madani hospitalمحوطه پشتی بیمارستان شهید مدنی

k.hekmatipour, on November 1, said:

زیبا و خاطره‌انگیز و از همه مهم‌تر آرامش بخش!

درود.

Persian lens, on November 2, said:

يه عكس سبز و بهاري تو اين پاييز زرد رنگ

خيلي قشنگ و نشاط آوره

:)

Admin Kazemi, on November 2, said:

به به اينم زيباست...

salehyar, on November 2, said:

ها

این عکس قشنگه

تصویر خیلی خوبی است

hajar maghbooli, on November 2, said:

اقای حکمتی پور,ممنونم. بله با اینکه اینجا بیمارستانه و خاطره خوبی برای کسی نداره ولی این محوطه پشتیش خیلی دل انگیزه.

پرشین لنز عزیز ممنون

آقای کاظمی شما لطف دارید

و مجید خان ممنون از بازدیدتون.

maede kardgar, on November 8, said:

سلام

به به ، افرین زیباست

hajar maghbooli, on November 10, said:

سلام ممنونم از لطف شما

sababoy, on November 16, said:

وقتي کودک بودم مسير طولاني را طي مي کردم که به مدرسه برسم. تنها بودم اما در باورم بود کسي با من در حرکت است. اطرافم را مي نگريستم. کسي نبود اما حس وجود کسي را لمس مي کردم. با او حرف مي زدم و درددل مي کردم. نمره خوب مي گرفتم برايم لبخند مي زد. نمره بد مي گرفتم دلداري ام مي داد. سالها گذشت و من که به ظاهر کمي بزرگ شده بودم روزي همان مسير را مي گذشتم. از کيف و کتاب مدرسه خبري نبود. صداي کريس دي برگ در گوشم آرامش بخش لحظات من بود و وقتي به ياد يکي از غصه هايم افتادم اطرافم را نگاه کردم و در فاصله اي دور او که با من بود ايستاده بود و با لبخندش نگاهم مي کرد. اندکي بزرگ تر شدم. پشت فرمان پرايدم با آهنگي از ياني مسير را گذشتم. او بود. هنوز بود. لاي نوشته هاي مقدس کتاب کوچکم زير کيلومتر شمار نشسته بود. و اکنون آن مسير مدتي است طي نشده اما همه جاده هاي با او بودن را مي گذرم و شکرش مي کنم.

hajar maghbooli, on November 18, said:

سلام

واقعا زیبا بود و تحت تاثیرم قرار داد.

ممنون

:)