Let's fly! دعونا يطير! Да се лети! Lad os flyve! の飛行させてくれ! Vamos a volar! Vamos voar! Laten we vliegen! 让我们出去 Ας πετάξουμε! Haydi uçalım!

Selected for Google Maps and Google Earth

Comments (117)

Mehmet Pocanoglu on January 23, 2010

Haydi Uçalım! Dostum, selamlar.........

Mi6art on February 4, 2010

Nice capture!

Pan Kartsonakis on April 24, 2010

If ……………….by Rudyard Kipling

If you can keep your head when all about you Are losing theirs and blaming it on you; If you can trust yourself when all men doubt you, But make allowance for their doubting too: If you can wait and not be tired by waiting, Or, being lied about, don't deal in lies, Or being hated don't give way to hating, And yet don't look too good, nor talk too wise;

If you can dream---and not make dreams your master; If you can think---and not make thoughts your aim, If you can meet with Triumph and Disaster And treat those two impostors just the same:. If you can bear to hear the truth you've spoken Twisted by knaves to make a trap for fools, Or watch the things you gave your life to, broken, And stoop and build'em up with worn-out tools;

If you can make one heap of all your winnings And risk it on one turn of pitch-and-toss, And lose, and start again at your beginnings, And never breathe a word about your loss: If you can force your heart and nerve and sinew To serve your turn long after they are gone, And so hold on when there is nothing in you Except the Will which says to them: "Hold on!"

If you can talk with crowds and keep your virtue, Or walk with Kings---nor lose the common touch, If neither foes nor loving friends can hurt you, If all men count with you, but none too much: If you can fill the unforgiving minute With sixty seconds' worth of distance run,

Yours is the Earth and everything that's in it, And---which is more---you'll be a Man, my son! Rudyard Kipling


Αν μπορείς να κρατάς τα λογικά σου όταν όλοι γύρω σου τα έχουν χάσει Και το δικό τους φταίξιμο, το ρίχνουν σε σένα. Αν μπορείς να εμπιστευθείς τον εαυτό σου όταν όλοι οι άλλοι αμφιβάλλουν για σένα, αλλά ταυτόχρονα εσύ μπορείς και συγχωρείς, την αμφιβολία τους. Αν μπορείς να περιμένεις και να μην σε κουράζει η αναμονή ακόμη κι όταν λένε ψέματα για σένα εσύ να μην ανακατεύεσαι με τα ψέματα, ή όταν σε μισούν να μην αφήνεις να περάσει το μίσος και σ’ όλα αυτά, να μην δείχνεις υπερβολικά καλός ούτε τον έξυπνο να κάνεις.

Αν μπορείς να ονειρεύεσαι αλλά να μην κάνεις αφέντη σου τα όνειρα. Αν μπορείς να σκέφτεσαι αλλά να μην κάνεις στόχους τις σκέψεις σου. Αν συναντήσεις το Θρίαμβο και την Καταστροφή κι εσύ μπορέσεις να φερθείς στους δύο απατεώνες με τον ίδιο τρόπο. Αν μπορείς ν’ αντέξεις την αλήθεια των λόγων σου διαστρεβλωμένη από απατεώνες που τους κάνουν παγίδα για χαζούς, ή να βλέπεις σε όσα έδωσες τη ζωή σου σπασμένα, κι εσύ να σκύψεις να τα ξαναχτίσεις με φθαρμένα εργαλεία.

Αν μπορείς να κάνεις ένα σωρό όλα σου τα κέρδη και να τα ρισκάρεις μ’ ένα «κορόνα-γράμματα» και να τα χάσεις και να ξαναρχίσεις πάλι απ’ την αρχή αλλά και να μην πεις μία λέξη για όλα αυτά που έχασες. Αν μπορείς να υποτάξεις στη καρδιά, το θάρρος και τα νεύρα σου να σε υπηρετούν και πολύ μετά, αφότου έχουν φύγει, και έτσι να κρατιούνται, όταν δεν υπάρχει τίποτε άλλο μέσα σου εκτός από τη θέλησή σου που τους λέει: «κρατηθείτε».

