Poland - Warsaw - Frederic Chopin's Statue - (Information in page 1)

Selected for Google Maps and Google Earth

Frédéric François Chopin (/ˈʃoʊpæn/; French pronunciation: ​[fʁe.de.ʁik ʃɔ.pɛ̃]; 1 March 1810 – 17 October 1849), born Fryderyk Franciszek Chopin,[n 1] was a Polish[1] composer and virtuoso pianist of the Romantic era, who spent much of his life in France. Chopin, a child prodigy, grew up in Warsaw, completed his musical education there, and composed many of his works there before leaving Poland shortly before the outbreak of the November 1830 Uprising. Effectively cut off from Poland, at age 20 he settled in Paris. During the remaining 19 years of his life, he gave only some 30 public performances, preferring the more intimate atmosphere of the salon; he supported himself by selling his compositions and as a sought-after piano teacher. He formed a friendship with Franz Liszt and was admired by many of his musical contemporaries, including Robert Schumann. After a failed engagement with a Polish girl, from 1837 to 1847 he maintained an often troubled relationship with the French writer George Sand. A brief and unhappy visit with Sand to Majorca in 1838–39 was also one of his most productive periods of composition. In his last years, he was financially supported by his admirer Jane Stirling, who also arranged for him to visit Scotland in 1848. Through most of his life, Chopin suffered from poor health; he died in Paris in 1849, probably of tuberculosis. All of Chopin's compositions include the piano; most are for solo piano, although he also wrote two piano concertos, a few chamber pieces, and some songs to Polish lyrics. His keyboard style is often technically demanding; his own performances were noted for their nuance and sensitivity. Chopin invented the concept of instrumental ballade; his major piano works also include sonatas, mazurkas, waltzes, nocturnes, polonaises, études, impromptus, scherzos, and preludes. Many of these works were published only after Chopin's death. Stylistically, they contain elements of both Polish folk music and of the classical tradition of J.S. Bach, Mozart and Schubert, whom Chopin particularly admired. Chopin's innovations in keyboard style, musical form, and harmony were influential throughout the late Romantic period and since. Both in his native Poland and beyond, Chopin's music, his association (if only indirect) with political insurrection, his amours and his early death have made him, in the public consciousness, a leading symbol of the Romantic era. His works remain popular, and he has been the subject of numerous films and biographies of varying degrees of historical accuracy.

Chopin was born in Żelazowa Wola,[2] 46 kilometers (29 miles) west of Warsaw, in what was then the Duchy of Warsaw under Russian rule. The parish baptismal record, discovered in 1892,[citation needed] gives his birthday as 22 February 1810,[3] and cites his given names in the Latin form Fridericus Franciscus; in Polish, he was Fryderyk Franciszek.[4] The composer and his family used the birth-date 1 March;[3] according to Chopin's letter of 16 January 1833 to the chairman of the Polish Literary Society in Paris, he was "born 1 March 1810 at the village of Żelazowa Wola in the Province of Mazowsze."[5] 1 March is now generally accepted as his birthday.[citation needed] Chopin's father, Nicolas Chopin, was a Frenchman from Lorraine who had emigrated to Poland in 1787 at the age of sixteen.[6] In Poland he used the Polish form of his name, Mikołaj.[citation needed] Nicolas tutored children of the Polish aristocracy, and in 1806 married Justyna Krzyżanowska, a poor relation of the Skarbeks, one of the families for whom he worked.[7][n 2] The wedding took place at the 16th-century parish church in Brochów.[9] Fryderyk Chopin was baptized on Easter Sunday, 23 April 1810, in the same church where his parents had married.[citation needed] His eighteen-year-old godfather, for whom he was named,[10] was Fryderyk Skarbek (1792–1866), a pupil of Nicolas Chopin.[11] [n 3] Fryderyk Chopin was the couple's second child and only son; he had an elder sister, Ludwika (1807–1855), and two younger sisters, Izabela (1811–1881) and Emilia (1812–1827).

Chopin's birthplace at Żelazowa Wola In October 1810, when Chopin was seven months old[citation needed], the family moved to Warsaw, where his father acquired a post teaching French at the Warsaw Lyceum,[13] then housed in the Saxon Palace.[14] Chopin's father played the flute and violin;[15] his mother played the piano and gave lessons to boys in the boarding house that the Chopins kept.[16] Even in early childhood, Chopin was slight of build and prone to illnesses.[17] Chopin may have had some piano instruction from his mother, but his first professional music tutor, from 1816 to 1821, was the Czech Wojciech Żywny.[18] Chopin's elder sister Ludwika also took lessons from Żywny, and occasionally played duets with her brother.[19] The seven-year-old Chopin began giving public concerts; in 1817 he composed two Polonaises, in G minor and B-flat major.[citation needed][20] Chopin's next work, a Polonaise in A-flat major, dedicated to Żywny, is his earliest surviving musical manuscript.[21] During this period, Chopin was sometimes invited to the Belweder Palace as playmate to the son of Russian Poland's ruler, Grand Duke Constantine; he played the piano for the Duke and composed a march for him. Julian Ursyn Niemcewicz, in his dramatic eclogue, "Nasze Przebiegi" ("Our Discourses", 1818), attested to "little Chopin's" popularity.


Frédéric François Chopin oder Fryderyk Franciszek Chopin (* 22. Februar oder 1. März[1] 1810 in Żelazowa Wola, Herzogtum Warschau; † 17. Oktober 1849 in Paris, Zweite Französische Republik) war einer der einflussreichsten und populärsten Pianisten und Komponisten von Klavierkompositionen des 19. Jahrhunderts. Als Sohn eines Franzosen und einer Polin wuchs er in Warschau auf, verbrachte sein Berufsleben größtenteils in Paris und gilt als bedeutendste Persönlichkeit in der Musikgeschichte Polens.

Chopin wurde in Żelazowa Wola geboren, etwa 52 Kilometer westlich von Warschau. Sein Geburtsdatum ist jedoch nicht eindeutig gesichert. Die Taufe erfolgte an Ostern 1810, am 23. April, in der Wehrkirche von Brochów. Auf dem lateinisch im Kirchenbuch geschriebenen Eintrag, der etwa 50 Jahre nach seinem Tod entdeckt wurde, ist als Name Fridericus Franciscus und als Geburtsdatum der 22. Februar 1810 vermerkt. Sein Vater ist darauf als Nicolai Choppen Gali (Gali für „Gallier“, d. h. Franzose) eingetragen, seine Mutter als Justyna de Krzyżanowskie, seine Taufpaten als Franciscus Grembecki und Anna Skarbkówna. Auch die polnischsprachige Geburtsurkunde, in welcher Chopin als Frydrych Franciszek[2][3] bezeichnet wird und die mit der eigenhändigen Unterschrift seines Vaters versehen ist, bestätigt den 22. Februar 1810.[4] Nach Chopins eigener Angabe[5] ist er jedoch am 1. März 1810 zur Welt gekommen.

Sein Vater Nicolas Chopin (1771–1844), ein Franzose, hatte auf dem väterlichen Weingut in Lothringen sein Auskommen gehabt, wanderte aber 1788 nach Polen aus, verdingte sich dort als Bürokraft und Hilfsarbeiter, nahm die polnische Staatsbürgerschaft an, kämpfte im Russisch-Polnischen Krieg und dem folgenden Kościuszko-Aufstand auf der Seite Polens und arbeitete nach dem Untergang des polnischen Staates als Hauslehrer für Französisch in verschiedenen adligen Familien. Als er die aus einem verarmten polnischen Adelsgeschlecht stammende Justyna Krzyżanowska (* 1782), eine Verwandte eines seiner Arbeitgeber, kennenlernte und am 2. Juni 1806 heiratete, begrüßte ihre Familie diese Verbindung und vermittelte Nicolas Chopin eine Stelle als Französischlehrer an der während der preußischen Herrschaft in Neuostpreußen (1795–1807) als Königlich-Preußisches Lyzäum zu Warschau gegründeten Mittelschule für Knaben. Nachdem die Chopins 1810 nach Warschau umgezogen waren, nahmen sie im Schulgebäude, dem Sächsischen Palais, einige Untermieter auf, darunter Julian Fontana, der mit Nicolas Chopins Sohn in lebenslanger Freundschaft verbunden bleiben sollte. Er war bis zu seinem Umzug nach Amerika im Jahr 1841 als Kopist, Arrangeur, Sekretär und Impresario für Chopin tätig und veröffentlichte nach Chopins Tod einige von dessen nachgelassenen Werken.[6] Chopin und seine drei Schwestern Ludwika (* 1807), Isabella (* 1811) und Emilia (* 1812) erhielten eine gründliche Erziehung, die von Herzlichkeit und Toleranz geprägt war. Der Tradition zufolge war es Aufgabe der Mutter sowie der Schwester Ludwika, den Jungen an das Klavier heranzuführen. Chopins musikalisches Talent zeigte sich früh, er galt als Wunderkind und komponierte schon im Alter von sieben Jahren. Seine ersten Polonaisen B-Dur und g-Moll sind auf 1817 datiert und ließen eine außergewöhnliche improvisatorische Begabung erkennen. Sein einziger Lehrer war in den Jahren von 1816 bis 1822 der tschechische Pianist und Violinist Vojtěch Živný.[7] 1818 wurde der österreichische Hofkomponist Adalbert Gyrowetz auf Chopin aufmerksam. Er führte ihn in die Kreise des österreichischen und polnischen Adels ein.[8] 1818 spielte der Achtjährige anlässlich einer Wohltätigkeitsveranstaltung ein Konzert von Gyrowetz; ab dann trat er in den Salons des polnischen Hochadels auf. Seit 1822 nahm Chopin Privatunterricht in Musiktheorie und Komposition bei Joseph Anton Franz Elsner. Ein Jahr später spielte er öffentlich ein Konzert von Ferdinand Ries.

