Rogów Opolski - Zamek von Haugwitz

Selected for Google Maps and Google Earth

Christian von Haugwitz *11.06.1752 w Bykowie k.Oleśnicy † 9.02.1832 w Wenecji

Ch. von Haugwitz *11.06.1752 auf Peuke-bei-Öls,† 9.02.1832 in Venedig, Italien)

Villa Contarini in Este , Vigna Contarena video| Este - Padova - Italy ,

Wirtualny spacer po zamku , Zamek Rogów Opolski wiki

Rogów Opolski - nazwa wsi wywodzi się najprawdopodobniej od słowa róg, które ma nawiązywać do łuku utworzonego przez płynacą w pobliżu Odrę. Po raz pierwszy Rogów Opolski został wymieniony w roku 1305 jako jedna z wsi czynszowych biskupstwa wrocławskiego. Jak głosi legenda, wieś Rogów w czasach piastowskich należeć miała do zakonu templariuszy, którzy mieli zbudować tutaj w XIII wieku zamek połączony podziemnymi tunelami z warowniami w Krapkowicach i położonym na drugim brzegu Odry Otmęcie. O obecności Templariuszy w Rogowie i pobliskim Otmęcie mogą świadczyć zachowane, a typowe dla nich układy cegieł - twierdzą współcześni historycy. Stawiano różnorakie hipotezy, gdzie rzekomo miałyby znajdować się tajemnicze wejścia do podziemnego tunelu. Miał on po części zostać zniszczony podczas przebudowy śluzy i kopania kanału. W rzeczywistości nie ma żadnych dokumentów potwierdzajacych funkcjonowanie w tym miejscu zakonnej komandorii. Średniowieczny zamek w Rogowie miał z pewnością charakter obronny oraz związany był z żeglugą na Odrze. Warownia z jednej strony przylegała bowiem do rzeki, z trzech stron otoczona była fosą. Wiadomo również, że w 1305r. miejscowość stanowiła własność czynszową biskupstwa wrocławskiego, zaś w połowie XIVw. należała do rycerzy : Cunado de Rogow (1339) i Werconis de Rogau (1351). W zachowanym akcie kupna-sprzedaży z roku 1393, wymieniającym nowych właścicieli Rogowa - braci Jana i Adama Beess, można napotkać wzmiankę o pewnej, lecz nie sprecyzowanej konkretnie budowli obronnej. Za ich panowania miało dojść do przebudowy i rozbudowy zamku. Następnymi właścicielami zamku była rodzina Rogoyskich. Zamek nowożytny w formie zbliżonej do obecnej zbudowany został pod koniec XVI wieku lub dopiero około roku 1620. Wzniesiono wtedy dwa renesansowe skrzydła mieszkalne wraz z narożną basztą, dostawione do istniejącej wcześniej prostokątnej wieży. Dekoracyjne krużganki na dziedzińcu powstały w pózniejszym okresie. W 1612 roku, po śmierci ostatniego z rodu Rogoyskych - Stefana Rogoysky, majątek przeszedł na własność rodziny von Wbrsky i pozostał w jej władaniu przez blisko 150 lat. Niewłaściwie gospodarowany, zaniedbany i zadłużony sprzedany został w 1757 roku na licytacji hrabiemu Henrykowi Adolfowi von Roedern z Krapkowic. Po jego śmierci zamek przeszedł we władanie rodu von Haugwitz. Za ich panowania doszło do przebudowy i rozbudowy zamku, co podniosło go do rangi rezydencji w stylu neogotyckim, otoczonej ogrodem i parkiem krajobrazowym. Ród Haugwitzów władał zamkiem aż do roku 1945. Po zakończeniu II wojny światowej zamek i dobra dworskie upaństwowiono. (Źródło - Teresa Kudyba - kudyba.pl)


Christian von Haugwitz pochowany został w Villi Contarena d'Este; Via Guido Negri 15, 35042 Este PD, Włochy. W parku, w pobliżu wieży zamkowej znajduje się grób hrabiego von Haugwitz (*11.06.1752 w Bykowie k.Oleśnicy - †09.02.1832 w Wenecji)


Drugi pogrzeb Grafów w Rogowie Opolskim

Szczątki rodziny von Haugwitz, dawnych właścicieli zamku w Rogowie Opolskim, ponownie spoczęły w rodzinnym grobowcu. W krypcie złożono osiem trumien ze szczątkami członków znamienitego rodu von Haugwitz, którzy władali Rogowem Opolskim blisko 200 lat. Na miejsce wiecznego spoczynku wróciły trzy małżeństwa: Paul (zmarły w 1856 r. pierwszy z pochowanych w Rogowie Haugwitzów) i Henriette Sophie, Kurt Ulrich i Lucie Karoline, Heinrich Kurt i Friederike von Maburge oraz ostatnia z tam pochowanych Adelheid Lucie (zmarła w 1938 r we Wiedniu). Pogrzebano także dziecko o nieznanym imieniu.

