Photo by kARTsonakis Pan The title: Where is the bride? Βίοι παράλληλοι…πολύ καλό The bride ran away!!! From Gezginruh,Palaiologou mary,kARTson

Selected for Google Maps and Google Earth

Comments (414)

Thanasis Germanos on March 4, 2012

Εξαιρετική φωτογραφία. F45 + L73!!!! Καλημέρα Θανάσης

Yosarsif مهدی کلهر on March 4, 2012

Live shot, excellent capture.

L74

All the best from Iran, Mahdi

Yosarsif مهدی کلهر on March 4, 2012

Is it still used?

Pan Kartsonakis on March 4, 2012

Thanks but This photo was LAST YEAR

Pan Kartsonakis on March 7, 2012

Understanding

The years of my youth, my sensual life -- how clearly I see their meaning now.

What needless repentances, how futile....

But I did not understand the meaning then.

In the dissolute life of my youth the desires of my poetry were being formed, the scope of my art was being plotted.

This is why my repentances were never stable. And my resolutions to control myself, to change lasted for two weeks at the very most.

Konstantinos P. Kavafis (1918)

Νόησις

Τα χρόνια της νεότητός μου, ο ηδονικός μου βίος -- πώς βλέπω τώρα καθαρά το νόημά των.

Τι μεταμέλειες περιττές, τι μάταιες....

Αλλά δεν έβλεπα το νόημα τότε.

Μέσα στον έκλυτο της νεότητός μου βίο μορφώνονταν βουλές της ποιήσεώς μου, σχεδιάζονταν της τέχνης μου η περιοχή.

Γι' αυτό κ' η μεταμέλειες σταθερές ποτέ δεν ήσαν. Κ' η αποφάσεις μου να κρατηθώ, ν΄αλλάξω διαρκούσαν δύο εβδομάδες το πολύ.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1918)

Christos Theodorou on March 16, 2012

Πολύ όμορφη σύνθεση και όμορφα χρώματα Χαιρετίσματα.

Pan Kartsonakis on March 26, 2012

The Ides of March

Fear grandeurs, O soul. And if you cannot overcome your ambitions, pursue them with hesitation and caution. And the more you advance, the more inquisitive, careful you must be.

And when you reach your peak, Caesar at last; when you assume the form of a famous man, then above all beware when you go out in the street, a conspicuous ruler with followers, if by chance from the mob approaches some Artemidorus, bringing a letter and says hastily "Read this immediately, these are grave matters that concern you," do not fail to stop; do not fail to push aside all those who salute and kneel (you can see them later); let even the Senate itself wait, and immediately recognise the grave writings of Artemidorus.

Konstantinos P. Kavafis (1911)

Μάρτιαι Ειδοί

Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή. Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις να τες ακολουθείς. Κι όσο εμπροστά προβαίνεις, τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι.

Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια• έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις, τότε κυρίως πρόσεξε σαν βγεις στον δρόμον έξω, εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία, αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο κανένας Αρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα, και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα, είναι μεγάλα πράγματα που σ' ενδιαφέρουν», μη λείψεις να σταθείς• μη λείψεις τους διαφόρους που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις (τους βλέπεις πιο αργά)• ας περιμένει ακόμη κ' η Σύγκλητος αυτή, κ' ευθύς να τα γνωρίσεις τα σοβαρά γραφόμενα του Αρτεμιδώρου.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)

Pan Kartsonakis on August 3, 2012

The poets always sow their dreams in the world, sprinkled them with blood, hope but with a lie as well. They built their world, just with words and lived by digging stoas around, and escape tunnels. The poets keep balanced acrobating on present, sinking in the moment and fall in the future .... Kartsonakis Pan 2009 Τα όνειρά τους πάντα έσπερναν, οι ποιητές, στον κόσμο πασπαλισμένα αίματα, ελπίδες μα και ψέμα. Με λέξεις μόνο έχτιζαν, τον κόσμο τους και ζούσαν στοές τριγύρω σκάβοντας, τούνελ για να ξεφύγουν. Ισορροπούν οι ποιητές, ακροβατούν στο τώρα, βυθίζονται μες τη στιγμή και πέφτουνε στο μέλλον ...... Καρτσωνάκης Πάν 2009

Pan Kartsonakis on September 20, 2012

Αφιερωμένο στην Κατερίνα και στη Μαρία.

