photo by kARTsonakis Pan and Pegasus seaside bench Παραθαλάσσιο παγκάκι με τον Πήγασο.

Selected for Google Maps and Google Earth

Comments (219)

Pan Kartsonakis on October 15, 2010

With a star for a lamp I stepped out into the heavens into the frost that lay on the pastures along world’s only shore; where might I find my soul, the four-fold tear-drop!

My girls are grieving for the ages my boys bear arms but don’t hold sway; where might I find my soul, the four-fold tear-drop! Odisseas Elitis

Με το λύχνο του άστρου στους ουρανούς εβγήκα στο αγιάζι των λειμώνων στη μόνη ακτή του κόσμου που να βρω την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ!

Τα κορίτσια μου πένθος για τους αιώνες έχουν Τ' αγόρια μου τουφέκια κρατούν και δεν κατέχουν που να βρώ την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ!

Οδυσσέας Ελύτης Άξιον εστί

VICTOR 60 on October 25, 2010

Very well! Vote Greetings from Russia! Yours faithfully Victor!

Pan Kartsonakis on October 25, 2010

VICTOR 60, VOTE???

fe2002ah@gmail.com on November 11, 2010

Sooooooooooo cute. LIKE

domeniconardozza on November 21, 2010

Beautiful pic!! i like it so Much!! Greetings from Rome

Pan Kartsonakis on December 16, 2010

Οσο μπορείς Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινή ανοησία, ως που vα γίνει σα μιά ξένη φορτική.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1913)

As much as you can Even if you cannot shape your life as you want it, at least try this as much as you can; do not debase it in excessive contact with the world, in the excessive movements and talk.

Do not debase it by taking it, dragging it often and exposing it to the daily folly of relationships and associations, until it becomes burdensome as an alien life.

Konstantinos P. Kavafis (1913)

Pan Kartsonakis on December 23, 2010

Επήγα Δεν εδεσμεύθηκα. Τελείως αφέθηκα και επήγα. Στες απολαύσεις, που μισό πραγματικές, μισό γυρνάμενες μες στο μυαλό μου ήσαν, επήγα μες στην φωτισμένη νύχτα. Κ' ήπια από δυνατά κρασιά, καθώς που πίνουν οι ανδρείοι της ηδονής.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

(1913)

I went I did not restrain myself. I let go entirely and went. To the pleasures that were half real and half wheeling in my brain, I went into the lit night. And I drank of potent wines, such as the valiant of voluptuousness drink.

Konstantinos P. Kavafis

(1913

Maverick75 on February 15, 2011

Fantastic shot, my dear friend Kartson. It's great for your gallery whither ye go my good friend, I am really thankful for visiting me and let me know your country!

Greetings and a big hug from Brazil,

Celso

Carlos Kist on February 27, 2011

Wow beautiful composition ,Like.

Pan Kartsonakis on July 14, 2011

Ναυαγός στην γενέθλια πόλη. Κάθε φορά που ταξιδεύω σε θυμάμαι φευγάτη, μια σκιά, ένα άρωμα παρουσία, αίσθηση δίπλα μου, κοντά μου, στο μυαλό μου αλλά και τόσο μακριά μου.

Κάθε φορά που ταξιδεύω λέω ψέματα στον εαυτό μου υποκρίνομαι Είμαι αυτός που έσπασε το τσόφλι του ναυαγός στην γενέθλια πόλη. Υποδύομαι ρόλους περιηγητών, εξερευνητών και ταξιδεύω δίχως χάρτες και πυξίδα, προορισμό και χρονοδιαγράμματα. Κάθε φορά που ταξιδεύω μνημονεύω φίλους παιδικούς που έχουν πια πεθάνει πίνω το νερό της βροχής και τραγουδάω στιχάκια μονότονα παλιά και μισοξεχασμένα για μια πολιτεία που έχασα κερδίζοντας τον κόσμο. Καρτσωνάκης Πάν….2000 …………………………………………………………………………. Castaway in the birth city.