Chopin besuchte bis 1826 das Königlich-Preußische Lyzäum zu Warschau und studierte anschließend am Konservatorium zunächst Kontrapunkt, dann auch Musiktheorie, Generalbass und Komposition bei Elsner. Nebenher besuchte er Vorlesungen an der Universität. Er komponierte eifrig und legte die Ergebnisse Elsner vor, der dazu feststellte: „Er meidet die ausgetretenen Pfade und gewöhnlichen Methoden, aber auch sein Talent ist ungewöhnlich.“ Chopins zweites veröffentlichtes Werk, die unter der Opus-Zahl 2 erschienenen Variationen über das Thema Là ci darem la mano aus der Mozart-Oper Don Giovanni, erregte wenige Jahre später Aufsehen in Deutschland. 1831 schrieb der Komponist Robert Schumann als Musikkritiker in der Leipziger Allgemeinen Musikalischen Zeitung unter dem Titel Ein Werk II. mit dem Ausruf „Hut ab, Ihr Herren, ein Genie“ eine huldigende Rezension über dieses Werk Chopins.[9] Im Juli 1829 beendete Chopin sein Studium. In Elsners Beurteilung heißt es: „Szopen Friderik. Szeczególna zdolność, geniusz muzyczny


Fryderyk Franciszek Chopin (Szopen)nota 1 (en francés, Frédéric François Chopin,nota 2 Żelazowa Wola, Gran Ducado de Varsovia, 1 de marzo1 2 o 22 de febreronota 3 de 1810 — París, 17 de octubre de 1849) fue un compositor y virtuoso pianista polaco considerado como uno de los más importantes de la historia. Su perfecta técnica, su refinamiento estilístico y su elaboración armónica han sido comparadas históricamente, por su perdurable influencia en la música de tiempos posteriores, con las de Johann Sebastian Bach, Franz Liszt y Ludwig van Beethoven La obra de Chopin representa el Romanticismo musical en su estado más puro

Frédéric Chopin nació en la aldea de Żelazowa Wola, en el voivodato de Mazovia, a 60 kilómetros de Varsovia en el centro de Polonia, en una pequeña finca propiedad del conde Skarbek, que formaba parte del Gran Ducado de Varsovia. Recibió el nombre de Fryderyk Franciszek Chopin. La fecha de su nacimiento es incierta: el propio compositor (y su familia) declaraba haber venido al mundo en 1810, el 1 de marzo y siempre celebró su cumpleaños en aquella fecha, pero en su partida bautismal figura como nacido el 22 de febrero. Si bien lo más probable es que esto último fuese un error por parte del sacerdote (fue bautizado el 23 de abril en la iglesia parroquial de Brochow, cerca a Sochaczew, casi ocho semanas después del nacimiento), esta discordancia se discute hasta el día de hoy.3 Su padre, Nikołaj (Nicolas) Chopin (Marainville, Lorena, 1771-1844), era un emigrado francés con lejanos ancestros polacos, que se había trasladado a Polonia en 1787, animado por la defensa de la causa polaca, y era profesor de francés y literatura francesa; también era preceptor de la familia del conde Skarbek. Su madre, Tekla Justyna Kryżanowska (Dlugie, Kujawy, 1782-1868), pertenecía a una familia de la nobleza polaca venida a menos y era gobernanta de la finca. Sin embargo, la familia se trasladó a Varsovia en octubre del mismo año, pues su padre había obtenido el puesto de profesor de francés en el Liceo de Varsovia. Ambos tuvieron tres hijas más: Ludwika (también conocida como Ludvika, 1807-1855), Izabella (1811-1881) y Emilia (1813-1827). Frédéric era el segundo hijo y único varón. Frédéric Chopin y sus hermanas crecieron en un entorno en el que el gusto por la cultura en general y, la música en particular, era considerable. Su primera maestra de piano fue su hermana Ludwika, con quien luego tocaba duetos para piano a cuatro manos. Al destacar pronto sus excepcionales cualidades, a los seis años sus padres lo pusieron en manos del maestro Wojciech Żywny, violinista, amante de la música de Johann Sebastian Bach (hecho entonces poco común) y de Wolfgang Amadeus Mozart, y que basaba sus enseñanzas principalmente en dichos compositores. Un año más tarde, cuando tenía siete años de edad, compuso su primera obra y como no sabía escribir muy bien, la pieza fue anotada por su padre. Se trataba de la Polonesa en sol menor para piano, publicada en noviembre de 1817 en el taller de grabado del padre J. J. Cybulski, director de la Escuela de Organistas y uno de los pocos editores de música polacos de su tiempo; ese mismo año compuso otra Polonesa en si bemol mayor. A estas siguieron otras polonesas, además de marchas y variaciones. Algunas de estas composiciones se encuentran hoy perdidas. A los ocho años tocaba el piano con maestría, improvisaba y componía con soltura: dio su primer concierto público el 24 de febrero de 1818 en el palacio de la familia Radziwill de Varsovia, donde tocó el Concierto en mi menor de Vojtech Jirovec. Pronto se hizo conocido en el ambiente local de la ciudad, considerado por todos como un niño prodigio y llamado el «pequeño Chopin». Comenzó a dar recitales en las recepciones de los salones aristocráticos de la ciudad, para las familias Czartoryski, Grabowski, Sapieha, Mokronowski, Czerwertynski, Zamoyski, Radziwill, Lubecki, Zajaczek, Skarbek y Tenczynski, tal como hiciese Mozart a la misma edad. Así se ganó un número creciente de admiradores. También desde su niñez se manifestó ya un hecho que marcó poderosamente su vida: su quebradiza salud. Desde niño había sufrido inflamaciones de los ganglios del cuello y había tenido que soportar frecuentes sangrías.


فردریک فرانسوا شوپن (به فرانسوی: Frédéric François Chopin)‏ {مارس ۱۸۱۰ - اکتبر ۱۸۴۹) نوازنده پیانو و آهنگساز لهستانی بود. او در روستای زلازولا در نزدیکی ورشو از مادری لهستانی و پدری فرانسوی بدنیا آمد. پس از آنکه به عنوان یک کودک نابغه در سرزمین مادری اش شناخته شد در ۲۰ سالگی لهستان را برای رفتن به پاریس ترک کرد و در آنجا به عنوان نوازنده، معلم موسیقی و آهنگساز شروع به فعالیت کرد و به مدت ۱۰ سال از ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۷ با ژرژ ساند نویسنده فرانسوی ارتباط داشت. شوپن در تمام طول عمر خوداز ضعف جسمانی رنج می‌برد تا آنکه درسال ۱۸۴۹ در ۳۹ سالگی بر اثر سل ریوی درگذشت. شوپن اغلب آثارش را برای پیانو تنها می‌نوشت اما در میان کارهایش می‌توان قطعاتی برای پیانو و همراهی کننده یافت. ملودی اصل تقویت کننده اثر اوست و هیچ چیزی در آن از تزیین بی دلیل و زاید برخوردار نیست. گرچه در آثارش تکنیک نوازندگی بالایی به چشم می‌خورد ولی نحو بیان شاعرانه و نوانس‌ها کارهای او را از آثاری که فقط تکنیک نوازندگی در آن‌ها مد نظر قرار گرفته‌است متمایز می‌کند. او تعدادی از فرم‌های موسیقی را ابداع نمود اما مهم‌ترین نوآوری‌هایش را درقالب فرم‌هایی مثل سونات پیانو، والس، نوکتورن، اتود، پرلود و پولونِز به نمایش گذاشته‌است.

شوپن در زلازولا شهری در مرکز لهستان به دنیا آمد. پدرش نیکولا شوپن یک مرد فرانسوی بود که اصلیتی لهستانی داشت. او در سال ۱۷۸۲ به لهستان رفت و با تکلا جوستینا که یک لهستانی بود ازدواج کرد و در لهستان سکنی گزید. بر اساس گفته‌های خانواده این آهنگساز، شوپن در ۱ مارس ۱۸۱۰ به دنیا آمده‌است. او همیشه از این تاریخ، به عنوان روز تولدش نام می‌برد. ولی مدارک مربوط به غسل تعمیدش ۲۲ فوریه را روز تولد او اعلام می‌کند که به احتمال زیاد این دوگانگی در اعلام تاریخ تولد او رامی توان تنها به عنوان یک اشتباه از سوی کشیش نویسنده این مدرک دانست(مدرک در ۲۳ آوریل نوشته شده بود که ۸ هفته پس از تولد وی بود). خانواده شوپن در اکتبر ۱۸۱۰ به ورشو نقل مکان کردند. استعداد موسیقایی شوپن جوان در سال‌های آغاز زندگی اش ظهور کرد تا آنجا که در ورشو به لقب موتسارت دوم مشهور شد. شوپن قبل از ۷ سالگی دو پولونز (در سل مینور و در سی بمل ماژور) نوشت که اولی توسط پدر سیبولسکی-سرپرست مدرسه نوازنده ارگ و یکی از معدود ناشران موسیقی در لهستان- منتشر شد. با انعکاس نبوغ خارق العاده او در روزنامه‌های ورشو، شوپن کوچک مورد توجه و پذیرش سالن‌های کنسرت اشرافی در پایتخت قرار گرفت. او از این زمان اجرای کنسرت‌های خیریه خود را آغاز کرد و اولین کنسرت پیانو خود را در ۸ سالگی اجرا کرد. او نخستین درس‌های حرفه‌ای پیانو را از زیونی (متولد ۱۷۵۶ در بوهم) آموخت. این دوره از سال ۱۸۱۶ تا ۱۸۲۲ به طول انجامید، شوپن از زیونی به نیکی یاد می‌کرد گرچه او خیلی سریع از استادش پیشی گرفت. یکی دیگر از کسانی که در پیشرفت شوپن نقش بسزایی را ایفا کرد ویلهلم وورفل (متولد ۱۷۹۱ در بوهم) بود. این نوازنده پیانو پرآوازه که استاد کنسرواتوار ورشو بود درس‌های گرانبهایی را -گرچه نامنظم- در نواختن ارگ -و احتمالاً پیانو- به شوپن آموخت. شوپن در پاییز ۱۸۲۶ نزد جوزف السنر (متولد ۱۷۶۹) آهنگساز کنسرواتوار ورشو شروع به یادگیری تئوری موسیقی، هارمونی و آهنگسازی کرد. شوپن در ۱۸۲۹ شاهد اجرای یکی از کنسرت‌های نیکولو پاگانینی نوازنده بی همتای ویلن در ورشو بود. او همچنین یوهان نپوموکا هومل آهنگساز و نوازنده پیانو آلمانی را ملاقات کرد. شوپن در آن سال به وین رفت و دو کنسرت در آنجا اجرا نمود که اجرای آن‌ها باعث شد تا پیام‌های متفاوتی را دریافت کند که شامل مقالاتی دلگرم کننده و انتقادهایی در رابطه با آرام نواختن بیش از اندازه او بود. او در ورشو نخستین اجرا از کنسرتو پیانو در فا مینور را ارائه نمود و اولین اجرا از کنسرتو پیانو دیگرش می مینور را در نشنال تئاتر در ۱۷ مارس ۱۸۳۰ به نمایش گذاشت. در ۱۸۳۰ دوباره به وین رفت و این دو کنسرتو پیانو اش را اجرا نمود. شوپن در وین خبرهایی درباره شورش ماه نوامبر روسیه علیه لهستان شنید که این باعث شداز تصمیمش برای بازگشتن به کشورش صرف نظر کند. او چند ماه دیگر در وین اقامت گزید و پس از آن به مونیخ و اشتوتگارت و سپس در اوایل اکتبر به پاریس رفت. شوپن تا پیش از این بسیاری از آثار مهم خود را تصنیف کرده بود که تعدادی از اتودهای اپوس ۱۰ و دو کنسرتو پیانو اش از آن جمله‌اند.