Szczątki niewygodnych dla komunistycznej władzy arystokratów wywieziono potajemnie z Rogowa na cmentarz w Krapkowicach w 1947 roku. Spoczywali tam w pobliżu śmietnika. Anonimowo, bez żadnych nagrobków.

Pauline *1781 - †1790

Paul von Haugwitz

*22.01.1791 - †08.09.1856

Ehefrau Henriette Sophie Constanze Prinzessin von Schönaich-Carolath

*11.04.1801 - †03.05.1874

Kurt Ulrich Heinrich von Haugwitz

*24.02.1816 - †12.09.1888

Ehefrau Lucie Karoline Amalie

*18.09.1822 - †30.04.1903

Heinrich Bernhard Karl Paul Georg Kurt von Haugwitz

*14.04.1844 - †27.07.1931

Ehefrau Friederike von Maubeuge(Fredine)

*23.10.1849 - †23.08.1904

Adelheid Fredine *1897 - †1938

Kind von Haugwitz



Heinrich Christian Curt Graf von Haugwitz, Freiherr zu Kappritz, Kabinettsminister

Geb. 11. Juni 1752 in Peuke bei Oels (Schlesien), gest. 9. Februar 1832 in Venedig. Konfession: evangelisch.

I. Genealogie

Vater:

Karl Wilhelm Freiherr v. (1704-1786), württembergischer Kammerpräsident

Mutter:

Johanna Sibylla (1719-1801), Tochter des Johann von der Marwitz

Ehefrau:

Johanna Katharina (geb. 1755), geb. von Tauentzien

Kinder:

unter anderem

Paul (1791-1856), preußischer Oberstleutnant

Catharina, verh. mit Hans Wilhelm Adolf Graf von Kalckreuth, preußischer Legationsrat

II. Adressen in Berlin

ab 1794

Massowsches Haus, Unter den Linden

1798

v. Krusemarksches Haus, Unter den Linden

1799

Lindenstraße

1800

Lindenstraße 4

III. Teilnahme an Formen bürgerlicher Öffentlichkeit

Mitglied des Rosenkreuzer-Ordens, in diesem Zusammenhang auch publizistische Tätigkeit
Kurator der Universität Breslau (ab 1811)

IV. Kurzbiographie

1769

Haugwitz bezieht die Universität Halle, später wechselt er nach Göttingen. Dort schließt er Freundschaft mit den Brüdern Christian und Friedrich Leopold zu Stolberg.

1775

Haugwitz begleitet die Brüder Stolberg auf eine Reise in die Schweiz, an der zeitweilig auch Goethe teilnahm. In den folgenden Jahren reist Haugwitz zudem nach Italien.

1780-81

Aufenthalt in Schleswig und Holstein; Haugwitz lebt bei der Familie des Grafen Christian Stolberg. Bekanntschaft mit Matthias Claudius.

1781-91

Haugwitz hält sich auf seinen Gütern in Schlesien auf.

1791

Wahl zum Generallandschaftsdirektor der Provinz Schlesien.

1791

Friedrich Wilhelm II., mit dem Haugwitz den Hang zum Übernatürlichen und Okkulten gemein hat, zieht ihn an den preußischen Hof. Ernennung zum preußischen Gesandten in Wien (im Sommer) auf Bitten des Kaisers Leopold II. In dieser Funktion begleitet Haugwitz Franz II. zur Kaiserkrönung nach Frankfurt.

1792

Berufung zum Nachfolger Schulenburg-Kehnerts als Staats- und Kabinettsminister (September).

1794

Am 19. April schließt Haugwitz mit Lord Malmesbury im Haag einen Subsidienvertrag, in dem Preußen sich verpflichtet, den größten Teil seiner Armeen dort einzusetzen, wo es die Interessen der Seemächte erfordern.

1794-95

Teilnahme an den Basler Friedensverhandlungen.

1795

Erhalt des Schwarzen Adlerordens.

1796

Haugwitz schließt Verträge mit Hannover und einigen kleineren Reichsständen sowie mit Frankreich (Berliner Vertrag am 5. August).

1798

Auch nach dem Regierungsantritt Friedrich Wilhelms III. bleibt Haugwitz der eigentliche Gestalter der preußischen Außenpolitik. Auf dem Rastatter Kongreß bemüht er sich um die Annäherung an Österreich; Ende des Jahres versucht er, den König zum Anschluß an die 2. Koalition gegen Frankreich zu bewegen.

1803-04

Haugwitz´ Vorschlag, von Napoleon die Räumung Hannovers zu fordern, findet beim König keine Aufnahme. Enttäuscht nimmt Haugwitz einen längeren Urlaub und legt im August 1804 sein Amt auch formell nieder. Als möglichen Nachfolger empfiehlt er Hardenberg. Nach seiner Entlassung bleibt Haugwitz außenpolitischer Berater des Königs.

