Photo by kARTsonakis Pan and the title "the sky, the sea and our home" by CathyFrance

Selected for Google Maps and Google Earth

Comments (99)

D. VERDU on June 11, 2010

Muy bonita foto, muy buenas tomas,Saludos desde Alicante (España).

Орест Третяк on June 15, 2010

Many nice and beautiful photos in your album. Best Wishes from Orest5.

Antony shams on June 20, 2010

beautiful landscape... well done it

greetings mohammad

Pan Kartsonakis on June 27, 2010

The City

You said, "I will go to another land, I will go to another sea. Another city will be found, better than this. Every effort of mine is condemned by fate; and my heart is -- like a corpse -- buried. How long in this wasteland will my mind remain. Wherever I turn my eyes, wherever I may look I see the black ruins of my life here, where I spent so many years, and ruined and wasted."

New lands you will not find, you will not find other seas. The city will follow you. You will roam the same streets. And you will age in the same neighborhoods; in these same houses you will grow gray. Always you will arrive in this city. To another land -- do not hope -- there is no ship for you, there is no road. As you have ruined your life here in this little corner, you have destroyed it in the whole world.

Konstantinos P. Kavafis (1910)

Η Πόλις

Είπες• «Θα πάγω σ' άλλη γή, θα πάγω σ' άλλη θάλασσα, Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή. Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή• κ' είν' η καρδιά μου -- σαν νεκρός -- θαμένη. Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμό αυτόν θα μένει. Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ, που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα».

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες. Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς• και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ' ασπρίζεις. Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού -- μη ελπίζεις -- δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό. Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ στην κώχη τούτη την μικρή, σ' όλην την γή την χάλασες.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1910)

ΦΩΤΑΚΟΣ on August 1, 2010

Υπέροχα χρώματα και στήσιμο έχει η φωτογραφία σου Παναγιώτη!!! LIKE Χαιρετισμούς & Καλό μήνα, Φώτης

Pan Kartsonakis on August 2, 2010

Δει δη τας πόλεις ουκ αναθήμασιν, αλλά ταις των οικούντων αρεταίς κοσμείν ΖΗΝΩΝ…… ….Πρέπει λοιπόν να διακοσμούμε τις πόλεις όχι με μνημεία αλλά με τις αρετές των κατοίκων

Pan Kartsonakis on August 7, 2010

Το σπίτι που γεννήθηκα κι ας το πατούν οι ξένοι, στοιχειό είναι και με προσκαλεί, ψυχή και με προσμένει.

Το σπίτι που γεννήθηκα ίδιο στην ίδια στράτα στα μάτια μου όλο υψώνεται και μ όλα του τα νιάτα.

Το σπίτι, ας του νοθέψανε το σχήμα και το χρώμα ανόθευτο κι αχάλαστο στέκει προσμένει ακόμα. Κωστής Παλαμάς

Ivan Berta on August 24, 2010

=>This is awesome view...very well done!

-------------------------------------------------

●Like

Greetings from Slovakia

Buts Yuri on August 24, 2010

Great SHOT!!! LIKE ! Greetings from Ukraine. Yuri.

kartson

Οι επιθυμίες σου ευχές μου αγαπητέ φίλε Παναγιώτη!!

Καλό Σ/Κ, με ένα μεγάλο Α-14, για την ως συνήθως καταπληκτική σου φωτογραφία!!

Νίκος.

Paula & Marek Kordas on November 27, 2010

Beautiful. Good capture. like

Renato Pantini on August 9, 2011

Very nice shot! Like!. Greetings, Renato.

Gyula Kaszás on September 6, 2011

Wonderful Panorama !LIKE!

**(^^)**petitparis**… on October 26, 2011

Magnificent view with a wonderful colors!!

Like

Best wishes from south of Japan,petitparis

souexcel souexcel on November 14, 2011

Linda foto. beautiful picture.

Πολύ καλή σύνθεση, εξαιρετικά χρώματα! Αρέσει!

Pan Kartsonakis on September 22, 2012

Αφιερωμένο στην Κατερίνα και στη Μαρία.

