by kARTsonakis Pan Corinthian trireme! Κορινθιακή Τριήρης!

Selected for Google Maps and Google Earth

Comments (341)

Gyula Kaszás on August 22, 2011

Wonderful Pictures!LIKE!

christian caffin_No … on October 25, 2011

What an impressive boat! I like it! Cheers, Christian

Pan Kartsonakis on November 19, 2011

Γεμάτο σκέψεις το μυαλό

στο χθες στριφογυρίζει

να καταλάβει δεν μπορεί

βαλτώνει και βουλιάζει

πασχίζει, λάθη του να βρει

μήπως μετανοήσει.


Ψηλαφιστά, με τις οσμές,

διαίσθηση και ήχους

αιθεροβάμων ποιητής

ονειροβάτης μπαίνει

θριαμβευτής για τη σφαγή

που τον εξιλεώνει.

Τάκης Καρτσωνάκης

Pan Kartsonakis on November 23, 2011

Trojans

Our efforts are those of the unfortunate; our efforts are like those of the Trojans. Somewhat we succeed; somewhat we regain confidence; and we start to have courage and high hopes.

But something always happens and stops us. Achilles in the trench before us emerges and with loud cries terrifies us.--

Our efforts are like those of the Trojans. We believe that with resolution and daring we will alter the blows of destiny, and we stand outside to do battle.

But when the great crisis comes, our daring and our resolution vanish; our soul is agitated, paralyzed; and we run around the walls seeking to save ourselves in flight.

Nevertheless, our fall is certain. Above, on the walls, the mourning has already begun. The memories and the sentiments of our days weep. Bitterly Priam and Hecuba weep for us.

Konstantinos P. Kavafis (1905)

Τρώες

Είν' η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων• είν' η προσπάθειές μας σαν των Τρώων. Κομμάτι κατορθώνουμε• κομμάτι παίρνουμ' επάνω μας• κι αρχίζουμε νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.

Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά. Ο Αχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας βγαίνει και με φωνές μεγάλες μας τρομάζει.--

Είν' η προσπάθειές μας σαν των Τρώων. Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη θ' αλλάξουμε της τύχης την καταφορά, κ' έξω στεκόμεθα ν' αγωνισθούμε.

Αλλ' όταν η μεγάλη κρίσις έλθει, η τόλμη κ' η απόφασίς μας χάνονται• ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει• κι ολόγυρα απ' τα τείχη τρέχουμε ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή.

Ομως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω, στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος. Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ' αισθήματα. Πικρά για μας ο Πρίαμος κ' η Εκάβη κλαίνε.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1905)

Pan Kartsonakis on November 29, 2011

Ithaca

When you set out on your journey to Ithaca, pray that the road is long, full of adventure, full of knowledge. The Lestrygonians and the Cyclops, the angry Poseidon -- do not fear them: You will never find such as these on your path, if your thoughts remain lofty, if a fine emotion touches your spirit and your body. The Lestrygonians and the Cyclops, the fierce Poseidon you will never encounter, if you do not carry them within your soul, if your soul does not set them up before you.

Pray that the road is long. That the summer mornings are many, when, with such pleasure, with such joy you will enter ports seen for the first time; stop at Phoenician markets, and purchase fine merchandise, mother-of-pearl and coral, amber and ebony, and sensual perfumes of all kinds, as many sensual perfumes as you can; visit many Egyptian cities, to learn and learn from scholars.

Always keep Ithaca in your mind. To arrive there is your ultimate goal. But do not hurry the voyage at all. It is better to let it last for many years; and to anchor at the island when you are old, rich with all you have gained on the way, not expecting that Ithaca will offer you riches.

Ithaca has given you the beautiful voyage. Without her you would have never set out on the road. She has nothing more to give you.

And if you find her poor, Ithaca has not deceived you. Wise as you have become, with so much experience, you must already have understood what Ithacas mean.

Konstantinos P. Kavafis (1911)

Ιθάκη

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις. Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι, τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρείς, αν μέν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει. Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις, αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου, αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος. Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους• να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά, και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις, σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους, και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής, όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά• σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας, να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη. Το φθάσιμον εκεί είν' ο προορισμός σου. Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου. Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει• και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί, πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο, μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ' έδωσε το ωραίο ταξίδι. Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο. Αλλο δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε. Ετσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα, ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)

Pan Kartsonakis on December 3, 2011

Πάνω στις πέτρες χάραζαν δρόμους τα σαλιγκάρια

σε άγνωστη γραφή

κι ο ήλιος μας τους διάβαζε κι έλεγε ιστορίες

για τους ανθρώπους που έδωσαν μορφή

πάνω σ’ αυτές τις πέτρες

και για τον άνεμο, για τη βροχή που άφησαν σημάδια.

Οι πέτρες είναι ανοικτό βιβλίο, που διαβάζουν

κι αρχαιολόγοι, ποιητές όπως και γεωλόγοι.

Αυτές τις πέτρες χάιδεψαν κτίστες και λιθοξόοι

φτιάχνοντας σπίτια και ναούς, μέγαρα, πυραμίδες.

