Εικόνα από τα μαθήματα ιππασίας.Photo by kARTsonakis Pan and title.ME AND MY LOVE by recrue

Selected for Google Maps and Google Earth

Comments (233)

brian gillman on July 14, 2011

White horse + golden light = beautiful! A lovely photo.

Best wishes, Brian.

Julycool on August 13, 2011

Wonderful shot!..

Krystyna Winiarska on October 12, 2011

LIKE 30

Pan Kartsonakis on November 23, 2011

As much as you can

Even if you cannot shape your life as you want it, at least try this as much as you can; do not debase it in excessive contact with the world, in the excessive movements and talk.

Do not debase it by taking it, dragging it often and exposing it to the daily folly of relationships and associations, until it becomes burdensome as an alien life.

Konstantinos P. Kavafis (1913)

Οσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινή ανοησία, ως που vα γίνει σα μιά ξένη φορτική.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1913)

Pan Kartsonakis on November 25, 2011

Στα μονοπάτια του μυαλού γεννούν τα όνειρά μας κάνουν ταξίδια που κανείς παραμυθάς δεν είπε.

Αδυνατούν οι ποιητές να ζήσουν στην αλήθεια, έτσι κι αλλιώς το ξέρουνε αλήθεια δεν υπάρχει.

Αγανακτούν και πνίγονται να σπάσουνε τους φράχτες κι απ το υπόγειο τραγουδούν τις κορυφές του κόσμου. Χαρτογραφούν οι ποιητές τα ίχνη τους αφήνουν κι αν προχωρήσουν χάνονται βυθίζονται στο μέλλον. Πάν Καρτσωνάκης

Fanea Cristian on November 29, 2011

Very beautiful photo! Like.

Greetings from Romania, Cristian

Bedri Akçay on July 26, 2012

wonderful image,Like

Pan Kartsonakis on September 22, 2012

Αφιερωμένο στην Κατερίνα και στη Μαρία.

Θαρθεί καιρός που στίχους σου θα γράφουνε στους τοίχους και με δικά σου λόγια θα ντύνουν τα τραγούδια τους. Τις θεατρικές τους παραστάσεις θα εμπλουτίζουν, ίσως κι αυτοί που σε είπαν προβοκάτορα και σε πλήγωσαν. Αποκάλεσαν ανεδαφικές τις ιδέες σου και σου γύρισαν την πλάτη μα ήδη σήμερα με δικούς σου στίχους εμπλουτίζουν τις προκηρύξεις τους την πέτρινη γλώσσα τους καταχωνιάζοντας και την ξύλινη ρητορική τους τοποθετώντας στα μετόπισθεν για όταν θα γίνουν εξουσία. . . . . Θάρθει μια μέρα που οι άνθρωποι δεν θα ντρέπονται να κάνουν όνειρα και να τα μοιράζονται, στις πλατείες, με αγνώστους. Θα γράφουν στίχους και δεν θα ντρέπονται να τους κοινοποιούν στο διαδίκτυο με παραλήπτες άγνωστους κι αδιαφορώντας ποιος θα τους διαβάσει έτσι όπως πετάς μποτίλιες στον ωκεανό ελπίζοντας πως έστω και μία θα βρει τον ένα σωστό της παραλήπτη. Θάρθουν κάποτε και χρόνια που στο μάθημα της ιστορίας και γενικά του παρελθόντος της ιστορίας του ανθρώπου στα παιδιά δεν θα λένε παραμύθια κι ούτε θα τους κάνουν πλύση εγκεφάλου. Θάρθει κάποτε και η μέρα που οι άνθρωποι δεν θα χρειάζονται ποιμένες ούτε τσοπανόσκυλα και οι λύκοι θα αναγκαστούν να γίνουν «χορτοφάγοι». Θα πάρουν «σύνταξη» οι δικαστές οι φυλακές θα γίνουνε μουσεία και δεν θα υπάρχει τίποτε πολύτιμο να κλέψεις από τον άλλον παρά μόνο τον ελέυθερό του χρόνο.