Θαρθεί καιρός που στίχους σου θα γράφουνε στους τοίχους και με δικά σου λόγια θα ντύνουν τα τραγούδια τους. Τις θεατρικές τους παραστάσεις θα εμπλουτίζουν, ίσως κι αυτοί που σε είπαν προβοκάτορα και σε πλήγωσαν. Αποκάλεσαν ανεδαφικές τις ιδέες σου και σου γύρισαν την πλάτη μα ήδη σήμερα με δικούς σου στίχους εμπλουτίζουν τις προκηρύξεις τους την πέτρινη γλώσσα τους καταχωνιάζοντας και την ξύλινη ρητορική τους τοποθετώντας στα μετόπισθεν για όταν θα γίνουν εξουσία. . . . . Θάρθει μια μέρα που οι άνθρωποι δεν θα ντρέπονται να κάνουν όνειρα και να τα μοιράζονται, στις πλατείες, με αγνώστους. Θα γράφουν στίχους και δεν θα ντρέπονται να τους κοινοποιούν στο διαδίκτυο με παραλήπτες άγνωστους κι αδιαφορώντας ποιος θα τους διαβάσει έτσι όπως πετάς μποτίλιες στον ωκεανό ελπίζοντας πως έστω και μία θα βρει τον ένα σωστό της παραλήπτη. Θάρθουν κάποτε και χρόνια που στο μάθημα της ιστορίας και γενικά του παρελθόντος της ιστορίας του ανθρώπου στα παιδιά δεν θα λένε παραμύθια κι ούτε θα τους κάνουν πλύση εγκεφάλου. Θάρθει κάποτε και η μέρα που οι άνθρωποι δεν θα χρειάζονται ποιμένες ούτε τσοπανόσκυλα και οι λύκοι θα αναγκαστούν να γίνουν «χορτοφάγοι». Θα πάρουν «σύνταξη» οι δικαστές οι φυλακές θα γίνουνε μουσεία και δεν θα υπάρχει τίποτε πολύτιμο να κλέψεις από τον άλλον παρά μόνο τον ελέυθερό του χρόνο.

Το ξέρω πως παράξενα και ουτοπικά ακούγονται ακόμη και σήμερα αυτές οι αντιλήψεις και πολλοί δεν το πιστεύουν ότι όλα ή κάτι από αυτά μπορεί να γίνει στο μέλλον πραγματικότητα όσοι αιώνες κι αν περάσουν και πως ακόμη και χίλια χρόνια μετά οι άνθρωποι θα σκοτώνουν για λίγο χώμα περισσότερο για λίγο νερό και μια μπουκιά ψωμί με πρόφαση πάντοτε τα ιδανικά και τις δοξασίες τα πιστεύω τους και τις ιδεοληψίες. Είμαι σίγουρος όμως πως παρόλα αυτά, θάρθει μια μέρα που και οι άνθρωποι θα καταλάβουν πόσο μικρό είναι το «σπίτι» τους, η γη και πόσο λίγη η ζωή τους για να χωράει τόσο μίσος.

Θα γίνει κάποτε κι αυτό, αδιάφορο αν εγώ δεν θα το ζήσω,
Αυτό που ονειρεύτηκαν τόσοι πολλοί άνθρωποι όταν ήτανε παιδιά αλλά το ξέχασαν μεγαλώνοντας και προσαρμόζοντάς το κάθε φορά, στην πραγματικότητά τους κι έγιναν μεγάλοι, σπουδαίοι, σοβαροί και χρήσιμοι στην κοινωνία. Τα παιδιά δεν θα πιστεύουν τους γονείς τους άκριτα ούτε θα λένε μεγαλώνοντας: έτσι τα βρήκαμε σε ότι βαριούνται να το ψάξουν αλλά θα έχουν το χρόνο και την διάθεση να το φιλτράρουν με τη δική τους φρέσκια λογική και κρίση. Η εργασία τότε θα είναι χαρά και δημιουργία και κανένας δεν θα δουλεύει σκλάβος σ ένα οκτάωρο που τον αλλοτριώνει. Τέλος θάρθει και μια μέρα Κατερίνα που κανένας δεν θα αυτοκτονεί κι ούτε θα φτάνει σ αδιέξοδο. Πάν Καρτσωνάκης Υ.Γ: Αφιερωμένο στην Κατερίνα και στη Μαρία.

Carlos Kist on November 24, 2012

Wonderful view,Like + YS.Best wishes.Carlos

SD34 on September 9, 2014

Beautiful photo.What a fine prospect!

☆☆3/27!☆☆

Best wishes from JPN,SD34

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo details

  • Uploaded on February 17, 2010
  • © All Rights Reserved
    by Pan Kartsonakis
    • Camera: NIKON CORPORATION NIKON D700
    • Exposure: 0.001s (1/1250)
    • Focal Length: 24.00mm
    • F/Stop: f/2.828
    • ISO Speed: ISO400
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash

Groups