Είναι αυτές οι πέτρες που κοιτάς ανάμεσα στα χόρτα!

Τώρα κοιμούνται ήσυχες, πως πάλι θα ξυπνήσουν

κι εσύ, με το σουγιά σου, χάραξες μια ημερομηνία.

                         Καρτσωνάκης Πάν
Pan Kartsonakis on December 10, 2011

As much as you can

Even if you cannot shape your life as you want it, at least try this as much as you can; do not debase it in excessive contact with the world, in the excessive movements and talk.

Do not debase it by taking it, dragging it often and exposing it to the daily folly of relationships and associations, until it becomes burdensome as an alien life.

Konstantinos P. Kavafis (1913)

Οσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινή ανοησία, ως που vα γίνει σα μιά ξένη φορτική.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1913)

Pan Kartsonakis on December 14, 2011

The Ides of March

Fear grandeurs, O soul. And if you cannot overcome your ambitions, pursue them with hesitation and caution. And the more you advance, the more inquisitive, careful you must be.

And when you reach your peak, Caesar at last; when you assume the form of a famous man, then above all beware when you go out in the street, a conspicuous ruler with followers, if by chance from the mob approaches some Artemidorus, bringing a letter and says hastily "Read this immediately, these are grave matters that concern you," do not fail to stop; do not fail to push aside all those who salute and kneel (you can see them later); let even the Senate itself wait, and immediately recognise the grave writings of Artemidorus.

Konstantinos P. Kavafis (1911)

Μάρτιαι Ειδοί

Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή. Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις να τες ακολουθείς. Κι όσο εμπροστά προβαίνεις, τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι.

Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια• έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις, τότε κυρίως πρόσεξε σαν βγεις στον δρόμον έξω, εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία, αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο κανένας Αρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα, και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα, είναι μεγάλα πράγματα που σ' ενδιαφέρουν», μη λείψεις να σταθείς• μη λείψεις τους διαφόρους που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις (τους βλέπεις πιο αργά)• ας περιμένει ακόμη κ' η Σύγκλητος αυτή, κ' ευθύς να τα γνωρίσεις τα σοβαρά γραφόμενα του Αρτεμιδώρου.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)

Pan Kartsonakis on December 26, 2011

The snails inscribed streetways on the stones and our sun was telling stories by reading these ways, stories about people who gave form in these stones, and about the wind and the rain that have left marks on them. The stones can be read, like an open book
by archaeologists, poets and geologists, as well. The stones that masons and stonecutters have caressed and builted houses and temples, palaces, pyramids, are the stones that you see between the grass and scared a date with your pocketknife . Kartsonakis Pan

Πάνω στις πέτρες χάραζαν δρόμους τα σαλιγκάρια κι ο ήλιος μας τους διάβαζε κι έλεγε ιστορίες για τους ανθρώπους που ‘δωσαν μορφή σ’ αυτές τις πέτρες τον άνεμο και τη βροχή που άφησαν σημάδια. Οι πέτρες είναι ανοικτό βιβλίο που διαβάζουν αρχαιολόγοι, ποιητές αλλά και γεωλόγοι.

Οι πέτρες που τις χάιδεψαν κτίστες και λιθοξόοι κι έφτιαξαν σπίτια και ναούς, μέγαρα, πυραμίδες είναι οι πέτρες που κοιτάς ανάμεσα στα χόρτα και χάραξες με τον σουγιά μια ημερομηνία.

Καρτσωνάκης Πάν 2010

Pan Kartsonakis on December 30, 2011

Understanding

The years of my youth, my sensual life -- how clearly I see their meaning now.

What needless repentances, how futile....

But I did not understand the meaning then.

In the dissolute life of my youth the desires of my poetry were being formed, the scope of my art was being plotted.

This is why my repentances were never stable. And my resolutions to control myself, to change lasted for two weeks at the very most.

Konstantinos P. Kavafis (1918)

Νόησις

Τα χρόνια της νεότητός μου, ο ηδονικός μου βίος -- πώς βλέπω τώρα καθαρά το νόημά των.

Τι μεταμέλειες περιττές, τι μάταιες....

Αλλά δεν έβλεπα το νόημα τότε.

Μέσα στον έκλυτο της νεότητός μου βίο μορφώνονταν βουλές της ποιήσεώς μου, σχεδιάζονταν της τέχνης μου η περιοχή.

Γι' αυτό κ' η μεταμέλειες σταθερές ποτέ δεν ήσαν. Κ' η αποφάσεις μου να κρατηθώ, ν΄αλλάξω διαρκούσαν δύο εβδομάδες το πολύ.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1918)

Pan Kartsonakis on January 1, 2012

Ο πολιτισμός ενός λαού φαίνεται από πάρα πολλά αλλά το πιο σημαντικό είναι το πώς διαχειρίζεται την κληρονομιά του. Πολιτισμός είναι να σέβεσαι τη μνήμη των προπατόρων σου. Θα μου πείτε όμως ότι εξαρτάται το ποιους ο καθένας θεωρεί ως προγόνους του. Σας παρακαλώ σώστε τον Δίολκο. Μεταδώστε αυτό το μήνυμα σε όσους περισσότερους μπορείτε. Ένα παγκοσμίου ενδιαφέροντος τεχνικό έργο και μνημείο πολιτισμού της ανθρωπότητας, κινδυνεύει, μέρα με τη μέρα, να χαθεί για πάντα. Χάνεται μέρα με τη μέρα ανάμεσα στη αδιαφορία και την γραφειοκρατία των κληρονόμων. Βάλτε μια φωνή μήπως και μας ακούσουν!