Αν μπορείς να μιλάς με το πλήθος και να κρατάς την αρετή σου η να περπατάς με βασιλιάδες χωρίς να χάνεις την ταπεινή επαφή σου. Αν ούτε οι εχθροί ούτε οι αγαπημένοι σου φίλοι μπορούν να σε πονέσουν. Αν όλοι μετράνε για σένα, αλλά κανένας πιο πολύ απ’ όσο πρέπει, Αν μπορείς να γεμίσεις το άτεγκτο λεπτό με τρέξιμο που αξίζει εξήντα δευτερόλεπτα.

Δικιά σου είναι η Γη και ότι έχει επάνω της. Και (το σημαντικότερο) θα γίνεις άντρας γιε μου.

                                        Ράντγιαρντ Κίπλινγκ
Pan Kartsonakis on April 28, 2010


Πίνοντας ήλιο κορινθιακό

Διαβάζοντας τα μάρμαρα

Δρασκελίζοντας αμπέλια θάλασσες

Σημαδεύοντας με το καμάκι

Ένα τάμα ψάρι που γλιστρά

Βρήκα τα φύλλα που ο ψαλμός του ήλιου αποστηθίζει

Τη ζωντανή στεριά που ο πόθος χαίρεται Ν' ανοίγει.

Πίνω νερό κόβω καρπό

Χώνω το χέρι μου στις φυλλωσιές του ανέμου

Οι λεμονιές αρδεύουνε τη γύρη της καλοκαιριάς

Τα πράσινα πουλιά σκίζουν τα όνειρά μου

Φεύγω με μια ματιά

Ματιά πλατιά όπου ο κόσμος ξαναγίνεται

Όμορφος από την αρχή στα μέτρα της καρδιάς.

Οδυσσέας Ελύτης

Drinking the Corinthian sun

Deciphering the marble ruins

Striding across vineyards and seas

Taking aim with my harpoon

At an elusive votive fish

I find the living land that passion

So joyfully opens

In the leaves that are memorized

By the psalm of the sun

I drink water and cut open fruit

I plunge my hands into the wind’s flora

Citrus trees scent the summer’s day pollen

Green birds flit through my dreams

As I leave, my eyes are filled with a vista

An endless vista where – from the beginning –

The world is made beautiful once more

According to the heart’s capacity

Drinking the Corinthian Sun

Odysseus Elytis

Translation © R J Dent (2009)

Pan Kartsonakis on June 9, 2010

Bouquet Voices and feathers. A spring music symphony in honor of the sun. White paintbrush touches on the blue canvas. A bunch of hopes for castaways and for me too. I can gaze them for hours, Letting my mind fly with them like a stranger and a friend of the land. Seagulls!!! Fireworks of God. Acrobats of the wind. White voices of the angels. Dancers of the sun and the sea. Take my soul with you to "fly" with you above the waves, through the clouds to the sun. A libation to the spring.

 Kartsonakis Pan

Ανθοδέσμη Φωνές και πούπουλα. Εαρινή συμφωνία προς τιμή του ήλιου. Λευκές πινελιές στον γαλάζιο καμβά. Ένα σμάρι ελπίδες για τους ναυαγούς και για μένα που ώρες μπορώ να τους χαζεύω με το μυαλό μου μαζί τους να πετάει κοντά τους ξένος και φίλος της στεριάς. Γλάροι !!! Βεγγαλικά του θεού. Ακροβάτες του ανέμου. Λευκές φωνές αγγέλων. Χορευτές του ήλιου και της θάλασσας. Πάρτε μαζί σας την ψυχή μου να πετάξει όπως εσείς στα κύματα στα σύννεφα και στον ήλιο. Σπονδή στην Άνοιξη.

Τάκης Καρτσωνάκης

Pan Kartsonakis on June 15, 2010

Όταν την είδα για πρώτη φορά ην κοίταξα με περιφρόνηση και της ζήτησα να μου αδειάζει την γωνιά γιατί δεν άντεχα να την βλέπω.

Τόσο άσχημη μου είχε φανεί.

Έφυγε, μα την ξαναείδα από τότε κι άλλες φορές. Τόσες πολλές και σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα που υποπτεύομαι πως τελικά τίποτα δεν ήταν τυχαίο.

Με τον καιρό την συνήθισα και μπορώ να πω πως η αρχική απέχθεια για την εξωτερική της εμφάνιση έγινε σιγά - σιγά και δίχως να το καταλάβω συμπάθεια κι εκτίμηση ώσπου στο τέλος έγινε και αυτό που φοβόμουν από την αρχή.

