καρέκλα αυτοκτονίας. chair suicide. Δεν περνάει τρένο πια. train does not pass.

Selected for Google Maps and Google Earth

Comments (159)

Pan Kartsonakis on June 4, 2010

Waiting for the Barbarians

What are we waiting for, assembled in the forum?

The barbarians are to arrive today.

Why such inaction in the Senate? Why do the Senators sit and pass no laws?

Because the barbarians are to arrive today. What laws can the Senators pass any more? When the barbarians come they will make the laws.

Why did our emperor wake up so early, and sits at the greatest gate of the city, on the throne, solemn, wearing the crown?

Because the barbarians are to arrive today. And the emperor waits to receive their chief. Indeed he has prepared to give him a scroll. Therein he inscribed many titles and names of honor.

Why have our two consuls and the praetors come out today in their red, embroidered togas; why do they wear amethyst-studded bracelets, and rings with brilliant, glittering emeralds; why are they carrying costly canes today, wonderfully carved with silver and gold?

Because the barbarians are to arrive today, and such things dazzle the barbarians.

Why don't the worthy orators come as always to make their speeches, to have their say?

Because the barbarians are to arrive today; and they get bored with eloquence and orations.

Why all of a sudden this unrest and confusion. (How solemn the faces have become). Why are the streets and squares clearing quickly, and all return to their homes, so deep in thought?

Because night is here but the barbarians have not come. And some people arrived from the borders, and said that there are no longer any barbarians.

And now what shall become of us without any barbarians? Those people were some kind of solution.

Konstantinos P. Kavafis

(1904)

Περιμένοντας τους βαρβάρους

  • Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

  • Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία; Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα. Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί; Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.

  • Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωϊ σηκώθη, και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα. Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί τον έγραψε τίτλους πολλούς και ονόματα.

  • Γιατί οι δυο μας ύπατοι κ' οι πραίτωρες εβγήκαν σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες• γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους, και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια• γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλιγμένα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα• και τέτοια πράγματα θαμπόνουν τους βαρβάρους.

  • Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα• κι αυτοί βαρυούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.

  • Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν). Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' η πλατέες, κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν. Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα, και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

(1904)

Pan Kartsonakis on June 22, 2010

He vows Every so often he vows to start a better life. But when night comes with her own counsels, with her compromises, and with her promises; but when night comes with her own power of the body that wants and demands, he returns, forlorn, to the same fatal joy.

Konstantinos P. Kavafis (1915)

Ομνύει Ομνύει κάθε τόσο ν' αρχίσει πιο καλή ζωή. Αλλ' όταν έλθ' η νύχτα με τες δικές της συμβουλές, με τους συμβιβασμούς της, και με τες υποσχέσεις της• αλλ' όταν έλθ' η νύχτα με την δική της δύναμι του σώματος που θέλει και ζητεί, στην ίδια μοιραία χαρά, χαμένος, ξαναπιαίνει.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1915)

pasha195 on September 6, 2010

Great shot,beautiful chair,if train does not pass.LIKE3

Day Dreaming Bear (梦… on September 12, 2010

Waiting for the train by sitting in the middle of the track, good idea!

votoja cz on August 28, 2011

Hi friend kartson - great shot *LIKE* - (it will not be good!) - Greetings from Bohemia

Marcela Inés on September 23, 2011

Hello, kartson!. I am happy for your comment. Nice shot. Greetings from Tucumán, Argentina.

Mihail Filev on October 17, 2011

ПЕРФЕКТНА КОМПОЗИЦИЯ! ХАРЕСВАМ 6 ПОЗДРАВИ! М ФИЛЕВ

Barby Fimbres on October 20, 2011

lovely image! LIKE

Adriano Braun on October 29, 2011

TRANQUILIDADE..... SAUDAÇOES DO BRASIL

i AM zAi on November 6, 2011

very nice

helena Blein on November 13, 2011

Hola Kartson? bonita composición, pero que no venga el tren, je jeje.

helena Blein on November 13, 2011

I LIKE

Pan Kartsonakis on December 10, 2011

Trojans

Our efforts are those of the unfortunate; our efforts are like those of the Trojans. Somewhat we succeed; somewhat we regain confidence; and we start to have courage and high hopes.