شوپن در پاریس با چند تن از بهترین نوازندهای پیانو آن زمان آشنا شد که فردریش کالکبرنر، فردیناند هیلر و فرانتس لیست از آن جمله هستند و در همین زمان بود که ارتباط صمیمی او با آهنگسازانی مثل هکتور برلیوز، فلیکس مندلسون و وینچنتزو بلینی شکل گرفت. موسیقی او تا پیش از این توسط آهنگسازان بسیاری مورد تحسین قرار گرفته بود تا جایی که روبرت شومان درباره او به دیگران گفت:آقایان، کلاهتان را به احترام یک نابغه بردارید. شوپن در ۱۸۳۵ با خانواده اش در کارلسبد ملاقات کرد و آن‌ها را تا محل سکونتشان در دشن و سپس تا ورشو همراهی کرد و پس از آن چند هفته‌ای را در درسنین اقامت گزید و بعد به لیپزیگ عزیمت کرد و در آنجا مندلسون و شومان را ملاقات نمود. او هنگام بازگشت از این سفر دچار حمله شدید تنگی نفس شد که این حمله به قدری طاقت فرسا بود که روزنامه‌های لهستانی خبر درگذشت او را منتشر کردند. شوپن در ۱۸۳۸ با ژرژ ساند -که شش سال بزرگ‌تر از او بود- آشنا شد و این رابطه که به سختی می‌توان درباره شیرین یا تلخ بودنش قضاوت کرد تا سال ۱۸۴۷ به طول انجامید. آن‌ها در زمستان ۱۸۳۹ به مایورکا رفتند که هوای نامساعد آنجا و نمناک بودن اتاق‌هایی که شوپن در آن‌ها اقامت داشت، تأثیر بسیار بدی بر سلامتی وی گذاشت تا آنجا که آن‌ها مجبور به بازگشت به خانه شدند و شوپن پس از آن دیگر هرگز نتوانست سلامت خود را بازیابد. در سال ۱۸۴۵ مشکلات زیادی در رابطه بین شوپن و ساند ظاهر شد و در ۱۸۴۶ این رابطه با ورود مشکلات خانوادگی تیره تر گردید و این همان سالی بود که ساند یکی از رمان‌هایش به نام نوکرزیا فلوریانی را که اصلاً برای شوپن خوشایند نبود را منتشر کرد. داستان این رمان به داستان یک هنرپیشه ثروتمند و یک شاهزاده بیمار برمی گردد که احتمالاً بازتابی از روابط میان خود او و شوپن است. مشکلات خانوادگی سرانجام در سال ۱۸۴۷ به قدری قوت گرفت که منجر به قطع رابطه شوپن با ساند شد.

شوپن در ۱۸۴۸ آخرین کنسرتش را در پاریس اجرا نمود و سپس به اسکاتلند و انگلستان رفت اما شدیدا بیمار شد تا آنکه در ۱۷ اکتبر ۱۸۴۹ هنگامی که به پاریس باز می‌گشت، در خانه خواهرش لودویکا درگذشت. روز پس از آن ماسکی از صورت و دست‌هایش ساختند و سپس بدن او را گورستان پر لاشز به خاک سپردند. به وصیت او و به ابتکار خواهرش، قلب او به میهن اصلی او لهستان برده شد و امروز در کلیسایی در ورشو نگه‌داری می‌شود.


Frédéric François Chopin (en polonais : Fryderyk Franciszek Chopin ou Szopen1) est un compositeur et pianiste polonais virtuose, né le 1er mars 1810Z 2,2 à Żelazowa Wola (Pologne3), et mort à Paris (France) le 17 octobre 1849. Après sa formation au Conservatoire de Varsovie et un début de carrière en Pologne et à Vienne, il choisit d'émigrer en France où il trouve son inspiration dans l'effervescence du monde pianistique parisien et dans le souvenir de sa patrie meurtrie. Il y rencontre George Sand, qui sera sa compagne pendant neuf ans. Reconnu comme l'un des plus grands compositeurs de musique de la période romantique, Frédéric Chopin est aussi l'un des plus célèbres pianistes du xixe siècle. Sa musique est encore aujourd'hui l'une des plus jouées et demeure un passage indispensable à la compréhension du répertoire pianistique universel. Avec Franz Liszt, il est le père de la technique moderne de son instrument et son influence est à l'origine de toute une lignée de compositeurs tels Gabriel Fauré, Maurice Ravel, Claude Debussy, Sergueï Rachmaninov, Alexandre Scriabine.

Le duché de Lorraine et la Pologne au XVIIIe siècle En 1725, le roi de France Louis XV épouse Marie Leszczyńska, fille de Stanislas Leszczynski, roi de Pologne de 1704 à 1709, réfugié en Lorraine (territoire relevant alors du Saint-Empire romain germanique) ; en 1737, Stanislas devient duc de Lorraine et le reste jusqu'à sa mort en 1766 ; c'est seulement à ce moment que la Lorraine devient française, peu avant qu'y naisse (1771) Nicolas Chopin, le père de Frédéric, qui quitte la France pour la Pologne en 1787, comme précepteur dans une famille noble. La Pologne de 1795 à 1830 En 1795, le royaume de Pologne disparaît à la suite du troisième partage entre la Russie, la Prusse et l'Autriche4. Les guerres napoléoniennes permettent en 1807 le rétablissement d'un État polonais5, le Duché de Varsovie, dans lequel naît Frédéric en 1810. Mais la retraite de Russie entraîne son occupation par les Russes en 1813 et sa disparition en 1815, lors du Congrès de Vienne : la Prusse contrôle l'ouest (Grand-duché de Posen) ; la Russie l'est (royaume du Congrès), et le centre, avec Varsovie ; l'Autriche le sud (Tarnopol, Wieliczka) tandis que la République de Cracovie est soumise aux trois puissances de la Sainte Alliance. Le royaume du Congrès, aussi appelé « royaume de Pologne6 », a pour souverain l'empereur de Russie (la famille Chopin est désormais ressortissante de ce royaume polonais sous contrôle russe). Le tsar Alexandre Ier lui donne une constitution relativement libérale. L'insurrection de novembre 1830 et ses conséquences Le royaume vit avec une certaine autonomie jusqu'à l'avènement (1825) du tsar Nicolas 1er, tenant de l'absolutisme. En novembre 1830, débute une insurrection, qui est violemment réprimée et entraîne à la fin de 1831 la mise au pas de la Pologne russe (suppression de la constitution, etc.). De nombreux membres de l'« armée polonaise » se réfugient à l'étranger ; plusieurs milliers vont jusqu'en France, où ils bénéficient d'une grande sympathie7 et de secours officiels. C'est dans ces circonstances tragiques que Frédéric Chopin arrive en France, sans être lui-même un réfugié de l'insurrection. La France et l'Europe de 1831 à 1849 Chopin vit en France essentiellement pendant la Monarchie de Juillet (1830-1848), ainsi qu'au début de la Seconde République (1848-1851). En Europe, l'année 1848 est importante, puisque des soulèvements ont lieu dans de nombreux pays, en Allemagne, en Italie, en Hongrie, etc. Le xixe siècle est en effet marqué dans toute l'Europe par le mouvement des nationalités8, notamment en Pologne9; durant ces années, Chopin devient une figure importante du mouvement national polonais.


Fryderyk Franciszek Chopin, il cui nome è noto anche nella variante francesizzata Frédéric François[1] Chopin[2] (Żelazowa Wola, 22 febbraio 1810[3] – Parigi, 17 ottobre 1849), è stato un compositore e pianista polacco. Fu uno dei grandi maestri della musica romantica ed è talvolta ricordato come il poeta del pianoforte[4]. Bambino prodigio, Chopin crebbe a Varsavia, dove ebbe modo di completare la sua formazione musicale. A seguito della repressione russa della Rivolta di Novembre (1830), si trasferì in Francia nel contesto della cosiddetta Grande Emigrazione. Per dieci anni, dal 1837 al 1847, fu legato sentimentalmente alla scrittrice francese George Sand. Di salute cagionevole, morì precocemente nel 1849, all'età di 39 anni. Gran parte delle composizioni di Chopin vennero scritte per pianoforte solista; le uniche significative eccezioni sono i due concerti per pianoforte. Le sue opere sono spesso impegnative dal punto di vista tecnico, ma mantengono sempre le giuste sfumature e una profondità espressiva. Egli inventò la forma musicale nota come ballata strumentale e addusse innovazioni ragguardevoli alla sonata per pianoforte, alla mazurca, al valzer, al notturno, alla polonaise, allo studio, all'improvviso, allo scherzo e al preludio.

Chopin nacque a Żelazowa Wola, frazione di Sochaczew, un comune rurale situato a pochi chilometri da Varsavia, il 22 febbraio 1810 in una famiglia dedita alla musica (il padre suonava il flauto e il violino, la madre cantava accompagnandosi al piano che anche le sorelle suonavano). Il padre, Mikołaj Chopin (1771-1844), era un musicista francese nato a Marainville-sur-Madon con il nome di Nicolas Chopin ma, in seguito al definitivo trasferimento in Polonia, lo cambiò nella variante polacca; fu prima governante e dopo essersi trasferito da Żelazowa Wola a Varsavia insegnò lingua e letteratura francese in alcune scuole della capitale e amministrò infine un istituto per i figli degli aristocratici polacchi più illustri. La madre, Tekia Justyna Krzyżanowska (1782-1861), era una pianista polacca. Fryderyk ebbe tre sorelle: Ludwika (1807-1855), Izabela (1811-1881) ed Emilia (1812-1827, morta molto giovane). Il suo primo insegnante privato fu un ceco, Wojciech Żywny (1756-1842). Fu lui a scoprire il grande talento musicale del suo allievo, e gli insegnò tutto ciò che sapeva. Intorno ai 9-10 anni, Fryderyk cominciò a soffrire di una tosse insistente che lo accompagnò fino alla morte. L'interpretazione più accettata oggi è che questa tosse fosse espressione di una tubercolosi polmonare. Fra i fautori di questa interpretazione ci fu Jean Cruveilhier, patologo francese che assistette Chopin negli ultimi mesi di vita.


Fryderyk Franciszek Chopin (ur. 22 lutego lub 1 marca 1810 roku↓ w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 roku w Paryżu) – polski kompozytor i pianista. Od roku 1830 zamieszkały w Francji. Chopin jest uważany za jednego z najważniejszych kompozytorów romantycznych, a także za jednego z najważniejszych polskich kompozytorów w historii. Był jednym z najsłynniejszych pianistów swoich czasów, często nazywany poetą fortepianu. Elementem charakterystycznym dla utworów Chopina jest pogłębiona ekspresja oraz czerpanie z wzorców stylistycznych polskiej muzyki ludowej.

Chopin urodził się (wedle legendy przy grze jego ojca, Mikołaja, na skrzypcach) w jednej z dworskich oficyn Kaspra Skarbka, w której mieszkała rodzina Mikołaja i Justyny. Na chrzcie nadano mu imiona Fryderyk Franciszek (na cześć ojca chrzestnego i zapewne dziadka – François). W księdze metrykalnej z kościoła w Brochowie jako chrzestni widnieją Franciszek Grembecki ze wsi Ciepliny wraz z panną Anną Skarbkówną, hrabianką z Żelazowej Woli. Sami Chopinowie jako chrzestnego zwyczajowo traktowali młodego hrabiego Fryderyka Skarbka oraz jego rok młodszą siostrę Annę Emilię. Około połowy 1810 Mikołaj i Justyna wraz z dziećmi przenieśli się do Warszawy do pałacu Saskiego, w którym mieściło się Liceum Warszawskie, gdzie Mikołaj miał uczyć języka francuskiego. Przeprowadzka wynikała prawdopodobnie z pogarszającej się sytuacji finansowej Skarbków. Kasper Skarbek prowadził hulaszczy tryb życia i popadał w długi, a po rozwodzie z Ludwiką (1807) uciekł z Księstwa Warszawskiego do poznańskiego. Również dorastające dzieci Skarbków nie wymagały już opieki guwernera. Prawdopodobnie Mikołaj myślał o przeprowadzce do stolicy jeszcze przed urodzeniem się syna. Po wyjeździe na stałe do Warszawy Chopinowie utrzymywali bliskie kontakty z rodziną Skarbków - Fryderyk jeździł tam na wakacje, a młody Fryderyk Skarbek wydał pierwsze polonezy Chopina. Na przełomie czwartego i piątego roku życia Chopin rozpoczął naukę gry na fortepianie, początkowo u swej matki. W 1816 zaczął brać lekcje u Wojciecha Żywnego. Bardzo szybko się uczył. 27 listopada 1831 Mikołaj pisał do Fryderyka:

echnika gry zabrała Ci bardzo niewiele czasu [...]. Twoje palce mniej się natrudziły niż umysł [...] inni trawili całe dni, przebierając palcami po klawiaturze, Ty [...] rzadko spędzałeś przy niej godzinę[1]. Żywny sam nie był wybitnym muzykiem, a zdolnego i pojętnego ucznia uczył techniki palcowania i tradycyjnego ułożenia ręki. Podczas lekcji koncentrował się głównie na zaznajamianiu ucznia z dziełami muzyki barokowej i klasycznej oraz objaśnianiu budowy utworów fortepianowych Johanna Sebastiana Bacha, Josepha Haydna, Wolfganga Amadeusza Mozarta oraz (w mniejszym stopniu) Johanna Nepomuka Hummla. Pozostałością po tej niekonwencjonalnej edukacji było zamiłowanie Fryderyka do dawnych kompozytorów. Następnym nauczycielem Fryderyka był, pochodzący – tak samo jak Żywny – z Czech, Wilhelm Wacław Würfel. Przed ukończeniem 7 roku życia był już autorem kilku drobnych kompozycji (były to polonezy – owa forma muzyczna była w polskiej muzyce fortepianowej tą, która wraz z wychowaniem muzycznym Żywnego oraz modną w owym czasie operą w stylu włoskim składała się na atmosferę muzyczną, w jakiej dorastał Fryderyk), które pomagali zapisywać mu Żywny oraz ojciec.


Frédéric François Chopin, também chamado Fryderyk Franciszek Chopin (Żelazowa Wola, 1 de Março de 18101 — Paris, 17 de Outubro de 1849), foi um pianista polaco radicado na França2 e compositor para piano da era romântica. É amplamente conhecido como um dos maiores compositores para piano e um dos pianistas mais importantes da história.3 Sua técnica refinada e sua elaboração harmônica vêm sendo comparadas historicamente com as de outros gênios da música, como Mozart e Beethoven, assim como sua duradoura influência na música até os dias de hoje.

Fryderyk Franciszek Chopin ou Szopen (nome em polaco),4 em francês Frédéric François Chopin (AFI: /ʃɔpɛ̃/) nasceu na aldeia de Żelazowa Wola, Ducado de Varsóvia, filho de mãe polonesa e pai francês-expatriado. Aclamado em sua terra natal como uma criança prodígio, aos vinte anos Chopin deixou a Polônia para sempre. Em Paris, fez carreira como intérprete, professor e compositor, e adotou a versão francesa dada a seus nomes, Frédéric-François.[carece de fontes] De 1837 a 1847 teve uma relação turbulenta com a escritora francesa George Sand (pseudônimo de Amantine Aurore Lucile Dupin). Sempre com a saúde frágil, morreu em Paris aos 39 anos, vítima de tuberculose.5 Toda a obra existente de Chopin inclui o piano assumindo algum papel (predominantemente como um instrumento solo), e suas composições são amplamente consideradas como repertório essencial para este instrumento. Na maioria das vezes sua música é tecnicamente exigente, mas seu estilo, no geral, enfatiza mais a dança e a profundidade expressiva do que o virtuosismo técnico. Ele inovou com novas formas musicais, como a balada,6 e introduziu significantes inovações nas formas existentes, como a piano sonata, a valsa, o noturno, o estudo, o improviso e o prelúdio. Alguns citam suas obras como "os principais pilares" do romantismo na música erudita do século XIX. Além disso, Chopin mostrou-se nacionalista mesclando sua música com elementos eslavos; hoje suas mazurcas e polonesas são fundamentais para a música clássica nacional polonesa.


Show more
Show less
Save Cancel Want to use bold, italic, links?

Comments (157)

Piotr Zdrowicki on January 19, 2011

You show great our Pole's picture, I thank !!! Beautiful document. Pretty survey.

I greet Peter

Pokazujesz zdjęcie wielkiego naszego Polaka, dziękuję !!! Piękny dokument. Ładne zdjęcie.

Pozdrawiam Piotr

Barbara Marciniak on February 13, 2011

Witamy w Polsce!!!!Piękne zdjęcie!

LIKE 91!

Greetings from Poland- Barbara

Elle! on February 24, 2011

Amazing view, it's from my country ;)

LIKE

Best wishes from Poland

k.krzysiek. on June 28, 2011

Greet in Poland Alireza :) Add.

Douglas Patel on July 2, 2011

linda foto gostei muito.

Milla Marder on July 15, 2011

Very beautiful statue of Frederic Chopin Alireza Javaheri !Great taken!an the sun falling on the statue!wonderful! like I love Chopin's music! very romantic and sensitive:) I was dancing classic ballet since I was 6 years old and until I finished high school (18 years old) so I had the chance to dance with some of his great creations... we even performed on a stage with a part from Les Sylphides, with his music. his music very popular in Ballet world . Wish you all the best! Milla

loamvalley on August 2, 2011

As a musician, this photo attracted my particular attention.... Very good capture of an impressing monument, LIKE! Greetings again, Felix

sieka on September 3, 2011

super foto w całej galerii pozdrawiam

Michał Krzysztof Kur… on April 10, 2012

Good photo! I like Pozdrawiam z miasta Lublin!