Έφτασε μια στιγμή που τόλμησε να μου προτείνει να συζήσουμε για μας τους δύο. Ήταν μία πολύ δύσκολη, για μένα, χρονική συγκυρία και ενέδωσα.

Τελικά έγινε κι αυτό!

Αλλά από τότε, σχεδόν κάθε νύχτα μου ανάβει τα φώτα και απαιτεί να γράφω!

Μόνο τις πρώτες πρωινές ώρες που πάει για ύπνο με αφήνει να ησυχάσω κι εγώ.

Έτσι περνάμε τον καιρό μας αλλά δεν τολμώ να τη χωρίσω γιατί οφείλω επίσης να ομολογήσω πως τώρα πια είμαι ευχαριστημένος με συντροφιά, την Ποίηση.

Ξέχασα επίσης να σας πω, πως εντωμεταξύ, ζούμε μαζί λες και την έχω παντρευτεί και άσχετα αν την μοιράζομαι με τόσους πολλούς την έχω ανάγκη κι ας μου πίνει το αίμα κυριολεκτικά.

Πιστεύω ότι όπως οι παντρεμένοι που είναι κατά βάθος ευχαριστημένοι όσο και αν γκρινιάζουνε έτσι κι εγώ έχω μία μορφή εξάρτησης γιατί αλλιώς θα είχα πάρει διαζύγιο ή θα είχα αυτοκτονήσει. Πόσο δίκιο είχε ο ποιητής όταν έγραφε πως είναι το καταφύγιο που φθονούμε. Πάν Καρτσωνάκης

Pan Kartsonakis on August 16, 2010


Amid fear and suspicions, with agitated mind and frightened eyes, we melt and plan how to act to avoid the certain danger that so horribly threatens us. And yet we err, this was not in our paths; the messages were false (or we did not hear, or fully understand them). Another catastrophe, one we never imagined, sudden, precipitous, falls upon us, and unprepared -- there is no more time -- carries us off.

Konstantinos P. Kavafis (1911)

Τελειωμένα Μέσα στον φόβο και στες υποψίες με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια, λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πώς να κάμουμε για ν' αποφύγουμε τον βέβαιο τον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί. Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν' αυτός στον δρόμο• ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα (ή δεν τ' ακούσαμε, ή δεν τα νοιώσαμε καλά). Αλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν, εξαφνική, ραγδαία πέφτει πάνω μας, κι ανέτοιμους -- πού πια καιρός -- μας συνεπαίρνει.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)

Pan Kartsonakis on August 24, 2010

As much as you can

Even if you cannot shape your life as you want it, at least try this as much as you can; do not debase it in excessive contact with the world, in the excessive movements and talk.

Do not debase it by taking it, dragging it often and exposing it to the daily folly of relationships and associations, until it becomes burdensome as an alien life.

Konstantinos P. Kavafis

(1913) Όσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινή ανοησία, ως που vα γίνει σα μιά ξένη φορτική.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1913)

hanan.mohamadi on December 26, 2010

Amazing Capture Shot (2)

LikE6 & Favorite

*Irina* on July 22, 2011

Amazingly lovely picture, wonderful captured!!! L7.

My best warm wishes, Irina

Maria Bo on August 27, 2011

Wonderful! What a great capture!

Greetings from Minnesota USA, Maria

Potoka on October 27, 2011

Nicie shot. LIKE Best regards.

Wojciech Noworyta on January 19, 2012

Very nice. L+F

Fred Quader on February 13, 2012

Hey Kartson,

this is a very good shot.



Omar Gobbi on September 12, 2012

a great shot, excellent photo hunting, <LIKE>, best regards from Argentina. "Omar"

Nenad Obradovic on September 29, 2012

Very nice photo Like and favorite

José Mª Alvarez Soli… on September 4, 2013

Hermosa foto y muy buén disparo

Me gusta

Saludos, José Mª

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo taken in Unnamed Road, Loutraki Agii Theodori 203 00, Greece

Photo details

  • Uploaded on January 9, 2009
  • © All Rights Reserved
    by Pan Kartsonakis
    • Taken on 2008/12/31 17:12:23
    • Exposure: 0.002s (1/500)
    • Focal Length: 125.00mm
    • F/Stop: f/10.000
    • ISO Speed: ISO800
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash