by kARTsonakis Pan Corinthian trireme! Κορινθιακή Τριήρης!

Selected for Google Maps and Google Earth

Comments (341)

Beautiful picture! Like!

Greetings from Macedonia.

Kepri on October 26, 2010

Nice

Pan Kartsonakis on October 27, 2010

But wise men perceive approaching things Because gods perceive future things, men what is happening now, but wise men perceive approaching things. Philostratus, Life of Apollonius of Tyana, VIII, 7.

Men know what is happening now. The gods know the things of the future, the full and sole possessors of all lights. Of the future things, wise men perceive approaching things. Their hearing

is sometimes, during serious studies, disturbed. The mystical clamor of approaching events reaches them. And they heed it with reverence. While outside on the street, the peoples hear nothing at all.

Konstantinos P. Kavafis (1915)

Σοφοί δε προσιόντων

Θεοί μεν γαρ μελλόντων, άνθρωποι δε γιγνομένων, σοφοί δε προσιόντων αισθάνονται. Φιλόστρατος, Τα ες τον Τυανέα Απολλώνιον, VIII, 7.

Οι άνθρωποι γνωρίζουν τα γινόμενα. Τα μέλλοντα γνωρίζουν οι θεοί, πλήρεις και μόνοι κάτοχοι παντών των φώτων. Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα αντιλαμβάνονται. Η ακοή

αυτών κάποτε εν ώραις σοβαρών σπουδών ταράττεται. Η μυστική βοή τους έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων. Και την προσέχουν ευλαβείς. Ενώ εις την οδόν έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1915)

charbran on October 28, 2010

Wonderful colors and a beautiful picture of a very unique boat.. liked and very much so...

... greetings from sweden ...

helene52 on November 4, 2010

*LIKE

Pan Kartsonakis on November 7, 2010

Thermopylae

Honor to those who in their lives have defined and guard their Thermopylae. Never stirring from duty; just and upright in all their deeds, yet with pity and compassion too; generous when they are rich, and when they are poor, again a little generous, again helping as much as they can; always speaking the truth, yet without hatred for those who lie.

And more honor is due to them when they foresee (and many do foresee) that Ephialtes will finally appear, and that the Medes in the end will go through.

Konstantinos P. Kavafis (1903)

Θερμοπύλες

Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες. Ποτέ από το χρέος μη κινούντες• δίκαιοι κ' ίσιοι σ' όλες των τες πράξεις, αλλά με λύπη κιόλας κ' ευσπλαχνία• γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν είναι πτωχοί, πάλ' εις μικρόν γενναίοι, πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε• πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες, πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Και περισσότερη τιμή τους πρέπει όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν) πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κ' οι Μήδοι επι τέλους θα διαβούνε.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1903)

fe2002ah@gmail.com on November 8, 2010

Beautiful, Like150

Pan Kartsonakis on November 20, 2010

Όταν διεγείρονται

Προσπάθησε να τα φυλάξεις, ποιητή, όσο κι αν είναι λίγα αυτά που σταματιούνται. Του ερωτισμού σου τα οράματα. Βαλ'τα, μισοκρυμμένα, μες τες φράσεις σου. Προσπάθησε να τα κρατήσεις, ποιητή, όταν διεγείρονται μες το μυαλό σου την νύχτα ή μες την λάμψι του μεσημεριού.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1916)

When they are roused

Try to guard them, poet However few they are that can be held. The visions of your eroticism. Set them, half hidden, in your phrases. Try to hold them, poet, when they are roused in your mind at night, or in the noon glare.

Konstantinos P. Kavafis (1916)

Pan Kartsonakis on November 25, 2010

They never left.

They never left. They still breathe in here. Like the flowers in springtime. Their perfume exists. Wildflowers that persist.

What if their temples are ravaged, their sacred places are desecrated, their statues are broken and their writings are burned . They are still here!

Their sacred temples were destroyed and demolished. But their remembrance was not washed out?

No, they never left their homeland. There are always in the soil that once gave them birth. They still breathe. Their scent is still around us and it will remain here for as many generations will pass through. Pan Kartsonakis

Διόλου δεν έφυγαν

Διόλου δεν έφυγαν Αναπνέουν ακόμη εδώ. Σαν τα λουλούδια την Άνοιξη. Υπάρχει το άρωμά τους. Αγριολούλουδα που επιμένουν.

Τι και αν ρήμαξαν τα σπίτια τους, βεβήλωσαν τα ιερά τους, έσπασαν τ αγάλματα με τη μορφή τους κι έκαψαν τα γραφτά τους. Υπάρχουν ακόμη εδώ!