Andreas Swierzy on May 8, 2012

The F minor, such as image Nocturn. Each Chopin fan must visit the home of the composer LIKE

photo Kazia on May 10, 2012

You have seen Poland! L. Greets,kazia

nunila77 merche on April 12, 2013

Bonito monumento a Chopin. LIKE. Gracias por subir esta foto. Saludos desde Madrid.

Maurice MAZELLIER on September 7, 2013

Splendide./.Monument.* à la Gloire.* d'un grand Compositeur.** .. - on Aime.. évidemment Beaucoup. - .Merçi..

Alireza Javaheri on October 21, 2013

Frédéric François Chopin (/ˈʃoʊpæn/; French pronunciation: ​[fʁe.de.ʁik ʃɔ.pɛ̃]; 1 March 1810 – 17 October 1849), born Fryderyk Franciszek Chopin,[n 1] was a Polish[1] composer and virtuoso pianist of the Romantic era, who spent much of his life in France. Chopin, a child prodigy, grew up in Warsaw, completed his musical education there, and composed many of his works there before leaving Poland shortly before the outbreak of the November 1830 Uprising. Effectively cut off from Poland, at age 20 he settled in Paris. During the remaining 19 years of his life, he gave only some 30 public performances, preferring the more intimate atmosphere of the salon; he supported himself by selling his compositions and as a sought-after piano teacher. He formed a friendship with Franz Liszt and was admired by many of his musical contemporaries, including Robert Schumann. After a failed engagement with a Polish girl, from 1837 to 1847 he maintained an often troubled relationship with the French writer George Sand. A brief and unhappy visit with Sand to Majorca in 1838–39 was also one of his most productive periods of composition. In his last years, he was financially supported by his admirer Jane Stirling, who also arranged for him to visit Scotland in 1848. Through most of his life, Chopin suffered from poor health; he died in Paris in 1849, probably of tuberculosis. All of Chopin's compositions include the piano; most are for solo piano, although he also wrote two piano concertos, a few chamber pieces, and some songs to Polish lyrics. His keyboard style is often technically demanding; his own performances were noted for their nuance and sensitivity. Chopin invented the concept of instrumental ballade; his major piano works also include sonatas, mazurkas, waltzes, nocturnes, polonaises, études, impromptus, scherzos, and preludes. Many of these works were published only after Chopin's death. Stylistically, they contain elements of both Polish folk music and of the classical tradition of J.S. Bach, Mozart and Schubert, whom Chopin particularly admired. Chopin's innovations in keyboard style, musical form, and harmony were influential throughout the late Romantic period and since. Both in his native Poland and beyond, Chopin's music, his association (if only indirect) with political insurrection, his amours and his early death have made him, in the public consciousness, a leading symbol of the Romantic era. His works remain popular, and he has been the subject of numerous films and biographies of varying degrees of historical accuracy.

Chopin was born in Żelazowa Wola,[2] 46 kilometers (29 miles) west of Warsaw, in what was then the Duchy of Warsaw under Russian rule. The parish baptismal record, discovered in 1892,[citation needed] gives his birthday as 22 February 1810,[3] and cites his given names in the Latin form Fridericus Franciscus; in Polish, he was Fryderyk Franciszek.[4] The composer and his family used the birth-date 1 March;[3] according to Chopin's letter of 16 January 1833 to the chairman of the Polish Literary Society in Paris, he was "born 1 March 1810 at the village of Żelazowa Wola in the Province of Mazowsze."[5] 1 March is now generally accepted as his birthday.[citation needed] Chopin's father, Nicolas Chopin, was a Frenchman from Lorraine who had emigrated to Poland in 1787 at the age of sixteen.[6] In Poland he used the Polish form of his name, Mikołaj.[citation needed] Nicolas tutored children of the Polish aristocracy, and in 1806 married Justyna Krzyżanowska, a poor relation of the Skarbeks, one of the families for whom he worked.[7][n 2] The wedding took place at the 16th-century parish church in Brochów.[9] Fryderyk Chopin was baptized on Easter Sunday, 23 April 1810, in the same church where his parents had married.[citation needed] His eighteen-year-old godfather, for whom he was named,[10] was Fryderyk Skarbek (1792–1866), a pupil of Nicolas Chopin.[11] [n 3] Fryderyk Chopin was the couple's second child and only son; he had an elder sister, Ludwika (1807–1855), and two younger sisters, Izabela (1811–1881) and Emilia (1812–1827).

Chopin's birthplace at Żelazowa Wola In October 1810, when Chopin was seven months old[citation needed], the family moved to Warsaw, where his father acquired a post teaching French at the Warsaw Lyceum,[13] then housed in the Saxon Palace.[14] Chopin's father played the flute and violin;[15] his mother played the piano and gave lessons to boys in the boarding house that the Chopins kept.[16] Even in early childhood, Chopin was slight of build and prone to illnesses.[17] Chopin may have had some piano instruction from his mother, but his first professional music tutor, from 1816 to 1821, was the Czech Wojciech Żywny.[18] Chopin's elder sister Ludwika also took lessons from Żywny, and occasionally played duets with her brother.[19] The seven-year-old Chopin began giving public concerts; in 1817 he composed two Polonaises, in G minor and B-flat major.[citation needed][20] Chopin's next work, a Polonaise in A-flat major, dedicated to Żywny, is his earliest surviving musical manuscript.[21] During this period, Chopin was sometimes invited to the Belweder Palace as playmate to the son of Russian Poland's ruler, Grand Duke Constantine; he played the piano for the Duke and composed a march for him. Julian Ursyn Niemcewicz, in his dramatic eclogue, "Nasze Przebiegi" ("Our Discourses", 1818), attested to "little Chopin's" popularity.


Frédéric François Chopin oder Fryderyk Franciszek Chopin (* 22. Februar oder 1. März[1] 1810 in Żelazowa Wola, Herzogtum Warschau; † 17. Oktober 1849 in Paris, Zweite Französische Republik) war einer der einflussreichsten und populärsten Pianisten und Komponisten von Klavierkompositionen des 19. Jahrhunderts. Als Sohn eines Franzosen und einer Polin wuchs er in Warschau auf, verbrachte sein Berufsleben größtenteils in Paris und gilt als bedeutendste Persönlichkeit in der Musikgeschichte Polens.

Chopin wurde in Żelazowa Wola geboren, etwa 52 Kilometer westlich von Warschau. Sein Geburtsdatum ist jedoch nicht eindeutig gesichert. Die Taufe erfolgte an Ostern 1810, am 23. April, in der Wehrkirche von Brochów. Auf dem lateinisch im Kirchenbuch geschriebenen Eintrag, der etwa 50 Jahre nach seinem Tod entdeckt wurde, ist als Name Fridericus Franciscus und als Geburtsdatum der 22. Februar 1810 vermerkt. Sein Vater ist darauf als Nicolai Choppen Gali (Gali für „Gallier“, d. h. Franzose) eingetragen, seine Mutter als Justyna de Krzyżanowskie, seine Taufpaten als Franciscus Grembecki und Anna Skarbkówna. Auch die polnischsprachige Geburtsurkunde, in welcher Chopin als Frydrych Franciszek[2][3] bezeichnet wird und die mit der eigenhändigen Unterschrift seines Vaters versehen ist, bestätigt den 22. Februar 1810.[4] Nach Chopins eigener Angabe[5] ist er jedoch am 1. März 1810 zur Welt gekommen.

Sein Vater Nicolas Chopin (1771–1844), ein Franzose, hatte auf dem väterlichen Weingut in Lothringen sein Auskommen gehabt, wanderte aber 1788 nach Polen aus, verdingte sich dort als Bürokraft und Hilfsarbeiter, nahm die polnische Staatsbürgerschaft an, kämpfte im Russisch-Polnischen Krieg und dem folgenden Kościuszko-Aufstand auf der Seite Polens und arbeitete nach dem Untergang des polnischen Staates als Hauslehrer für Französisch in verschiedenen adligen Familien. Als er die aus einem verarmten polnischen Adelsgeschlecht stammende Justyna Krzyżanowska (* 1782), eine Verwandte eines seiner Arbeitgeber, kennenlernte und am 2. Juni 1806 heiratete, begrüßte ihre Familie diese Verbindung und vermittelte Nicolas Chopin eine Stelle als Französischlehrer an der während der preußischen Herrschaft in Neuostpreußen (1795–1807) als Königlich-Preußisches Lyzäum zu Warschau gegründeten Mittelschule für Knaben. Nachdem die Chopins 1810 nach Warschau umgezogen waren, nahmen sie im Schulgebäude, dem Sächsischen Palais, einige Untermieter auf, darunter Julian Fontana, der mit Nicolas Chopins Sohn in lebenslanger Freundschaft verbunden bleiben sollte. Er war bis zu seinem Umzug nach Amerika im Jahr 1841 als Kopist, Arrangeur, Sekretär und Impresario für Chopin tätig und veröffentlichte nach Chopins Tod einige von dessen nachgelassenen Werken.[6] Chopin und seine drei Schwestern Ludwika (* 1807), Isabella (* 1811) und Emilia (* 1812) erhielten eine gründliche Erziehung, die von Herzlichkeit und Toleranz geprägt war. Der Tradition zufolge war es Aufgabe der Mutter sowie der Schwester Ludwika, den Jungen an das Klavier heranzuführen. Chopins musikalisches Talent zeigte sich früh, er galt als Wunderkind und komponierte schon im Alter von sieben Jahren. Seine ersten Polonaisen B-Dur und g-Moll sind auf 1817 datiert und ließen eine außergewöhnliche improvisatorische Begabung erkennen. Sein einziger Lehrer war in den Jahren von 1816 bis 1822 der tschechische Pianist und Violinist Vojtěch Živný.[7] 1818 wurde der österreichische Hofkomponist Adalbert Gyrowetz auf Chopin aufmerksam. Er führte ihn in die Kreise des österreichischen und polnischen Adels ein.[8] 1818 spielte der Achtjährige anlässlich einer Wohltätigkeitsveranstaltung ein Konzert von Gyrowetz; ab dann trat er in den Salons des polnischen Hochadels auf. Seit 1822 nahm Chopin Privatunterricht in Musiktheorie und Komposition bei Joseph Anton Franz Elsner. Ein Jahr später spielte er öffentlich ein Konzert von Ferdinand Ries.