Το ξέρω πως παράξενα και ουτοπικά ακούγονται ακόμη και σήμερα αυτές οι αντιλήψεις και πολλοί δεν το πιστεύουν ότι όλα ή κάτι από αυτά μπορεί να γίνει στο μέλλον πραγματικότητα όσοι αιώνες κι αν περάσουν και πως ακόμη και χίλια χρόνια μετά οι άνθρωποι θα σκοτώνουν για λίγο χώμα περισσότερο για λίγο νερό και μια μπουκιά ψωμί με πρόφαση πάντοτε τα ιδανικά και τις δοξασίες τα πιστεύω τους και τις ιδεοληψίες. Είμαι σίγουρος όμως πως παρόλα αυτά, θάρθει μια μέρα που και οι άνθρωποι θα καταλάβουν πόσο μικρό είναι το «σπίτι» τους, η γη και πόσο λίγη η ζωή τους για να χωράει τόσο μίσος.

Θα γίνει κάποτε κι αυτό, αδιάφορο αν εγώ δεν θα το ζήσω,
Αυτό που ονειρεύτηκαν τόσοι πολλοί άνθρωποι όταν ήτανε παιδιά αλλά το ξέχασαν μεγαλώνοντας και προσαρμόζοντάς το κάθε φορά, στην πραγματικότητά τους κι έγιναν μεγάλοι, σπουδαίοι, σοβαροί και χρήσιμοι στην κοινωνία. Τα παιδιά δεν θα πιστεύουν τους γονείς τους άκριτα ούτε θα λένε μεγαλώνοντας: έτσι τα βρήκαμε σε ότι βαριούνται να το ψάξουν αλλά θα έχουν το χρόνο και την διάθεση να το φιλτράρουν με τη δική τους φρέσκια λογική και κρίση. Η εργασία τότε θα είναι χαρά και δημιουργία και κανένας δεν θα δουλεύει σκλάβος σ ένα οκτάωρο που τον αλλοτριώνει. Τέλος θάρθει και μια μέρα Κατερίνα που κανένας δεν θα αυτοκτονεί κι ούτε θα φτάνει σ αδιέξοδο. Πάν Καρτσωνάκης Υ.Γ: Αφιερωμένο στην Κατερίνα και στη Μαρία.

Sergio N. Verrillo (… on November 14, 2012

Piacere di conoscerti "kartson". "L & F". Cordiali saluti dall'Italia, Serghiei1

Sergio N. Verrillo (… on November 14, 2012

Dimenticavo, nel visitare la tua interessante galleria, ti ho aggiunta ai miei fotografi preferiti. Saluti Serghiei1. Ξέχασα, όταν επισκέπτεστε ενδιαφέρουσα συλλογή σας, έχω προσθέσει τα αγαπημένα μου φωτογράφους. Χαιρετισμούς Serghiei1.

Pan Kartsonakis on January 5, 2013

Ο άνεμος με τη βροχή μαλώνουνε στη στέγη κι εγώ μετράω τη ζωή τι γρήγορα που φεύγει Εσύ απ το τηλέφωνο μου λες πως με θυμάσαι και μ αγαπούσες κάποτε μα τώρα με φοβάσαι.

Με πνίγουν τύψεις και λυγμοί που χασα τη ζωή μου όταν ακούω τη βροχή να κλαίει στην αυλή μου.

Δεν έχω πρόθεση καμιά για να σε μεταπείσω ξέρω, αυτό που έγινε δεν θα το ξαναζήσω κι όπως δε γίνεται ποτέ ο χρόνος να γυρίσει δε διορθώνεις μια ζωή που έχεις χαραμίσει. Πάν Καρτσωνάκης

Dr.Azzouqa on March 20, 2013

Excellent shot.

LIKE.

Best wishes from Jordan.

Mustafa

febrok korbef on April 21, 2013

A stunning scene and an terrific shot. Y * & L

Greetings febrok

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo details

  • Uploaded on August 2, 2009
  • © All Rights Reserved
    by Pan Kartsonakis
    • Camera: NIKON CORPORATION NIKON D200
    • Taken on 2009/07/15 19:52:58
    • Exposure: 0.017s (1/60)
    • Focal Length: 135.00mm
    • F/Stop: f/14.000
    • ISO Speed: ISO160
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash

Groups