Gjirokaster festival 2009 - 1

The old man from Kossovo plays his one-string bowed instrument singing an epic song.

Ο γερο Κοσσοβάρος παίζει στο μονόχορδο και τραγουδά ένα επικό ποίημα της πατρίδας του.

Gusle! I knew it! He also sang or it was just the music?

Nα που κάπου στα Βαλκάνια,"επέζησαν" οι ραψωδοί και ο Όμηρος.Φίλοι Αλβανοί που ζουν στην Ελλάδα μου έμαθαν νέα αφηγηματικά τραγούδια τους,δεν καταλαβαίνω τα λόγια τους,σίγουρα έχουν εθνικιστικούς τόνους,το μόνο σίγουρο είναι ότι το rap κρατά καλά μέσα από τους αιώνες σ'αυτή την πολύπαθη χερσόνησο.

Είναι πολύ καλό, που κάποιοι έχουν ξεπεράσει τα σύνορα, έχουν ξεπεράσει τις "απόψεις" των υψηλών τόνων και μπορούν να δουν το βάθος και την πραγματικότητα αυτών των λαών που άγονται και φέρονται από τα "τερτύπια" των μεγάλων. Μπράβο σου Αλέξη, πρώτα πρώτα για τους ανοιχτούς σου ορίζοντες. Εξακολουθώ να ζηλεύω που δεν ήμουν εκεί.

He was singing something between rap and song Sekica. As Homer was singing about Femius, the old, blind singer in Ulysse's palace. The same is here fron Lezhe. He was this year too. *Immortal!!!

Οι ραψωδοί εξακολουθούν να επιζούν στα Βαλκάνια Θέμις! Εις πείσμα των καιρών... Ως πότε είναι το στοίχημά μας!

Τα σύνορα Μαρία μου, είναι κατασκευές επί χάρτου κάποιων καραβανάδων με 30 κιλά παράσημα στο αριστερό βυζί και κάποιων γραβατωμμένων. Τα δράματα που δημιούργησαν και μόνον... Οι φίλοι Αλβανοί στάξανε μαζί μου λίγες σταγόνες τσίπουρο στο χώμα για τη μάνα μου... Γιατ' είναι και δικό τους το συνήθειο...

Καταπληκτική η φωτογραφία του μονόχορδου μουσικού..

Και δεν είναι ο μόνος Μαρίνα! Ο τυφλός γέρο-Φήμιος εξακολουθεί να ζει σε τούτα τα Βαλκάνια!

Και η νοοτροπία των πολλών είναι επίσης κατασκευή αυτών που προανέφερες Αλέξη. Η αρχή του "διαίρει και βασίλευε" δεν τους περιορίζει στα χαρτιά και εξυπηρετεί πλήρως τα συμφέροντα τους. Το θλιβερό είναι πως πάψαμε να είμαστε νοήμονα όντα και διαχωρισαμε τους ανθρώπους ανάλογα με τις ασκήσεις επί χάρτου των ανεγκέφαλων της -στα μέτρα τους γραμμένης- προπαγανδίστικης ιστορίας.

κι όπως για σένα στάξανε λίγο τσίπουρο στο χώμα, έχω να θυμηθώ πως ήταν Αλβανός ο μοναδικός άντρας που σηκωνόταν από την καρέκλα από σεβασμό γιατι ήμουν γυναίκα, κάθε φορά που έμπαινα στο σπίτι. Ο ίδιος που τα Χριστούγεννα του 1992 έκλαιγε στο τραπέζι μου, όταν είδε τα φαγητά που είχα στρωμμένα και στο γιατί μου απάντησε: "Τόσα χρόνια τα βλέπαμε στην Ιταλική τηλεόραση και νομίσαμε πως είναι πλαστικά"

Με ποιους παίζαμε;

Χατζής, Μπεκίρης, Ζαΐμης, Λάλας, Μούκας... Με ποιον έπαιζε βρε παιδιά η Εθνική Ελλάδος προχθές; Με την μικτή Πελοποννήσου;

Αυτό το σχόλιό μου, της 2 Απριλίου 2005, απαντά νομίζω σ' αυτά που γράφεις λίγο πιο πάνω Μαρία! (Ίσως όχι με τον καλύτερο τρόπο, αλλά μ' έναν αρκετά καλό).

Η ΦΩΤΟ σου μ αρεσει,πολυ ζωντανη απο χρωματισμους,και .....ευτυχως που δεν εχει μουσικη.Κωστας

Ξερω τι εχω ν ακουσω απο σενα για τα σχολια μου, αλλα σεβομαι το .....βαρεμα σου.