Θαρθεί καιρός που στίχους σου θα γράφουνε στους τοίχους και με δικά σου λόγια θα ντύνουν τα τραγούδια τους. Τις θεατρικές τους παραστάσεις θα εμπλουτίζουν, ίσως κι αυτοί που σε είπαν προβοκάτορα και σε πλήγωσαν. Αποκάλεσαν ανεδαφικές τις ιδέες σου και σου γύρισαν την πλάτη μα ήδη σήμερα με δικούς σου στίχους εμπλουτίζουν τις προκηρύξεις τους την πέτρινη γλώσσα τους καταχωνιάζοντας και την ξύλινη ρητορική τους τοποθετώντας στα μετόπισθεν για όταν θα γίνουν εξουσία. . . . . Θάρθει μια μέρα που οι άνθρωποι δεν θα ντρέπονται να κάνουν όνειρα και να τα μοιράζονται, στις πλατείες, με αγνώστους. Θα γράφουν στίχους και δεν θα ντρέπονται να τους κοινοποιούν στο διαδίκτυο με παραλήπτες άγνωστους κι αδιαφορώντας ποιος θα τους διαβάσει έτσι όπως πετάς μποτίλιες στον ωκεανό ελπίζοντας πως έστω και μία θα βρει τον ένα σωστό της παραλήπτη. Θάρθουν κάποτε και χρόνια που στο μάθημα της ιστορίας και γενικά του παρελθόντος της ιστορίας του ανθρώπου στα παιδιά δεν θα λένε παραμύθια κι ούτε θα τους κάνουν πλύση εγκεφάλου. Θάρθει κάποτε και η μέρα που οι άνθρωποι δεν θα χρειάζονται ποιμένες ούτε τσοπανόσκυλα και οι λύκοι θα αναγκαστούν να γίνουν «χορτοφάγοι». Θα πάρουν «σύνταξη» οι δικαστές οι φυλακές θα γίνουνε μουσεία και δεν θα υπάρχει τίποτε πολύτιμο να κλέψεις από τον άλλον παρά μόνο τον ελέυθερό του χρόνο.

Το ξέρω πως παράξενα και ουτοπικά ακούγονται ακόμη και σήμερα αυτές οι αντιλήψεις και πολλοί δεν το πιστεύουν ότι όλα ή κάτι από αυτά μπορεί να γίνει στο μέλλον πραγματικότητα όσοι αιώνες κι αν περάσουν και πως ακόμη και χίλια χρόνια μετά οι άνθρωποι θα σκοτώνουν για λίγο χώμα περισσότερο για λίγο νερό και μια μπουκιά ψωμί με πρόφαση πάντοτε τα ιδανικά και τις δοξασίες τα πιστεύω τους και τις ιδεοληψίες. Είμαι σίγουρος όμως πως παρόλα αυτά, θάρθει μια μέρα που και οι άνθρωποι θα καταλάβουν πόσο μικρό είναι το «σπίτι» τους, η γη και πόσο λίγη η ζωή τους για να χωράει τόσο μίσος.

Θα γίνει κάποτε κι αυτό, αδιάφορο αν εγώ δεν θα το ζήσω,
Αυτό που ονειρεύτηκαν τόσοι πολλοί άνθρωποι όταν ήτανε παιδιά αλλά το ξέχασαν μεγαλώνοντας και προσαρμόζοντάς το κάθε φορά, στην πραγματικότητά τους κι έγιναν μεγάλοι, σπουδαίοι, σοβαροί και χρήσιμοι στην κοινωνία. Τα παιδιά δεν θα πιστεύουν τους γονείς τους άκριτα ούτε θα λένε μεγαλώνοντας: έτσι τα βρήκαμε σε ότι βαριούνται να το ψάξουν αλλά θα έχουν το χρόνο και την διάθεση να το φιλτράρουν με τη δική τους φρέσκια λογική και κρίση. Η εργασία τότε θα είναι χαρά και δημιουργία και κανένας δεν θα δουλεύει σκλάβος σ ένα οκτάωρο που τον αλλοτριώνει. Τέλος θάρθει και μια μέρα Κατερίνα που κανένας δεν θα αυτοκτονεί κι ούτε θα φτάνει σ αδιέξοδο. Πάν Καρτσωνάκης Υ.Γ: Αφιερωμένο στην Κατερίνα και στη Μαρία.

Nenad Obradovic on October 28, 2012

Very nice photo Like and favorite

Andrzej Brudziński..… on January 3, 2013

Very nice photo!

Like76!

Happy New Year2013!

Greetings Andrzej

Mojzer László on January 25, 2013

Hi Dear kartson! Thank you very much. This picture is very good. Greetings: Laci L+F

kleiner waldschrat on January 27, 2013

Eine tolle Aufnahme, die Kutsche vor dem Meer. Sehr gelungene Komposition!

Pan Kartsonakis on July 25, 2013

Όλο να φύγεις ήθελες, σχεδίαζες ταξίδια. . . Στη πόλη σου ασφυκτικά πίστευες πως πνιγόσουν κι ανόητα χαράμιζες άσκοπα τον καιρό σου εγκλωβισμένος στα μικρά κι ασήμαντα δρομάκια με τα λαμπρά ονόματα, που έγραφε κι ο Κώστας ο Καρυωτάκης λίγο πριν αυτόχειρας δραπέτης κι από την Πρέβεζα βρεθεί στων ιδεών την πόλη που νομοθέτας της κανείς γελάει τυχοδιώκτης.

Πολύ συχνά το σούρουπο και πριν να έλθει νύχτα τα βήματά σου σ έφερναν στης πόλης το λιμάνι εκεί που θα φευγαν γι αλλού τα πλοία που χαν δέσει. Τα κοίταζες σιωπηλός ώσπου να σκοτεινιάσει κι ύστερα πάλι γύρναγες στους ίδιους πάλι δρόμους . . . Έτσι που ρήμαξες εδώ γι΄ αλλού να μην ελπίζεις. Τάκης Καρτσωνάκης

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo details

  • Uploaded on January 3, 2010
  • © All Rights Reserved
    by Pan Kartsonakis
    • Camera: NIKON CORPORATION NIKON D200
    • Exposure: 0.003s (1/320)
    • Focal Length: 135.00mm
    • F/Stop: f/5.657
    • ISO Speed: ISO400
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash

Groups