Γκρέμισαν κι έφεραν στο έδαφος τους ιερούς ναούς τους. Ξερίζωσαν τη θύμησή τους; Όχι δεν έφυγαν ποτέ από τη χώρα τους. Υπάρχουν πάντοτε στη γη που τους ξεγέννησε. Διόλου δεν έφυγαν κυνηγημένοι. Αναπνέουν ακόμη. Το άρωμά τους υπάρχει ακόμη εδώ. Όσες γενιές και να περάσουν. Πάν Καρτσωνάκης

MaxLo on November 27, 2010

Nice photo. Nice shot .

LIKE

Best greetings from Taiwan , MaxLo

Albrecht H. on November 29, 2010

Exelent shot!! Nice ship! LIKE it!

Greetings - Albrecht.

Pan Kartsonakis on November 29, 2010

EN ΔHMΩ THΣ MIKPAΣ AΣIAΣ

Η ειδήσεις για την έκβασι της ναυμαχίας, στο Άκτιον, ήσαν βεβαίως απροσδόκητες. Aλλά δεν είναι ανάγκη να συντάξουμε νέον έγγραφον. Τ’ όνομα μόνον ν’ αλλαχθεί. Aντίς, εκεί στες τελευταίες γραμμές, «Λυτρώσας τους Pωμαίους απ’ τον ολέθριον Οκτάβιον, τον δίκην παρωδίας Καίσαρα,» τώρα θα βάλουμε «Λυτρώσας τους Pωμαίους απ’ τον ολέθριον Aντώνιον». Όλο το κείμενον ταιριάζει ωραία.

«Στον νικητήν, τον ενδοξότατον, τον εν παντί πολεμικώ έργω ανυπέρβλητον, τον θαυμαστόν επί μεγαλουργία πολιτική, υπέρ του οποίου ενθέρμως εύχονταν ο δήμος• την επικράτησι του Aντωνίου» εδώ, όπως είπαμεν, η αλλαγή: «του Καίσαρος ως δώρον του Διός κάλλιστον θεωρών― στον κραταιό προστάτη των Ελλήνων, τον ήθη ελληνικά ευμενώς γεραίροντα, τον προσφιλή εν πάση χώρα ελληνική, τον λίαν ενδεδειγμένον για έπαινο περιφανή, και για εξιστόρησι των πράξεών του εκτενή εν λόγω ελληνικώ κ’ εμμέτρω και πεζώ• εν λόγω ελληνικώ που είν’ ο φορεύς της φήμης,» και τα λοιπά, και τα λοιπά. Λαμπρά ταιριάζουν όλα.

Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης

Pan Kartsonakis on November 30, 2010

ΟΙ ΓΑΤΕΣ ΤΩΝ ΦΟΡΤΗΓΩΝ Οι ναυτικοί στα φορτηγά πάντα μια γάτα τρέφουν, που τη λατρεύουνε, χωρίς να ξέρουν το γιατί, κι αυτή, σαν απ' τη βάρδια τους σχολάνε κουρασμένοι, περήφανη στα πόδια τους θα τρέξει να τριφτεί. Τα βράδια, όταν η θάλασσα χτυπάει τις λαμαρίνες, και πολεμάει με δύναμη να σπάσει τα καρφιά, μέσα στης πλώρης τη βαριά σιγή, που βασανίζει, είναι γι' αυτούς σα μια γλυκιά γυναικεία συντροφιά. Είναι περήφανη κι οκνή, καθώς όλες οι γάτες, κι είναι τα γκρίζα μάτια της γιομάτα ηλεκτρισμό κι όπως χαϊδεύουν απαλά τη ράχη της, νομίζεις πως αναλύεται σ' ένα αργό και ηδονικό σπασμό. Στο ρεμβασμό και στο θυμό με τη γυναίκα μοιάζει κι οι ναύτες περισσότερο την αγαπούν γι' αυτό κι όταν αργά και ράθυμα στα μάτια τους κοιτάζει, θαρρείς έναν παράξενο πως φέρνει πυρετό. Της έχουν πάντα στο λαιμό μια μπακιρένια γύρα, για του σιδέρου την κακήν αρρώστια φυλαχτό, χωρίς όμως, αλίμονο, ποτέ να κατορθώνουν να την φυλάξουν απ' το μαύρο θάνατο μ' αυτό. Γιατί είναι τ' άγρια μάτια της υγρά κι ηλεκτρισμένα κι έτσι άθελα το σίδερο το μαύρο τα τραβά, κι ουρλιάζοντας τρελαίνεται σ' ένα σημείο κοιτώντας φέρνοντας δάκρυα σκοτεινά στους ναύτες και βουβά. Λίγο πριν απ' το θάνατον από τους ναύτες ένας, - αυτός οπού 'δε πράματα στη ζήση του φριχτά - χαϊδεύοντάς την, μια στιγμή στα μάτια την κοιτάζει κι ύστερα μες στη θάλασσα την άγρια την πετά. Και τότε οι ναύτες, που πολύ σπάνια λυγά η καρδιά τους, πάνε στην πλώρη να κρυφτούν με την καρδιά σφιχτή, γεμάτη μια παράξενη πικρία που όλο δαγκώνει, σαν όταν χάνουμε θερμή γυναίκα αγαπητή.