Ευκαιρίας δοθείσης Κωστάκη, υπήρχαν συγκροτήματα από το Μπεράτι και την Πρεμετή που τραγουδούσαν επηρεασμένοι από την Ιταλική μουσική, κανταδούλες και γλυκαναλατάκια... Όταν έλθεις σπίτι θα δεις (και θ' ακούσεις) ένα μικρό δείγμα... Η άκρα αντίθεση με ντυμασιές και τοπίο...

Θα ήταν πραγματικά ευχής έργο Αλέξιε να μπορούσαμε να πούμε γιαυτή την τόσο όμορφη φωτογραφία "Ο Κοσσοβάρος γέρος παίζει στο μονόχορδο και τραγουδά ένα επικό ποίημα της πατρίδας του", χωρίς η αναφορά στα εθνικά χαρακτηριστικά να προκαλεί αγαλίαση στους μεν και απέχθεια στους δε. Γιατί το μείζον, η ουσία, είναι η μουσική, το τραγούδι, ο χορός και η φιλία και συναδέλφωση που φέρνουν αυτά ανάμεσα στους ανθρώπους και όχι η χρησιμοποίηση των εθνικών χαρακτηριστικών και διαφορών για την ανάπτυξη μίσους και οποιουδήποτε οφέλους πολιτικού ή άλλου...

Είναι τρομαχτικό πως (απ΄το 1990τόσο και μετά, όταν Μαρία το φαγητό έπαψε να είναι πλαστικό από τηλεοράσεως και έγινε πλούσιο και ...βιολογικό χάχάχά!!) πως στη Βαλκανική τουλάχιστον, η εθνικιστική υστερία έχει προκαλέσει τόσο πόνο, δάκρυα και αίμα. Σ΄αυτό το τραγικό παιχνίδι, παίξανε και παίζουνε, άμεσα ή έμμεσα πολλοί (έφτασε να διαλυθούν ακόμα και οικογένειες πολυεθνικές, που ως τότε ζούσαν ειρηνικά). Γιατί κατίσχυσε η Αυτοκρατορία του Καλού, η οποία χρησιμοποίησε τις εθνικιστικές έριδες ως πολιτικό εργαλείο και μάλιστα πολύ επιτυχημένο, δυστυχώς, για να οικοδομήσει τα προτεκτοράτα της. Και έπεται συνέχεια...

Έχεις απόλυτο δίκιο σ' αυτά που σημειώνεις Κώστα! Υπάρχει ένα καταπληκτικό βιβλίο, "Το γεφύρι του Δρίνου" του και Νομπελίστα Σερβοβόσνιου Ivo Andric από το οποίο πολλά μπορείς να καταλάβεις για την σούπα των Βαλκανίων. Περίπου 2.500 χρόνια η έννοια των συνόρων ήταν άγνωστη και ο μόνος διαχωρισμός ήταν Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι και αυτός ακόμα έπαιρνε πολύ νερό στο κρασί του!

Κι ας μην τα ρίχνουμε όλα στην "Αυτοκρατορία του Καλού". Πολλοί έβαλαν το χεράκι τους... Ακόμα και εν ονόματι του Θεού της Αγάπης!

Αλεξη, για τα οσα αναφερεσαι στα σχολια, δεν μπορω να παρω θεση, γιατι δεν ειμαι ενημερωμενος. Σιγουρα, μπορω να πω οτι με συγκινησαν. Αυτο, ειναι πιο ουσιαστικο απο το τυπικο: πολυ ωραια φωτογραφια Αλεξη (Που ειναι!)

Είναι ένα θαυμάσιο φεστιβάλ Δημήτρη με δύο προϋποθέσεις. Να αγαπάς το παραδοσιακό τραγούδι και να αντέχεις τονΑλβανικό εθνικισμό! (Που σε μερικές περιπτώσεις βγαίνει έντονα! Γι' αυτό στήθηκε άλλωστε το φεστιβάλ!) Ελπίζω σε λίγες μέρες ν' ανέβει ένα παλιότερο άρθρο μου στο cineek.gr και να σας παραπέμπω...

Οι φωτογραφίες σου, έχουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που τις κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσες. Προβληματισμό!

Σ' ευχαριστώ από καρδιάς Εύα! Είναι ότι ποιο όμορφο έχω ακούσει. Και μ' αρέσειειειειειειει!!!

Προς όλους τους Συν-Πανοράμιους που ρώτησαν για Λεπτομέρειες...:

Στο ηλεκτρονικό περιοδικό Cineek, μπορείτε να βρείτε ένα κείμενο για το Φεστιβάλ Αργυροκάστρου. (για το αντίστοιχο του 2004, αλλά οι βασικές αρχές είναι ίδιες).

I find Turkish influence in these costumes, is this right? Olga

Well..., yes and no... dear Olga! We are speaking about Balkans and Balkans have their specificity! Don't forget that we didn't know the meaning of frontier for about 2.500 years!!!