1805-06

Im Oktober wird Haugwitz Hardenberg zugeordnet. Ende des Jahres wird er mit einer diplomatischen Mission betraut und verhandelt mit Napoleon. Das Unternehmen ist nicht von Erfolg gekrönt; Haugwitz unterzeichnet am 15. Dezember 1805 den Bündnisvertrag von Schönbrunn und am 15. Februar 1806 ein für Preußen noch ungünstigeres Diktat Napoleons.

1806

Nach dem Ausscheiden Hardenbergs übernimmt Haugwitz - trotz seines Scheiterns bleibt er der Mann des königlichen Vertrauens - die Leitung der auswärtigen Geschäfte (April). Nach der Niederlage bei Jena/Auerstädt begleitet er das Königspaar bis nach Osterode (Ostpreußen), wo er seinen Abschied nimmt.

1811

Ernennung zum Kurator der neu gegründeten Universität Breslau.

1820

Aus gesundheitlichen Gründen siedelt Haugwitz nach Italien über. Seine letzten Lebensjahre verbringt er in einer Villa bei Este.

V. Literatur und Quellen

Werke/Quellen (Auswahl)

Bailleu, Paul (Hg.): Preußen und Frankreich 1795-1807. Diplomatische Korrespondenz, 2 Bde., 1881-87.

Briefe Chr. Gf. v. Haugwitz' finden sich im Nachlaß David Dubois', bis 1820 Geh. Hofrat im preußischen Ministerium der auswärtigen Angelegenheiten. 1977 GStA Berlin.

Fragment des mémoires inédits du comte de Haugwitz, 1837.

Die Identifikation der folgenden Publikationen ist ungewiß: An meine Brüder, Breslau (Gottlieb Löwe) 1779; 30 S. Dazu: An unsere Brüder. Nor arc our Pow´rs to perish immature; but ... (1779); 32 S. (Antwort auf Haugwitz' Schrift "An meine Brüder", verfaßt von einem nicht genannten Anhänger Zinzendorffs oder einem Logenbruder.)

Haugwitz, Christian Heinrich Curt v.: Hirten-Brief an die wahren und ächten Freimaurer alten Systems, Wien 1850; 187 S.

Haugwitz, Christian Heinrich Curt v.: Das Friedenslicht im heitern Morgenblau. Eine Enthüllung der Geheimnisse der Urschöpfung, des Sündenfalls, der Erlösung usw., nebst Hinweisung auf "Neu Jerusalem". Gewidmet und mitgetheilt von einem aus Saulus umgetauften Paulus. 1850; 33 S.

Literatur

Kieseritzky, E.: Die Sendung von Haugwitz nach Wien, Göttingen 1895.

Skalweit, Stephan: Art. "Haugwitz", in: NDB, Bd. 8, Berlin 1969, S. 94-95.

info-http://www.berliner-klassik.de/forschung/Nathaus-Minister/haugwitz

Show more
Show less
Save Cancel Want to use bold, italic, links?

Comments (33)

« Previous12Next »
Imre Lakat on April 22, 2010

Very beautiful buildings !

regards , from Hungary , Imre

Boban Onosimoski on May 14, 2010

Excellent view!

Greetings from Macedonia, Boban

dana ciszewska on May 15, 2010

Tutaj tez bylam,mam zdjecie na tych schodach.Przyjemne,romantyczne miejsce.Pozdrawiam.Dana

Đorđe Grujičić on May 15, 2010

Excellent perspective...Best regards from Serbia...Djordje...

Karel H. on May 20, 2010

Pěkná komposice,Malnia.

BoP

Pozdravuji a děkuji za hlas pro můj koncest.

Karel

Mehmet Güçlü on June 24, 2010

perfect photo Malnia, congratulations

best of

best wishes, OLYMPIST

José Carlos Farina on July 7, 2010

bela foto

Alireza Javaheri on July 13, 2010

Beautiful picture ...

Add you to my favorite list

Greetings from Iran

www.alirezajavaheri.com

Jörg R. on July 21, 2010

Sehr schön wie das Gelb hinter den Blättern hervorschaut ! Like !

Beste Grüße , Willy

Holger Bauer on August 25, 2010

Hi malnia66, wonderful!! YS and LIKE:))

Best wishes from Germany sent your way. Cheers pivatana

Jan Sognnes on August 26, 2010

Very beautiful angle of the castle! Like

Greetings, Jan

Cristina_Mery on August 31, 2010

Preciosa foto,......like

Saludos desde Chile

juan carlos Barros on October 23, 2010

hermosa esta foto. saludos de San Rafael Mendoza Republica Argentina. LIKE para esta foto.

« Previous12Next »

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo details

  • Uploaded on May 3, 2009
  • © All Rights Reserved
    by m@rtin66
    • Camera: EASTMAN KODAK COMPANY KODAK DX6490 ZOOM DIGITAL CAMERA
    • Taken on 2005/08/25 11:55:50
    • Exposure: 0.002s (1/500)
    • Focal Length: 7.10mm
    • F/Stop: f/2.800
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash

Groups