Chopin besuchte bis 1826 das Königlich-Preußische Lyzäum zu Warschau und studierte anschließend am Konservatorium zunächst Kontrapunkt, dann auch Musiktheorie, Generalbass und Komposition bei Elsner. Nebenher besuchte er Vorlesungen an der Universität. Er komponierte eifrig und legte die Ergebnisse Elsner vor, der dazu feststellte: „Er meidet die ausgetretenen Pfade und gewöhnlichen Methoden, aber auch sein Talent ist ungewöhnlich.“ Chopins zweites veröffentlichtes Werk, die unter der Opus-Zahl 2 erschienenen Variationen über das Thema Là ci darem la mano aus der Mozart-Oper Don Giovanni, erregte wenige Jahre später Aufsehen in Deutschland. 1831 schrieb der Komponist Robert Schumann als Musikkritiker in der Leipziger Allgemeinen Musikalischen Zeitung unter dem Titel Ein Werk II. mit dem Ausruf „Hut ab, Ihr Herren, ein Genie“ eine huldigende Rezension über dieses Werk Chopins.[9] Im Juli 1829 beendete Chopin sein Studium. In Elsners Beurteilung heißt es: „Szopen Friderik. Szeczególna zdolność, geniusz muzyczny


Fryderyk Franciszek Chopin (Szopen)nota 1 (en francés, Frédéric François Chopin,nota 2 Żelazowa Wola, Gran Ducado de Varsovia, 1 de marzo1 2 o 22 de febreronota 3 de 1810 — París, 17 de octubre de 1849) fue un compositor y virtuoso pianista polaco considerado como uno de los más importantes de la historia. Su perfecta técnica, su refinamiento estilístico y su elaboración armónica han sido comparadas históricamente, por su perdurable influencia en la música de tiempos posteriores, con las de Johann Sebastian Bach, Franz Liszt y Ludwig van Beethoven La obra de Chopin representa el Romanticismo musical en su estado más puro

Frédéric Chopin nació en la aldea de Żelazowa Wola, en el voivodato de Mazovia, a 60 kilómetros de Varsovia en el centro de Polonia, en una pequeña finca propiedad del conde Skarbek, que formaba parte del Gran Ducado de Varsovia. Recibió el nombre de Fryderyk Franciszek Chopin. La fecha de su nacimiento es incierta: el propio compositor (y su familia) declaraba haber venido al mundo en 1810, el 1 de marzo y siempre celebró su cumpleaños en aquella fecha, pero en su partida bautismal figura como nacido el 22 de febrero. Si bien lo más probable es que esto último fuese un error por parte del sacerdote (fue bautizado el 23 de abril en la iglesia parroquial de Brochow, cerca a Sochaczew, casi ocho semanas después del nacimiento), esta discordancia se discute hasta el día de hoy.3 Su padre, Nikołaj (Nicolas) Chopin (Marainville, Lorena, 1771-1844), era un emigrado francés con lejanos ancestros polacos, que se había trasladado a Polonia en 1787, animado por la defensa de la causa polaca, y era profesor de francés y literatura francesa; también era preceptor de la familia del conde Skarbek. Su madre, Tekla Justyna Kryżanowska (Dlugie, Kujawy, 1782-1868), pertenecía a una familia de la nobleza polaca venida a menos y era gobernanta de la finca. Sin embargo, la familia se trasladó a Varsovia en octubre del mismo año, pues su padre había obtenido el puesto de profesor de francés en el Liceo de Varsovia. Ambos tuvieron tres hijas más: Ludwika (también conocida como Ludvika, 1807-1855), Izabella (1811-1881) y Emilia (1813-1827). Frédéric era el segundo hijo y único varón. Frédéric Chopin y sus hermanas crecieron en un entorno en el que el gusto por la cultura en general y, la música en particular, era considerable. Su primera maestra de piano fue su hermana Ludwika, con quien luego tocaba duetos para piano a cuatro manos. Al destacar pronto sus excepcionales cualidades, a los seis años sus padres lo pusieron en manos del maestro Wojciech Żywny, violinista, amante de la música de Johann Sebastian Bach (hecho entonces poco común) y de Wolfgang Amadeus Mozart, y que basaba sus enseñanzas principalmente en dichos compositores. Un año más tarde, cuando tenía siete años de edad, compuso su primera obra y como no sabía escribir muy bien, la pieza fue anotada por su padre. Se trataba de la Polonesa en sol menor para piano, publicada en noviembre de 1817 en el taller de grabado del padre J. J. Cybulski, director de la Escuela de Organistas y uno de los pocos editores de música polacos de su tiempo; ese mismo año compuso otra Polonesa en si bemol mayor. A estas siguieron otras polonesas, además de marchas y variaciones. Algunas de estas composiciones se encuentran hoy perdidas. A los ocho años tocaba el piano con maestría, improvisaba y componía con soltura: dio su primer concierto público el 24 de febrero de 1818 en el palacio de la familia Radziwill de Varsovia, donde tocó el Concierto en mi menor de Vojtech Jirovec. Pronto se hizo conocido en el ambiente local de la ciudad, considerado por todos como un niño prodigio y llamado el «pequeño Chopin». Comenzó a dar recitales en las recepciones de los salones aristocráticos de la ciudad, para las familias Czartoryski, Grabowski, Sapieha, Mokronowski, Czerwertynski, Zamoyski, Radziwill, Lubecki, Zajaczek, Skarbek y Tenczynski, tal como hiciese Mozart a la misma edad. Así se ganó un número creciente de admiradores. También desde su niñez se manifestó ya un hecho que marcó poderosamente su vida: su quebradiza salud. Desde niño había sufrido inflamaciones de los ganglios del cuello y había tenido que soportar frecuentes sangrías.


فردریک فرانسوا شوپن (به فرانسوی: Frédéric François Chopin)‏ {مارس ۱۸۱۰ - اکتبر ۱۸۴۹) نوازنده پیانو و آهنگساز لهستانی بود. او در روستای زلازولا در نزدیکی ورشو از مادری لهستانی و پدری فرانسوی بدنیا آمد. پس از آنکه به عنوان یک کودک نابغه در سرزمین مادری اش شناخته شد در ۲۰ سالگی لهستان را برای رفتن به پاریس ترک کرد و در آنجا به عنوان نوازنده، معلم موسیقی و آهنگساز شروع به فعالیت کرد و به مدت ۱۰ سال از ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۷ با ژرژ ساند نویسنده فرانسوی ارتباط داشت. شوپن در تمام طول عمر خوداز ضعف جسمانی رنج می‌برد تا آنکه درسال ۱۸۴۹ در ۳۹ سالگی بر اثر سل ریوی درگذشت. شوپن اغلب آثارش را برای پیانو تنها می‌نوشت اما در میان کارهایش می‌توان قطعاتی برای پیانو و همراهی کننده یافت. ملودی اصل تقویت کننده اثر اوست و هیچ چیزی در آن از تزیین بی دلیل و زاید برخوردار نیست. گرچه در آثارش تکنیک نوازندگی بالایی به چشم می‌خورد ولی نحو بیان شاعرانه و نوانس‌ها کارهای او را از آثاری که فقط تکنیک نوازندگی در آن‌ها مد نظر قرار گرفته‌است متمایز می‌کند. او تعدادی از فرم‌های موسیقی را ابداع نمود اما مهم‌ترین نوآوری‌هایش را درقالب فرم‌هایی مثل سونات پیانو، والس، نوکتورن، اتود، پرلود و پولونِز به نمایش گذاشته‌است.