But something always happens and stops us. Achilles in the trench before us emerges and with loud cries terrifies us.--

Our efforts are like those of the Trojans. We believe that with resolution and daring we will alter the blows of destiny, and we stand outside to do battle.

But when the great crisis comes, our daring and our resolution vanish; our soul is agitated, paralyzed; and we run around the walls seeking to save ourselves in flight.

Nevertheless, our fall is certain. Above, on the walls, the mourning has already begun. The memories and the sentiments of our days weep. Bitterly Priam and Hecuba weep for us.

Konstantinos P. Kavafis (1905)

Τρώες

Είν' η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων• είν' η προσπάθειές μας σαν των Τρώων. Κομμάτι κατορθώνουμε• κομμάτι παίρνουμ' επάνω μας• κι αρχίζουμε νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.

Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά. Ο Αχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας βγαίνει και με φωνές μεγάλες μας τρομάζει.--

Είν' η προσπάθειές μας σαν των Τρώων. Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη θ' αλλάξουμε της τύχης την καταφορά, κ' έξω στεκόμεθα ν' αγωνισθούμε.

Αλλ' όταν η μεγάλη κρίσις έλθει, η τόλμη κ' η απόφασίς μας χάνονται• ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει• κι ολόγυρα απ' τα τείχη τρέχουμε ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή.

Ομως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω, στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος. Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ' αισθήματα. Πικρά για μας ο Πρίαμος κ' η Εκάβη κλαίνε.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1905)

Klejnot on December 16, 2011

pomysłowe,hehe...brawo:)

Pan Kartsonakis on January 11, 2012

Finalities

Amid fear and suspicions, with agitated mind and frightened eyes, we melt and plan how to act to avoid the certain danger that so horribly threatens us. And yet we err, this was not in our paths; the messages were false (or we did not hear, or fully understand them). Another catastrophe, one we never imagined, sudden, precipitous, falls upon us, and unprepared -- there is no more time -- carries us off.

Konstantinos P. Kavafis (1911)

Τελειωμένα

Μέσα στον φόβο και στες υποψίες με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια, λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πώς να κάμουμε για ν' αποφύγουμε τον βέβαιο τον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί. Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν' αυτός στον δρόμο• ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα (ή δεν τ' ακούσαμε, ή δεν τα νοιώσαμε καλά). Αλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν, εξαφνική, ραγδαία πέφτει πάνω μας, κι ανέτοιμους -- πού πια καιρός -- μας συνεπαίρνει.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)

Linto on January 28, 2012

Nice composition. Good job

Greetings

Pedro

Pan Kartsonakis on November 26, 2012

Ανάμεσα στις σκουριασμένες ράγες, των σταθμών, που έχουν χορταριάσει κι έχουν αφίξεις κι αναχωρήσεις τρένων κάτι χρόνια να αναγγείλουν, ο επισκέπτης αν θα ψάξει, με προσοχή όμως μεγάλη και αγάπη και είναι τυχερός, θα ανακαλύψει ανάμεσα στις πέτρες και τα σκουπίδια κάτι πολύτιμα πετράδια που γυαλίζουν. Είναι σταλαγματιά – σταλαγματιά που έχουν γίνει από χιλιάδες δάκρυα χαράς μα πιότερο της λύπης κι από βαλσαμωμένα λόγια αγάπης αναχωρήσεων κι αφίξεων απολιθώματα αναστεναγμών και ανεκπλήρωτων υποσχέσεων επιστροφής. Πάν Καρτσωνάκης

Kicaj on January 11, 2013

takie siedzenie na torach to jednak niebezpiecznie jest LIKE

Pozdrawiam z Łodzi,Polska Kicaj

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo details

  • Uploaded on February 12, 2009
  • © All Rights Reserved
    by Pan Kartsonakis
    • Camera: NIKON CORPORATION NIKON D200
    • Taken on 2008/08/12 18:51:49
    • Exposure: 0.003s (1/400)
    • Focal Length: 85.00mm
    • F/Stop: f/10.000
    • ISO Speed: ISO100
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash

Groups