Every time I travel I remember of you escaping, as a shadow, a perfume, a presence, I can feel you beside me, so close to me,in my mind, and so far away of me,by the same time.

Every time I travel I lie to myself, I pretend, I'm the one who broke his shell, a castaway in his birth city. I am acting roles of travelers,explorers and I travel without maps and compass, without destination and timetables. Every time I travel I remember of friends from my childhood
that have passed away now, I drink the rainwater and sing monotonous old and almost forgotten lyrics

about a city that I lost while winning the world. Kartsonakis Pan……. 2000

Bermard Agulo on July 18, 2011

You have a way with words, Kartson. It's so fluid, flowing from the heart, unrestrained and full of passion. Keep it up.

F1+L1 for the passages.

F10+L37 for the photo.

Added you among my favorite, for the impressive gallery and words.

best wishes, Bernardo

Pilar Martín on August 26, 2011

very nice collors.Greetings , Pilar

gaelle M on September 4, 2011

I like !

igor chetverikov on October 1, 2011

Very nice view! Greetings, Igor

Madame X on October 26, 2011

Eres muy bueno. Me encanta el detalle sobre la playa. Escenas como éstas, me dejan callada. LIKE. Otro saludo!

makis-GREECE ® on November 10, 2011

Πολύ όμορφη δουλειά Τάκη!

Α!

Pan Kartsonakis on December 18, 2011

Voices

Ideal and beloved voices of those who are dead, or of those who are lost to us like the dead.

Sometimes they speak to us in our dreams; sometimes in thought the mind hears them.

And with their sound for a moment return other sounds from the first poetry of our life -- like distant music that dies off in the night.

Konstantinos P. Kavafis (1904)

Φωνές

Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες εκείνων που πέθαναν, ή εκείνων που είναι για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.

Κάποτε μες στα όνειρα μας ομιλούνε• κάποτε μες στην σκέψι τες ακούει το μυαλό.

Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουν ήχοι από την πρώτη ποίησι της ζωής μας -- σα μουσική, την νύχτα, μακρυνή, που σβύνει.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1904)

majasa on September 20, 2012

Very beautiful presentation:) !

LIKE 42 & FAV 12**

Greetings,majasa

Pan Kartsonakis on July 26, 2013

Όλο να φύγεις ήθελες, σχεδίαζες ταξίδια. . .

Όλο να φύγεις ήθελες, σχεδίαζες ταξίδια. . . Στη πόλη σου ασφυκτικά πίστευες πως πνιγόσουν κι ανόητα χαράμιζες άσκοπα τον καιρό σου εγκλωβισμένος στα μικρά κι ασήμαντα δρομάκια με τα λαμπρά ονόματα, που έγραφε κι ο Κώστας ο Καρυωτάκης λίγο πριν, αυτόχειρας δραπέτης, από την Πρέβεζα βρεθεί στων ιδεών την πόλη που "νομοθέτας της κανείς γελάει τυχοδιώκτης".

Πολύ συχνά το σούρουπο και πριν να έλθει νύχτα τα βήματά σου σ έφερναν στης πόλης το λιμάνι εκεί που θα φευγαν γι αλλού τα πλοία που χαν δέσει. Τα κοίταζες σιωπηλός ώσπου να σκοτεινιάσει κι ύστερα πάλι γύρναγες στους ίδιους πάλι δρόμους . . . Έτσι που ρήμαξες εδώ γι΄ αλλού να μην ελπίζεις. Τάκης Καρτσωνάκης

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo taken in Επαρχιακή Οδός Κορίνθου-Λουτρακίου 71, Corinth 201 00, Greece

Photo details

  • Uploaded on April 26, 2010
  • © All Rights Reserved
    by Pan Kartsonakis
    • Camera: NIKON CORPORATION NIKON D700
    • Exposure: 0.017s (1/60)
    • Focal Length: 38.00mm
    • F/Stop: f/3.364
    • ISO Speed: ISO200
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • Flash fired

Groups