شوپن در زلازولا شهری در مرکز لهستان به دنیا آمد. پدرش نیکولا شوپن یک مرد فرانسوی بود که اصلیتی لهستانی داشت. او در سال ۱۷۸۲ به لهستان رفت و با تکلا جوستینا که یک لهستانی بود ازدواج کرد و در لهستان سکنی گزید. بر اساس گفته‌های خانواده این آهنگساز، شوپن در ۱ مارس ۱۸۱۰ به دنیا آمده‌است. او همیشه از این تاریخ، به عنوان روز تولدش نام می‌برد. ولی مدارک مربوط به غسل تعمیدش ۲۲ فوریه را روز تولد او اعلام می‌کند که به احتمال زیاد این دوگانگی در اعلام تاریخ تولد او رامی توان تنها به عنوان یک اشتباه از سوی کشیش نویسنده این مدرک دانست(مدرک در ۲۳ آوریل نوشته شده بود که ۸ هفته پس از تولد وی بود). خانواده شوپن در اکتبر ۱۸۱۰ به ورشو نقل مکان کردند. استعداد موسیقایی شوپن جوان در سال‌های آغاز زندگی اش ظهور کرد تا آنجا که در ورشو به لقب موتسارت دوم مشهور شد. شوپن قبل از ۷ سالگی دو پولونز (در سل مینور و در سی بمل ماژور) نوشت که اولی توسط پدر سیبولسکی-سرپرست مدرسه نوازنده ارگ و یکی از معدود ناشران موسیقی در لهستان- منتشر شد. با انعکاس نبوغ خارق العاده او در روزنامه‌های ورشو، شوپن کوچک مورد توجه و پذیرش سالن‌های کنسرت اشرافی در پایتخت قرار گرفت. او از این زمان اجرای کنسرت‌های خیریه خود را آغاز کرد و اولین کنسرت پیانو خود را در ۸ سالگی اجرا کرد. او نخستین درس‌های حرفه‌ای پیانو را از زیونی (متولد ۱۷۵۶ در بوهم) آموخت. این دوره از سال ۱۸۱۶ تا ۱۸۲۲ به طول انجامید، شوپن از زیونی به نیکی یاد می‌کرد گرچه او خیلی سریع از استادش پیشی گرفت. یکی دیگر از کسانی که در پیشرفت شوپن نقش بسزایی را ایفا کرد ویلهلم وورفل (متولد ۱۷۹۱ در بوهم) بود. این نوازنده پیانو پرآوازه که استاد کنسرواتوار ورشو بود درس‌های گرانبهایی را -گرچه نامنظم- در نواختن ارگ -و احتمالاً پیانو- به شوپن آموخت. شوپن در پاییز ۱۸۲۶ نزد جوزف السنر (متولد ۱۷۶۹) آهنگساز کنسرواتوار ورشو شروع به یادگیری تئوری موسیقی، هارمونی و آهنگسازی کرد. شوپن در ۱۸۲۹ شاهد اجرای یکی از کنسرت‌های نیکولو پاگانینی نوازنده بی همتای ویلن در ورشو بود. او همچنین یوهان نپوموکا هومل آهنگساز و نوازنده پیانو آلمانی را ملاقات کرد. شوپن در آن سال به وین رفت و دو کنسرت در آنجا اجرا نمود که اجرای آن‌ها باعث شد تا پیام‌های متفاوتی را دریافت کند که شامل مقالاتی دلگرم کننده و انتقادهایی در رابطه با آرام نواختن بیش از اندازه او بود. او در ورشو نخستین اجرا از کنسرتو پیانو در فا مینور را ارائه نمود و اولین اجرا از کنسرتو پیانو دیگرش می مینور را در نشنال تئاتر در ۱۷ مارس ۱۸۳۰ به نمایش گذاشت. در ۱۸۳۰ دوباره به وین رفت و این دو کنسرتو پیانو اش را اجرا نمود. شوپن در وین خبرهایی درباره شورش ماه نوامبر روسیه علیه لهستان شنید که این باعث شداز تصمیمش برای بازگشتن به کشورش صرف نظر کند. او چند ماه دیگر در وین اقامت گزید و پس از آن به مونیخ و اشتوتگارت و سپس در اوایل اکتبر به پاریس رفت. شوپن تا پیش از این بسیاری از آثار مهم خود را تصنیف کرده بود که تعدادی از اتودهای اپوس ۱۰ و دو کنسرتو پیانو اش از آن جمله‌اند.

شوپن در پاریس با چند تن از بهترین نوازندهای پیانو آن زمان آشنا شد که فردریش کالکبرنر، فردیناند هیلر و فرانتس لیست از آن جمله هستند و در همین زمان بود که ارتباط صمیمی او با آهنگسازانی مثل هکتور برلیوز، فلیکس مندلسون و وینچنتزو بلینی شکل گرفت. موسیقی او تا پیش از این توسط آهنگسازان بسیاری مورد تحسین قرار گرفته بود تا جایی که روبرت شومان درباره او به دیگران گفت:آقایان، کلاهتان را به احترام یک نابغه بردارید. شوپن در ۱۸۳۵ با خانواده اش در کارلسبد ملاقات کرد و آن‌ها را تا محل سکونتشان در دشن و سپس تا ورشو همراهی کرد و پس از آن چند هفته‌ای را در درسنین اقامت گزید و بعد به لیپزیگ عزیمت کرد و در آنجا مندلسون و شومان را ملاقات نمود. او هنگام بازگشت از این سفر دچار حمله شدید تنگی نفس شد که این حمله به قدری طاقت فرسا بود که روزنامه‌های لهستانی خبر درگذشت او را منتشر کردند. شوپن در ۱۸۳۸ با ژرژ ساند -که شش سال بزرگ‌تر از او بود- آشنا شد و این رابطه که به سختی می‌توان درباره شیرین یا تلخ بودنش قضاوت کرد تا سال ۱۸۴۷ به طول انجامید. آن‌ها در زمستان ۱۸۳۹ به مایورکا رفتند که هوای نامساعد آنجا و نمناک بودن اتاق‌هایی که شوپن در آن‌ها اقامت داشت، تأثیر بسیار بدی بر سلامتی وی گذاشت تا آنجا که آن‌ها مجبور به بازگشت به خانه شدند و شوپن پس از آن دیگر هرگز نتوانست سلامت خود را بازیابد. در سال ۱۸۴۵ مشکلات زیادی در رابطه بین شوپن و ساند ظاهر شد و در ۱۸۴۶ این رابطه با ورود مشکلات خانوادگی تیره تر گردید و این همان سالی بود که ساند یکی از رمان‌هایش به نام نوکرزیا فلوریانی را که اصلاً برای شوپن خوشایند نبود را منتشر کرد. داستان این رمان به داستان یک هنرپیشه ثروتمند و یک شاهزاده بیمار برمی گردد که احتمالاً بازتابی از روابط میان خود او و شوپن است. مشکلات خانوادگی سرانجام در سال ۱۸۴۷ به قدری قوت گرفت که منجر به قطع رابطه شوپن با ساند شد.

شوپن در ۱۸۴۸ آخرین کنسرتش را در پاریس اجرا نمود و سپس به اسکاتلند و انگلستان رفت اما شدیدا بیمار شد تا آنکه در ۱۷ اکتبر ۱۸۴۹ هنگامی که به پاریس باز می‌گشت، در خانه خواهرش لودویکا درگذشت. روز پس از آن ماسکی از صورت و دست‌هایش ساختند و سپس بدن او را گورستان پر لاشز به خاک سپردند. به وصیت او و به ابتکار خواهرش، قلب او به میهن اصلی او لهستان برده شد و امروز در کلیسایی در ورشو نگه‌داری می‌شود.


Frédéric François Chopin (en polonais : Fryderyk Franciszek Chopin ou Szopen1) est un compositeur et pianiste polonais virtuose, né le 1er mars 1810Z 2,2 à Żelazowa Wola (Pologne3), et mort à Paris (France) le 17 octobre 1849. Après sa formation au Conservatoire de Varsovie et un début de carrière en Pologne et à Vienne, il choisit d'émigrer en France où il trouve son inspiration dans l'effervescence du monde pianistique parisien et dans le souvenir de sa patrie meurtrie. Il y rencontre George Sand, qui sera sa compagne pendant neuf ans. Reconnu comme l'un des plus grands compositeurs de musique de la période romantique, Frédéric Chopin est aussi l'un des plus célèbres pianistes du xixe siècle. Sa musique est encore aujourd'hui l'une des plus jouées et demeure un passage indispensable à la compréhension du répertoire pianistique universel. Avec Franz Liszt, il est le père de la technique moderne de son instrument et son influence est à l'origine de toute une lignée de compositeurs tels Gabriel Fauré, Maurice Ravel, Claude Debussy, Sergueï Rachmaninov, Alexandre Scriabine.

Le duché de Lorraine et la Pologne au XVIIIe siècle En 1725, le roi de France Louis XV épouse Marie Leszczyńska, fille de Stanislas Leszczynski, roi de Pologne de 1704 à 1709, réfugié en Lorraine (territoire relevant alors du Saint-Empire romain germanique) ; en 1737, Stanislas devient duc de Lorraine et le reste jusqu'à sa mort en 1766 ; c'est seulement à ce moment que la Lorraine devient française, peu avant qu'y naisse (1771) Nicolas Chopin, le père de Frédéric, qui quitte la France pour la Pologne en 1787, comme précepteur dans une famille noble. La Pologne de 1795 à 1830 En 1795, le royaume de Pologne disparaît à la suite du troisième partage entre la Russie, la Prusse et l'Autriche4. Les guerres napoléoniennes permettent en 1807 le rétablissement d'un État polonais5, le Duché de Varsovie, dans lequel naît Frédéric en 1810. Mais la retraite de Russie entraîne son occupation par les Russes en 1813 et sa disparition en 1815, lors du Congrès de Vienne : la Prusse contrôle l'ouest (Grand-duché de Posen) ; la Russie l'est (royaume du Congrès), et le centre, avec Varsovie ; l'Autriche le sud (Tarnopol, Wieliczka) tandis que la République de Cracovie est soumise aux trois puissances de la Sainte Alliance. Le royaume du Congrès, aussi appelé « royaume de Pologne6 », a pour souverain l'empereur de Russie (la famille Chopin est désormais ressortissante de ce royaume polonais sous contrôle russe). Le tsar Alexandre Ier lui donne une constitution relativement libérale. L'insurrection de novembre 1830 et ses conséquences Le royaume vit avec une certaine autonomie jusqu'à l'avènement (1825) du tsar Nicolas 1er, tenant de l'absolutisme. En novembre 1830, débute une insurrection, qui est violemment réprimée et entraîne à la fin de 1831 la mise au pas de la Pologne russe (suppression de la constitution, etc.). De nombreux membres de l'« armée polonaise » se réfugient à l'étranger ; plusieurs milliers vont jusqu'en France, où ils bénéficient d'une grande sympathie7 et de secours officiels. C'est dans ces circonstances tragiques que Frédéric Chopin arrive en France, sans être lui-même un réfugié de l'insurrection. La France et l'Europe de 1831 à 1849 Chopin vit en France essentiellement pendant la Monarchie de Juillet (1830-1848), ainsi qu'au début de la Seconde République (1848-1851). En Europe, l'année 1848 est importante, puisque des soulèvements ont lieu dans de nombreux pays, en Allemagne, en Italie, en Hongrie, etc. Le xixe siècle est en effet marqué dans toute l'Europe par le mouvement des nationalités8, notamment en Pologne9; durant ces années, Chopin devient une figure importante du mouvement national polonais.