Νίκος Καββαδίας

Pan Kartsonakis on December 11, 2010

Addition I do not question whether I am happy or unhappy. Yet there is one thing that I keep gladly in mind -- that in the great addition (their addition that I abhor) that has so many numbers, I am not one of the many units there. In the final sum I have not been calculated. And this joy suffices me.

Konstantinos P. Kavafis (1897)

Πρόσθεσις Αν ευτυχής ή δυστυχής είμαι δεν εξετάζω. Πλην ένα πράγμα με χαράν στον νου μου πάντα βάζω -- που στην μεγάλη πρόσθεσι (την πρόσθεσί των που μισώ) που έχει τόσους αριθμούς, δεν είμ'εγώ εκεί απ' τες πολλές μονάδες μια. Μες στ'ολικό ποσό δεν αριθμήθηκα. Κι αυτή η χαρά μ'αρκεί

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1897)

angelofruhr on December 12, 2010

Beautiful!

Greetings, Angelika

白云黑土 on December 13, 2010

Nice capture! Beautiful shot!

Like

Greetings, baiyunheitu

Dr.Azzouqa on December 14, 2010

Beautiful compsotion.

LIKE.

Best wishes from Jordan.

Mustafa

Pan Kartsonakis on December 16, 2010

The snails inscribed streetways on the stones and our sun was telling stories by reading these ways, stories about people who gave form in these stones, and about the wind and the rain that have left marks on them. The stones can be read, like an open book
by archaeologists, poets and geologists, as well. The stones that masons and stonecutters have caressed and builted houses and temples, palaces, pyramids, are the stones that you see between the grass and scared a date with your pocketknife . Kartsonakis Pan

Πάνω στις πέτρες χάραζαν δρόμους τα σαλιγκάρια κι ο ήλιος μας τους διάβαζε κι έλεγε ιστορίες για τους ανθρώπους που ‘δωσαν μορφή σ’ αυτές τις πέτρες τον άνεμο και τη βροχή που άφησαν σημάδια. Οι πέτρες είναι ανοικτό βιβλίο που διαβάζουν αρχαιολόγοι, ποιητές αλλά και γεωλόγοι.

Οι πέτρες που τις χάιδεψαν κτίστες και λιθοξόοι κι έφτιαξαν σπίτια και ναούς, μέγαρα, πυραμίδες είναι οι πέτρες που κοιτάς ανάμεσα στα χόρτα και χάραξες με τον σουγιά μια ημερομηνία.

Καρτσωνάκης Πάν 2010

Pan Kartsonakis on December 17, 2010

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Aλλά σαν άκουσε που έκλαιγαν οι γυναίκες και για το χάλι του που τον θρηνούσαν, με ανατολίτικες χειρονομίες η κερά, κ’ οι δούλες με τα ελληνικά τα βαρβαρίζοντα, η υπερηφάνεια μες στην ψυχή του σηκώθηκεν, αηδίασε το ιταλικό του αίμα, και τον εφάνηκαν ξένα κι αδιάφορα αυτά που ως τότε λάτρευε τυφλά ― όλ’ η παράφορη Αλεξανδρινή ζωή του ― κ’ είπε: Να μην τον κλαίνε. Δεν ταιριάζουν τέτοια. Μα να τον εξυμνούνε πρέπει μάλλον, που εστάθηκε μεγάλος εξουσιαστής, κι απέκτησε τόσ’ αγαθά και τόσα. Και τώρα αν έπεσε, δεν πέφτει ταπεινά, αλλά Ρωμαίος από Ρωμαίο νικημένος.

Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης

wilma1812 on December 19, 2010

Great capture! Like

greetings from Wilma

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo details

  • Uploaded on July 2, 2010
  • © All Rights Reserved
    by Pan Kartsonakis
    • Camera: NIKON CORPORATION NIKON D700
    • Exposure: 0.002s (1/640)
    • Focal Length: 24.00mm
    • F/Stop: f/2.828
    • ISO Speed: ISO320
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash

Groups