Φιλικά Τάκης Καρτσωνάκης

makis ® on January 2, 2012

Όπως κι αυτή πάει στις αγαπημένες μου!

YS!

Pan Kartsonakis on January 2, 2012

Έχουν μνήμες οι «πέτρες».

Έχουν μνήμες οι πέτρες.

Των κεραμικών τα όστρακα

και των μαρμάρινων γλυπτών τα θραύσματα

λένε ιστορίες.

Έχουν οξειδωθεί με αναμνήσεις

και οι αιώνες έχουν, επάνω τους, σταλάξει

ιστορίες που κανείς, σωστά,

δεν μπορεί να διαβάσει

παρεκτός ποιητές και αλαφροΐσκιωτοι

σαλιγκάρια και πεταλούδες

κανένας άλλος καλλίτερα.

Έχουν μνήμες οι πέτρες…

… Έτσι όπως και τα κύτταρα.

Καρτσωνάκης Πάν

Edival de Souza on January 7, 2012

Este lugar é muito bonito. Saudação do Brasil

Majka44 on February 12, 2012

Fantastic picture.

LIKE 175 + Ysl 19

Best wishes from Slovakia

Majka

Pan Kartsonakis on February 12, 2012

This photo is from LAST YEAR!!!

Pan Kartsonakis on February 19, 2012

Thermopylae

Honor to those who in their lives have defined and guard their Thermopylae. Never stirring from duty; just and upright in all their deeds, yet with pity and compassion too; generous when they are rich, and when they are poor, again a little generous, again helping as much as they can; always speaking the truth, yet without hatred for those who lie.

And more honor is due to them when they foresee (and many do foresee) that Ephialtes will finally appear, and that the Medes in the end will go through.

Konstantinos P. Kavafis (1903)

Θερμοπύλες

Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες. Ποτέ από το χρέος μη κινούντες• δίκαιοι κ' ίσιοι σ' όλες των τες πράξεις, αλλά με λύπη κιόλας κ' ευσπλαχνία• γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν είναι πτωχοί, πάλ' εις μικρόν γενναίοι, πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε• πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες, πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Και περισσότερη τιμή τους πρέπει όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν) πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κ' οι Μήδοι επι τέλους θα διαβούνε.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1903)

Pan Kartsonakis on February 29, 2012

I went

I did not restrain myself. I let go entirely and went. To the pleasures that were half real and half wheeling in my brain, I went into the lit night. And I drank of potent wines, such as the valiant of voluptuousness drink.

Konstantinos P. Kavafis (1913)

Επήγα

Δεν εδεσμεύθηκα. Τελείως αφέθηκα και επήγα. Στες απολαύσεις, που μισό πραγματικές, μισό γυρνάμενες μες στο μυαλό μου ήσαν, επήγα μες στην φωτισμένη νύχτα. Κ' ήπια από δυνατά κρασιά, καθώς που πίνουν οι ανδρείοι της ηδονής.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1913)

Pan Kartsonakis on August 3, 2012

The snails inscribed streetways on the stones and our sun was telling stories by reading these ways, stories about people who gave form in these stones, and about the wind and the rain that have left marks on them. The stones can be read, like an open book
by archaeologists, poets and geologists, as well. The stones that masons and stonecutters have caressed and builted houses and temples, palaces, pyramids, are the stones that you see between the grass and scared a date with your pocketknife . Kartsonakis Pan

Πάνω στις πέτρες χάραζαν δρόμους τα σαλιγκάρια κι ο ήλιος μας τους διάβαζε κι έλεγε ιστορίες για τους ανθρώπους που ‘δωσαν μορφή σ’ αυτές τις πέτρες τον άνεμο και τη βροχή που άφησαν σημάδια. Οι πέτρες είναι ανοικτό βιβλίο που διαβάζουν αρχαιολόγοι, ποιητές αλλά και γεωλόγοι.

Οι πέτρες που τις χάιδεψαν κτίστες και λιθοξόοι κι έφτιαξαν σπίτια και ναούς, μέγαρα, πυραμίδες είναι οι πέτρες που κοιτάς ανάμεσα στα χόρτα και χάραξες με τον σουγιά μια ημερομηνία.

Καρτσωνάκης Πάν 2010

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo details

  • Uploaded on July 2, 2010
  • © All Rights Reserved
    by Pan Kartsonakis
    • Camera: NIKON CORPORATION NIKON D700
    • Exposure: 0.002s (1/640)
    • Focal Length: 24.00mm
    • F/Stop: f/2.828
    • ISO Speed: ISO320
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash

Groups