Fryderyk Franciszek Chopin, il cui nome è noto anche nella variante francesizzata Frédéric François[1] Chopin[2] (Żelazowa Wola, 22 febbraio 1810[3] – Parigi, 17 ottobre 1849), è stato un compositore e pianista polacco. Fu uno dei grandi maestri della musica romantica ed è talvolta ricordato come il poeta del pianoforte[4]. Bambino prodigio, Chopin crebbe a Varsavia, dove ebbe modo di completare la sua formazione musicale. A seguito della repressione russa della Rivolta di Novembre (1830), si trasferì in Francia nel contesto della cosiddetta Grande Emigrazione. Per dieci anni, dal 1837 al 1847, fu legato sentimentalmente alla scrittrice francese George Sand. Di salute cagionevole, morì precocemente nel 1849, all'età di 39 anni. Gran parte delle composizioni di Chopin vennero scritte per pianoforte solista; le uniche significative eccezioni sono i due concerti per pianoforte. Le sue opere sono spesso impegnative dal punto di vista tecnico, ma mantengono sempre le giuste sfumature e una profondità espressiva. Egli inventò la forma musicale nota come ballata strumentale e addusse innovazioni ragguardevoli alla sonata per pianoforte, alla mazurca, al valzer, al notturno, alla polonaise, allo studio, all'improvviso, allo scherzo e al preludio.

Chopin nacque a Żelazowa Wola, frazione di Sochaczew, un comune rurale situato a pochi chilometri da Varsavia, il 22 febbraio 1810 in una famiglia dedita alla musica (il padre suonava il flauto e il violino, la madre cantava accompagnandosi al piano che anche le sorelle suonavano). Il padre, Mikołaj Chopin (1771-1844), era un musicista francese nato a Marainville-sur-Madon con il nome di Nicolas Chopin ma, in seguito al definitivo trasferimento in Polonia, lo cambiò nella variante polacca; fu prima governante e dopo essersi trasferito da Żelazowa Wola a Varsavia insegnò lingua e letteratura francese in alcune scuole della capitale e amministrò infine un istituto per i figli degli aristocratici polacchi più illustri. La madre, Tekia Justyna Krzyżanowska (1782-1861), era una pianista polacca. Fryderyk ebbe tre sorelle: Ludwika (1807-1855), Izabela (1811-1881) ed Emilia (1812-1827, morta molto giovane). Il suo primo insegnante privato fu un ceco, Wojciech Żywny (1756-1842). Fu lui a scoprire il grande talento musicale del suo allievo, e gli insegnò tutto ciò che sapeva. Intorno ai 9-10 anni, Fryderyk cominciò a soffrire di una tosse insistente che lo accompagnò fino alla morte. L'interpretazione più accettata oggi è che questa tosse fosse espressione di una tubercolosi polmonare. Fra i fautori di questa interpretazione ci fu Jean Cruveilhier, patologo francese che assistette Chopin negli ultimi mesi di vita.


Fryderyk Franciszek Chopin (ur. 22 lutego lub 1 marca 1810 roku↓ w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 roku w Paryżu) – polski kompozytor i pianista. Od roku 1830 zamieszkały w Francji. Chopin jest uważany za jednego z najważniejszych kompozytorów romantycznych, a także za jednego z najważniejszych polskich kompozytorów w historii. Był jednym z najsłynniejszych pianistów swoich czasów, często nazywany poetą fortepianu. Elementem charakterystycznym dla utworów Chopina jest pogłębiona ekspresja oraz czerpanie z wzorców stylistycznych polskiej muzyki ludowej.

Chopin urodził się (wedle legendy przy grze jego ojca, Mikołaja, na skrzypcach) w jednej z dworskich oficyn Kaspra Skarbka, w której mieszkała rodzina Mikołaja i Justyny. Na chrzcie nadano mu imiona Fryderyk Franciszek (na cześć ojca chrzestnego i zapewne dziadka – François). W księdze metrykalnej z kościoła w Brochowie jako chrzestni widnieją Franciszek Grembecki ze wsi Ciepliny wraz z panną Anną Skarbkówną, hrabianką z Żelazowej Woli. Sami Chopinowie jako chrzestnego zwyczajowo traktowali młodego hrabiego Fryderyka Skarbka oraz jego rok młodszą siostrę Annę Emilię. Około połowy 1810 Mikołaj i Justyna wraz z dziećmi przenieśli się do Warszawy do pałacu Saskiego, w którym mieściło się Liceum Warszawskie, gdzie Mikołaj miał uczyć języka francuskiego. Przeprowadzka wynikała prawdopodobnie z pogarszającej się sytuacji finansowej Skarbków. Kasper Skarbek prowadził hulaszczy tryb życia i popadał w długi, a po rozwodzie z Ludwiką (1807) uciekł z Księstwa Warszawskiego do poznańskiego. Również dorastające dzieci Skarbków nie wymagały już opieki guwernera. Prawdopodobnie Mikołaj myślał o przeprowadzce do stolicy jeszcze przed urodzeniem się syna. Po wyjeździe na stałe do Warszawy Chopinowie utrzymywali bliskie kontakty z rodziną Skarbków - Fryderyk jeździł tam na wakacje, a młody Fryderyk Skarbek wydał pierwsze polonezy Chopina. Na przełomie czwartego i piątego roku życia Chopin rozpoczął naukę gry na fortepianie, początkowo u swej matki. W 1816 zaczął brać lekcje u Wojciecha Żywnego. Bardzo szybko się uczył. 27 listopada 1831 Mikołaj pisał do Fryderyka:

echnika gry zabrała Ci bardzo niewiele czasu [...]. Twoje palce mniej się natrudziły niż umysł [...] inni trawili całe dni, przebierając palcami po klawiaturze, Ty [...] rzadko spędzałeś przy niej godzinę[1]. Żywny sam nie był wybitnym muzykiem, a zdolnego i pojętnego ucznia uczył techniki palcowania i tradycyjnego ułożenia ręki. Podczas lekcji koncentrował się głównie na zaznajamianiu ucznia z dziełami muzyki barokowej i klasycznej oraz objaśnianiu budowy utworów fortepianowych Johanna Sebastiana Bacha, Josepha Haydna, Wolfganga Amadeusza Mozarta oraz (w mniejszym stopniu) Johanna Nepomuka Hummla. Pozostałością po tej niekonwencjonalnej edukacji było zamiłowanie Fryderyka do dawnych kompozytorów. Następnym nauczycielem Fryderyka był, pochodzący – tak samo jak Żywny – z Czech, Wilhelm Wacław Würfel. Przed ukończeniem 7 roku życia był już autorem kilku drobnych kompozycji (były to polonezy – owa forma muzyczna była w polskiej muzyce fortepianowej tą, która wraz z wychowaniem muzycznym Żywnego oraz modną w owym czasie operą w stylu włoskim składała się na atmosferę muzyczną, w jakiej dorastał Fryderyk), które pomagali zapisywać mu Żywny oraz ojciec.


Frédéric François Chopin, também chamado Fryderyk Franciszek Chopin (Żelazowa Wola, 1 de Março de 18101 — Paris, 17 de Outubro de 1849), foi um pianista polaco radicado na França2 e compositor para piano da era romântica. É amplamente conhecido como um dos maiores compositores para piano e um dos pianistas mais importantes da história.3 Sua técnica refinada e sua elaboração harmônica vêm sendo comparadas historicamente com as de outros gênios da música, como Mozart e Beethoven, assim como sua duradoura influência na música até os dias de hoje.

Fryderyk Franciszek Chopin ou Szopen (nome em polaco),4 em francês Frédéric François Chopin (AFI: /ʃɔpɛ̃/) nasceu na aldeia de Żelazowa Wola, Ducado de Varsóvia, filho de mãe polonesa e pai francês-expatriado. Aclamado em sua terra natal como uma criança prodígio, aos vinte anos Chopin deixou a Polônia para sempre. Em Paris, fez carreira como intérprete, professor e compositor, e adotou a versão francesa dada a seus nomes, Frédéric-François.[carece de fontes] De 1837 a 1847 teve uma relação turbulenta com a escritora francesa George Sand (pseudônimo de Amantine Aurore Lucile Dupin). Sempre com a saúde frágil, morreu em Paris aos 39 anos, vítima de tuberculose.5 Toda a obra existente de Chopin inclui o piano assumindo algum papel (predominantemente como um instrumento solo), e suas composições são amplamente consideradas como repertório essencial para este instrumento. Na maioria das vezes sua música é tecnicamente exigente, mas seu estilo, no geral, enfatiza mais a dança e a profundidade expressiva do que o virtuosismo técnico. Ele inovou com novas formas musicais, como a balada,6 e introduziu significantes inovações nas formas existentes, como a piano sonata, a valsa, o noturno, o estudo, o improviso e o prelúdio. Alguns citam suas obras como "os principais pilares" do romantismo na música erudita do século XIX. Além disso, Chopin mostrou-se nacionalista mesclando sua música com elementos eslavos; hoje suas mazurcas e polonesas são fundamentais para a música clássica nacional polonesa.


Maurice MAZELLIER on October 21, 2013

Pour Faire Simple..! - Un Grand, Merci.. pour le partage.. - d'Image.** + N'a pas passée.. - " inaperçue. " - Bravo..

Joanna Onchimowicz on November 24, 2013

I do tego mój ukochany Chopin z taką dokładną informacją.:-))))) L+F. Pozdrawiam, Joanna.

Wladyslawa Zawierta on April 22, 2014

Hallo my dear friend you are amazing photographer and you wonderfull biographer writter .Thanks for that interesting information abaut Friderick Chopin Like + Fav..Greetings from Wladzia from Chicago USA .

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo details

  • Uploaded on August 3, 2010
  • Attribution
    by Alireza Javaheri
    • Camera: CEC DC-2320
    • Exposure: 0.013s
    • F/Stop: f/1.000
    • ISO Speed: ISO65535
    • Exposure Bias: 1.00 EV
    • Flash fired

Groups