αρκεί απλά να είστε ο εαυτός σας .

Ο ελεύθερος άνθρωπος

είναι συνήθως μόνος.

Αν η αγάπη είναι σκλαβιά ,

τότε δεν είναι αγάπη.

Ο ελεύθερος άνθρωπος έχει την αίσθηση

της ειρηνικής σιγουριάς μέσα του.

Ο ελεύθερος άνθρωπος αρνείται να παρασυρθεί

από τις επιδοκιμασίες ή τις αποδοκιμασίες των άλλων.

Ο ελεύθερος άνθρωπος είναι απαλλαγμένος

από ρόλους που υπαγορεύουν,

ουσιαστικά ,

τρόπους συμπεριφοράς.

Ο ελεύθερος άνθρωπος είναι υπεύθυνος ,

χωρίς να ανησυχεί όμως

για τις εγωιστικές ερμηνείες των άλλων ,

σχετικά με το τι είναι ευθύνη.

Ο ελεύθερος άνθρωπος μπορεί να αισθάνεται

πολίτης του κόσμου και ταυτόχρονα

πολίτης της πιο μικρής κοινότητας

χωρίς να νοιάζεται το τι πιστεύουν οι άλλοι

για το πώς θα έπρεπε να αισθάνεται.

Ο ελεύθερος άνθρωπος αγαπά τους άλλους

γι' αυτό που είναι και όχι γι' αυτό που θα τον βόλευε να είναι.

Αγαπά την ελευθερία του το ίδιο ακριβώς

όσο και την ελευθερία των άλλων.

Άνθρωπος που, με την συμπεριφορά του ,

υποδουλώνει άλλους και στηρίζει

την υποτιθέμενη προσωπική του ελευθερία

στην υποδούλωση άλλων ανθρώπων,

με διάφορους τρόπους ,

δεν είναι στην ουσία ελεύθερος .

Είναι σκλάβος του εγωισμού του .

Και κάτι τελευταίο.

Είναι ανόητο να χάνετε τον καιρό σας ,

προσπαθώντας να αλλάξετε τη γνώμη

που έχουν οι άλλοι για σας.

Αρκεί απλά να είστε ο εαυτός σας .

Υ. Γ : και προπαντός κανένας μας δεν είναι τέλειος !

Κείμενο και Φωτογραφίες :Παν.Καρτσωνάκης

szaboo.vince, on November 28, said:

WoW! Very nice shot!

Vince

kartson, on November 29, said:

Tέχνη

Έζησα τα πάθη σα μια φωτιά, τάδα ύστερα να μαραίνονται και να σβήνουν, και μ' όλο που ξέφευγα απόνα κίνδυνο, έκλαψα γι' αυτό το τέλος που υπάρχει σε όλα. Δόθηκα στα πιο μεγάλα ιδανικά, μετά τ' απαρνήθηκα, και τους ξαναδόθηκα ακόμα πιο ασυγκράτητα. Ένοιωσα ντροπή μπροστά στους καλοντυμένους, και θανάσιμη ενοχή για όλους τους ταπεινωμένους και τους φτωχούς, είδα τη νεότητα να φεύγει, να σαπίζουν τα δόντια, θέλησα να σκοτωθώ, από δειλία ή ματαιοδοξία, συχώρεσα εκείνους που με σύντριψαν, έγλυψα εκεί που έφτυσα, έζησα την απάνθρωπη στιγμή, όταν ανακαλύπτεις, πλέον αργά, ότι είσαι ένας άλλος από κείνον που ονειρευόσουνα, ντρόπιασα τ' όνομά μου για να μη μείνει ούτε κηλίδα εγωισμού απάνω μου ― κι ήταν ο πιο φριχτός εγωισμός. Tις νύχτες έκλαψα, συνθηκολόγησα τις μέρες, αδιάκοπη πάλη μ' αυτόν τον δαίμονα μέσα μου που τα ήθελε όλα, τούδωσα τις πιο γενναίες μου πράξεις, τα πιο καθάρια μου όνειρα και πείναγε, τούδωσα αμαρτίες βαριές, τον πότισα αλκοόλ, χρέη, εξευτελισμούς, και πείναγε. Bούλιαξα σε μικροζητήματα φιλονίκησα για μιας σπιθαμής θέση, κατηγόρησα, έκανα το χρέος μου από υπολογισμό, και την άλλη στιγμή, χωρίς κανείς να μου το ζητήσει έκοψα μικρά-μικρά κομμάτια τον εαυτό μου και τον μοίρασα στα σκυλιά.

Tώρα, κάθομαι μες στη νύχτα και σκέφτομαι, πως ίσως πια μπορώ να γράψω ένα στίχο, αληθινό.

Λειβαδίτης Tάσος

antal julianna, 14 days ago, said:

The peace is his sign!!!!Greetings,Julianna