Panoramio is closing. Learn how to back up your data.

photo by kARTsonakis Pan Ancient stadium of Nemea

Selected for Google Maps and Google Earth

Comments (147)

Pan Kartsonakis on February 24, 2011

They never left.

They never left. They still breathe in here. Like the flowers in springtime. Their perfume exists. Wildflowers that persist.

What if their temples are ravaged, their sacred places are desecrated, their statues are broken and their writings are burned . They are still here!

Their sacred temples were destroyed and demolished. But their remembrance was not washed out?

No, they never left their homeland. There are always in the soil that once gave them birth. They still breathe. Their scent is still around us and it will remain here for as many generations will pass through. Pan Kartsonakis

Διόλου δεν έφυγαν

Διόλου δεν έφυγαν Αναπνέουν ακόμη εδώ. Σαν τα λουλούδια την Άνοιξη. Υπάρχει το άρωμά τους. Αγριολούλουδα που επιμένουν.

Τι και αν ρήμαξαν τα σπίτια τους, βεβήλωσαν τα ιερά τους, έσπασαν τ αγάλματα με τη μορφή τους κι έκαψαν τα γραφτά τους. Υπάρχουν ακόμη εδώ!

Γκρέμισαν κι έφεραν στο έδαφος τους ιερούς ναούς τους. Ξερίζωσαν τη θύμησή τους; Όχι δεν έφυγαν ποτέ από τη χώρα τους. Υπάρχουν πάντοτε στη γη που τους ξεγέννησε. Διόλου δεν έφυγαν κυνηγημένοι. Αναπνέουν ακόμη. Το άρωμά τους υπάρχει ακόμη εδώ. Όσες γενιές και να περάσουν. Πάν Καρτσωνάκης

Buts Yuri on February 25, 2011

Excellent shot ! LIKE-16! Greetings from Ukraine! Yuri.

Pan Kartsonakis on February 28, 2011

I went I did not restrain myself. I let go entirely and went. To the pleasures that were half real and half wheeling in my brain, I went into the lit night. And I drank of potent wines, such as the valiant of voluptuousness drink.

Konstantinos P. Kavafis (1913)


Δεν εδεσμεύθηκα. Τελείως αφέθηκα και επήγα. Στες απολαύσεις, που μισό πραγματικές, μισό γυρνάμενες μες στο μυαλό μου ήσαν, επήγα μες στην φωτισμένη νύχτα. Κ' ήπια από δυνατά κρασιά, καθώς που πίνουν οι ανδρείοι της ηδονής.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1913)

Pan Kartsonakis on December 20, 2011

As much as you can

Even if you cannot shape your life as you want it, at least try this as much as you can; do not debase it in excessive contact with the world, in the excessive movements and talk.

Do not debase it by taking it, dragging it often and exposing it to the daily folly of relationships and associations, until it becomes burdensome as an alien life.

Konstantinos P. Kavafis (1913)

Οσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινή ανοησία, ως που vα γίνει σα μιά ξένη φορτική.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1913)

Pan Kartsonakis on January 2, 2012

Έχουν μνήμες οι «πέτρες».

Έχουν μνήμες οι πέτρες.

Των κεραμικών τα όστρακα

και των μαρμάρινων γλυπτών τα θραύσματα

λένε ιστορίες.

Έχουν οξειδωθεί με αναμνήσεις

και οι αιώνες έχουν, επάνω τους, σταλάξει

ιστορίες που κανείς, σωστά,

δεν μπορεί να διαβάσει

παρεκτός ποιητές και αλαφροΐσκιωτοι

σαλιγκάρια και πεταλούδες

κανένας άλλος καλλίτερα.

Έχουν μνήμες οι πέτρες…

… Έτσι όπως και τα κύτταρα.

Καρτσωνάκης Πάν

Dr.Azzouqa on September 11, 2012

Excellent composition.


Best wishes from Jordan.


Pan Kartsonakis on February 12, 2013

On the stones that they palpated, carved and built, today we scribe our names with a knife. Relics of cultures that have been set. Breezes of windflowers blossoms. Smells of Springtime. Messages like rough and craggy mountain trails. Like forgotten writings, dead in antediluvian codes. Occult writings from dust and ashes, from soil and stones, from mud and blood. Writings that are struggling to come to light. Plagiarists.Masters. Charlatans.Inquisitors. Usurpers. On dead cultures' texts they build castles and monasteries. I touch here,on their dried mud. I breathe the same soil that they'd steped on. I feed myself, with the dreams that became substances. I'm here, alive for years, but I am dreaming. Takis Kartsonakis 2007 May

Πάνω στις πέτρες που ψηλάφισαν, λάξευσαν κι έχτισαν σήμερα χαράσσουμε τα ονόματά μας με σουγιά. Μνήματα πολιτισμών που έδυσαν Αεράκια ανθών ανεμώνης. Μυρωδιές από Άνοιξη. Μηνύματα, σαν δύσβατα και κακοτράχαλα μονοπάτια βουνών. Σα γραφές ξεχασμένες, νεκρές σε προκατακλυσμιαίους κώδικες Απόκρυφες Γραφές από σκόνες και στάχτες χώμα και πέτρες λάσπη και αίμα γραφές που παλεύουν να έλθουν στο φως. Λογοκλόποι, εξουσιαστές Τσαρλατάνοι, ιεροεξεταστές. Σφετεριστές. Πάνω σε κείμενα νεκρών πολιτισμών χτίζουνε κάστρα και μονές. Αγγίζω εδώ, πάνω στην ξεραμένη λάσπη τους. Αναπνέω το ίδιο χώμα που πατήσανε. Θρέφομαι, από τις ουσίες που έγιναν τα όνειρα Είμαι εδώ, χρόνια ζωντανός, μα ονειρεύομαι. Τάκης Καρτσωνάκης Μάης 2007

Sign in to comment.

Photo details

  • Uploaded on April 26, 2010
  • © All Rights Reserved
    by Pan Kartsonakis
    • Exposure: 0.000s (1/3200)
    • Focal Length: 24.00mm
    • F/Stop: f/2.828
    • ISO Speed: ISO200
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash