Iran - Tehran - Aboureyhan Birouni's Statue in Laleh Park - (Information in page 1)

Selected for Google Maps and Google Earth

Comments (377)

« Previous12345678...1819Next »
Alireza Javaheri on October 9, 2010

ابوریحان محمد بن احمد بیرونی از دانشمندان بزرگ ایران در علوم حکمت و اختر شناسی و ریاضیات و تاریخ و جغرافیا مقام شامخ داشت، در سال 326 هچری قمری در حوالی خوارزم متولد شده و از این جهت به بیرونی یعنی خارج خوارزم معروف شده. هیچ اطلاعی در باره اصل و نسب و دوره کودکی بیرونی در دست نیست. نزد ابو نصر منصور علم آموخت در 17 سالگی از حلقه ای که نیم درجه به نیم درجه مدرج شده بود، استفاده کرد تا ارتفاع خورشیدی نصف النهار رادرکاث رصد کند، و بدین ترتیب عرض جغرافیایی زمینی آن را استنتاج نماید چهار سال بعد برای اجرای یک رشته از این تشخیص ها نقشه هایی کشید و حلقه ای به قطر 15 ذراع تهیه کرد. در 9 خرداد 376 بیرونی ماه گرفتگی(خسوفی)رادرکاث رصد کرد و قبلاٌ با ابوالوفا ترتیبی داده شده بود که او نیز در همان زمان همین رویداد را از بغداد رصد کن. اختلاف زمانی که از این طرق حاصل شد به آنان امکان داد که اختلاف طول جغرافیایی میان دو ایستگاه را حساب کنند وی همچنین با ابن سینا فیلسوف برجسته و پزشک بخارایی به مکاتبات تندی در باره ماهیت و انتقال گرما و نور پرداخت در دربار مامون خوارزمشاهی قرب و منزلت عظیم داشته چند سال هم در دربار شمس المعالی قابوس بن وشمگیر به سر برده، در حدود سال 404 هجری قمری به خوارزم مراجعت کرده، موقعی که سلطان محمود غزنوی خوارزم را گرفت در صدد قتل او برآمد و به شفاعت درباریان از کشتن وی در گذشت و او را در سال 408 هجری با خود به غزنه برد در سفر محمود به هندوستان، ابوریحان همراه او بود و در آنجا با حکما و علماء هند معاشرت کرد و زبان سانسکریت را آموخت ومواد لازمه برای تالیف کتاب خود موسوم به تحقیق ماللهند جمع‌آوری کرد.

بیرونی به نقاط مختلف هندوستان سفر کرد و در آنها اقامت گزید و عرض جغرافیایی حدود 11 شهر هند را تعیین نمود خود بیرونی می نویسد که در زمانی که در قلعه نندنه به سر می برد، از کوهی در مجاورت آن به منظور تخمین زدن قطر زمین استفاده کرد. نیز روشن است که او زمان زیادی را در غزنه گذرانده است تعداد زیاد رصدهای ثبت شده ای که به توسط او در آنجا صورت گرفته است با رشته ای از گذرهای خورشید به نصف النهار شامل انقلاب تابستانی سال 398 آغاز می شود و ماه گرفتگی روز 30 شهریور همان سال را نیز در بر دارد. او به رصد اعتدالین و انقلابین در غزنه ادامه داد که آخرین آنها انقلاب زمستانی سال 400 بود.

بیرونی تالیفات بسیار در نجوم و هیات و منطق و حکمت دارد از جمله تالیفات او قانون مسعودی است در نجوم و جغرافیا که به نامه سلطان مسعود غزنوی نوشته، دیگر کتاب آثار الباقیه عن القرون الخالیه در تاریخ آداب و عادات ملل و پاره ای مسائل ریاضی و نجومی که در حدود سال 390 هجری به نام شمس المعالی قابوس بن وشمگیر تالیف کرده این کتاب را مستشرق معروف آلمانی زاخائو در سال 1878 میلادی دررلیپزیک ترجمه وچاپ کرده و مقدمه ای بر آن نوشته است. دیگر کتاب ماللهند من مقوله فی العقل اومر ذوله در باره علوم و عقاید و آداب هندیها که آن را هم پروفسور زاخائو ترجمه کرده و در لندن چاپ شده است دیگر التفهیم فی اوائل صناعه التنجیم در علم هیات و نجوم و هندسه. بیرونی هنگامی که شصت و سه ساله بود کتابنامه ای از آثار محمد بن زکریای رازی پزشک تهیه نمود و فهرستی از آثار خود را ضمیمه آن کرد این فهرست به 113 عنوان سر می زند که بعضی از آنها بر حسب موضوع گه گاه با اشاره کوتاهی به فهرست مندرجات آنها تنظیم شده اند این فهرست ناقص است زیرا بیرونی دست کم 14 سال پس از تنظیم آن زنده بود و تا لحظه مرگ نیز کار می کرد به علاوه 7 اثر دیگر او موجود است و از تعداد فراوان دیگری هم نام برده شده است. تقریباٌ‌ چهار پنجم آثار او از بین رفته اند بی آن که امیدی به بازیافت آنها باشد از آنچه بر جای مانده در حدود نیمی به چاپ رسیده است. علایق بیرونی بسیار گسترده و ژرف بود و او تقریباٌ‌ در همه شعبه های علومی که در زمان وی شناخته شده بودند سخت کار می کرد وی از فلسفه و رشته های نظری نیز بی اطلاع نبود اما گرایش او به شدت به سوی مطالعه پدیده های قابل مشاهده در طبیعت و در انسان معطوف بود در داخل خود علوم نیز بیشتر جذب آن رشته هایی می شد که در آن زمان به تحلیل ریاضی درآمدند. در کانی شناسی، داروشناسی و زبان شناسی یعنی در رشته هایی که در آنها اعداد نقش چندانی نداشتند نیز کارهایی جدی انجام داد اما در حدود نیمی از کل محصولات کار او در اختر شناسی، اختر بینی و رشته های مربوط به آنها بود که علوم دقیقه به تمام معنی آن روزگاران به شمار می رفتند ریاضیات به سهم خود در مرتبه بعدی جای می گرفت اما آن هم همواره ریاضیات کاربسته بود از آثار دیگر بیرونی که هنوز هم در دسترس هستند و می توان اینها را نام برد: اسطرلاب، سدس، تحدید، چگالیها، سایه ها، وترها، پاتنجلی، قره الزیجات، قانون، ممرها، الجماهر و صیدنه، بیرونی در باره حرکت وضعی زمین و قوه جاذبه آن دلالیل علمی آورده است و می گویند وقتی کتاب قانون مسعودی را تصنیف کرد سلطان پیلواری سیم برای او جایزه فرستاد ابوریحان آن مال را پس فرستاد وگفت: من از آن بی نیازم زیرا عمری به قناعت گذرانیده ام و ترک آن سزاوار نیست.

نظر پردازی، نقش کوچکی در تفکر او ایفا می کرد وی بر بهترین نظریه های علمی زمان خود تسلط کامل داشت اما دارای ابتکار و اصالت زیادی نبود و نظریه های تازه ای از خود نساخت ابوریحان بیرونی در سال 440 هجری در سن 78 سالگی در غزنه بدرود حیات گفت.

Alireza Javaheri on October 9, 2010

Abū 'r-Raiḥān Muḥammad ibn Aḥmad al-Bīrūnī (persisch ‏ابوریحان بیرونی‎; arabisch ‏أبو الريحان محمد بن أحمد البيروني‎‎; * 4. September 973 in Kath unweit des heutigen Xiva, damals Hauptstadt Choresmiens; † 9. Dezember 1048 in Ghazni) war ein iranischer Universalgelehrter, Mathematiker, Kartograf, Astronom, Astrologe, Philosoph, Pharmakologe, Forschungsreisender, Historiker und Übersetzer choresmischer Herkunft aus Zentralasien.

Biruni wurde schon in sehr jungen Jahren von dem Samaniden-Prinz und Mathematiker Abu Nasr Mansur ausgebildet, mit dem er dann viele Jahre zusammenarbeitete. Die ersten 20 Jahre lebte er in Kath und Köneürgenç. Dort wirkte zu dieser Zeit der vor allem als Mediziner bekannte Ibn Sina.

Bürgerkriege zwangen ihn zur Flucht. Er lebte in ärmlichen Verhältnissen in Ray nahe dem heutigen Teheran. Dank der Aufzeichnungen seiner astronomischen Beobachtungen kennt man einige Stationen seines bewegten Lebens. Die Beobachtung einer Mondfinsternis am 24. Mai 997 in Khat zeigt, dass er wieder in die Heimat zurückgekehrt war. Er hatte mit Abu'l-Wafa verabredet, dieses Ereignis in Bagdad zu beobachten. Durch Vergleich der beobachteten Eintrittszeiten des Erdschattens konnten sie die Differenz in den geographischen Längen von Kath und Bagdad bestimmen. Er beschäftigte sich in dieser Zeit mit Astronomie, Chronologie und Kartografie.

1017 eroberte der Ghaznawiden-Herrscher Mahmud von Ghazni Kath und nahm Al-Biruni und Abu Nasr Mansur als seine Gefangenen mit nach Ghazna. In der Folgezeit erhielt Al-Biruni von Mahmud finanzielle Zuwendungen für astronomische Aufgaben. Die Beobachtung einer Sonnenfinsternis am 8. April 1019 in Laghman nördlich von Kabul zeigt, dass er sich zumindest im Herrschaftsbereich Mahmuds frei bewegen konnte. Er bestimmte auch die genaue geographische Breite von Kath.

Ab 1022 beherrschte Mahmud Teile von Nordindien. Al-Biruni begleitete ihn auf diesen Feldzügen. Er war der erste Muslimwissenschaftler, der sich mit der brahmanischen Wissenschaft beschäftigte und darüber im Kitâb-al-Hind umfassend berichtete. Er übersetzte zahlreiche arabische und griechische Werke ins Sanskrit, darunter die Elemente des Euklid. 1023 ermittelte er mit einem von ihm erfundenen neuen Messverfahren den Radius der Erdkugel zu 6339,6 km. Der Radius am Äquator der Erde beträgt tatsächlich 6378,1 Kilometer. Somit errechnete Biruni den Radius der Erde am Ufer des Kabulflusses – damals Indus genannt – mit 6339,6 km ziemlich genau. Abu Raihan Mohammad Al Biruni konstruierte das erste Pyknometer. Damit bestimmte er die Dichte (spezifische Gewicht) von Elementen.

Alireza Javaheri on October 9, 2010

"Al-Biruni" redirects here. For the lunar crater, see Al-Biruni (crater). For the university, see Al-Beroni University. Al-Bīrūnī (البیرونی) Alberonius An Iranian painting of Biruni, showing him writing one of his books. Full name Abū Rayḥān Muḥammad ibn Aḥmad Bīrūnī Born September 5, 973 Khwarazm, Samanid Persia Died December 15, 1048 (aged 75) Era Islamic Golden Age Region Persia, Muslim world School/tradition Shia Islam Main interests Physics, anthropology, comparative sociology, astronomy, astrology, chemistry, history, geography, mathematics, medicine, psychology, philosophy, theology Notable ideas Founder of anthropology and Indology Major works Ta'rikh al-Hind, The Mas'udi Canon, Understanding Astrology Influenced by[show] Aristotle, Ptolemy, Aryabhata, Muhammad, Brahmagupta, Rhazes, al-Sijzi, Abu Nasr Mansur, Avicenna Influenced[show] Al-Sijzi, Avicenna, Omar Khayyam, al-Khazini, Zakariya al-Qazwini, Maragha observatory, Islamic science, Islamic philosophy

Abū Rayḥān Muḥammad ibn Aḥmad Bīrūnī (Persian: ابوریحان محمد بن احمد بیرونی), often known as Alberonius in Latin, but also Al Beruni, Al Bayrooni or variants, (born 5 September 973 in Kath, Khwarezm (now in Uzbekistan, historically a part of Greater Iran), died 13 December 1048 in Ghazni (now in Afghanistan)) was a Persian Muslim scholar and polymath of the 11th century.[1][2]

Biruni was a polymath with an interest in various practical and scholarly fields that relate to what nowadays is described as physics, anthropology, comparative sociology[3], astronomy, astrology, chemistry, history, geography, mathematics, medicine, psychology, philosophy, and theology. He was the first Muslim scholar to study India and the Brahminical tradition,[4] and has been described as the founder of Indology,[5] and "the first anthropologist".[6] He was one of the first exponents of an experimental method of investigation[7], introducing this method into mechanics[8] and what is nowadays called mineralogy, psychology[9], and astronomy.[10][11]

Biruni has for example been described as "one of the very greatest scientists of [the Islamic world], and, all considered, one of the greatest of all times."[12] , or as "one of the great scientific minds in all history."[13] The crater Al-Biruni on the Moon is named after him. Tashkent Technical University (formerly Tashkent Polytechnic Institute) is also named after Abu Rayhan al-Biruni and a university founded by Ahmad Shah Massoud in Kapisa is named after him.

He was born in Khwarazm, then part of the Samanid Empire (modern Khiva, Uzbekistan). He studied mathematics and astronomy under Abu Nasr Mansur.

He was a colleague of the fellow philosopher and physician Abū Alī ibn Sīnā (Avicenna), the historian, philosopher and ethicist Ibn Miskawayh, in a university and science center established by prince Abu al-Abbas Ma'mun Khawarazmshah. He also travelled to South Asia or Central Asia (modern day Afghanistan) with Mahmud of Ghazni (whose son and successor Masud was, however, his major patron), and accompanied him on his campaigns in India (in 1030), learning Indian languages, and studying the religion and philosophy of its people. There, he also wrote his Ta'rikh al-Hind ("Chronicles of India"). Biruni wrote his books in Arabic and Persian, and spoke Khwarezmian as his first language, though he knew no less than four other languages: Greek, Sanskrit, Syriac, and possibly Berber.[1]

He is buried in Ghazni city, Afghanistan.[15]

As a product of the medieval Middle East, Al-Biruni’s beginnings were not atypical from that of his surroundings. Born in 362/973 C.E. (Islamic year/Christian year), recovered records from Al-Biruni’s own hand describes his origins as Tajik, or Iranian, although he was culturally and linguistically Persian.[16] Al-Biruni was born in Birun, a suburb of the city of Kath, within the Khwariz region, present day Karakalpakistan. While Al-Biruni’s early life is largely a mystery, the extension of “Al-Biruni” onto his birth name of Abu L-Rayhan Muhammad B. Ahmad has given scholars a significant start to discovering more exact locations and experiences Al-Biruni may have had.[16] The name “Al-Biruni” is thought to refer to Birun, his place of birth. Today, little is known about Al-Biruni’s childhood and family despite his lasting impression on academia. With minute known details of Al-Biruni’s family, it is currently understood that he came from an “average” family of Tajik origin, he was not a part of an affluent or well-known lineage. Recovered personal records of Al-Biruni have been beneficial in creating an increasingly clearer image of what his life must have been like. Al-Biruni spent his first twenty-five years in his homeland along the south banks of the Aral Sea, studying under teachers whose knowledge had great influence on his intelligence and interests.[17] No evidence of marriage or children have been found in Al-Biruni’s records. Al-Biruni was a man seemingly devoted to academia.

As mentioned before, Al-Biruni is quite an enigmatic figure, at least throughout his early years. Considering the time period and region Al-Biruni lived, it can be assumed that he received a maktab and madrasah education, traditional primary and secondary schooling of the Islamic Middle East at that time.[16] From Al-Biruni’s personal records, specific names of teachers and mentors have been mentioned as well as his pupils and predecessors. Despite a lack of specific information regarding Al-Biruni’s schooling, one character trait that is consistent throughout his education and adult life was as “an indefatigable seeker of knowledge with no love for sensuous pursuits.” [16] This description explains Al-Biruni’s absence of family, for he was completely enamored with his studies, perhaps on the margins of society as many anthropologists claim to be. Al-Biruni’s earliest academic interests were in the physical, natural, and biological sciences, consequently resulting in a fascination with Indian science. Khwariz, Al-Biruni’s homeland, served coincidentally as a centre for mathematical studies, which added yet another interest to his repertoire.[16] Later in his education, Al-Biruni did a great deal of traveling, traditionally regarded as a part of one’s education in Islam. At this point, Al-Biruni chose to travel to western India to study Indian science. While Al-Biruni’s analytical brain contributed to accomplishments in mathematics and the sciences, he was also blessed with a creative brain in which religion, culture, language and history were to become his next focal points. Further study in Djurdian, located southeast of the Caspian Sea, and Rayy, near present day Tehran, served as Al-Biruni’s next semi-permanent residences around 338/998 C.E.[14] Al-Biruni’s initial time in Rayy was peppered with academic disputes and criticism of his work and theories. With time and slight upward social mobility, Al-Biruni gained acceptance by the scholars of Rayy. With time and effort, Al-Biruni advanced from a criticized theorist to a respected academic within the span of his career.

Following an initial period of education through travel and interaction with various mentors, Al-Biruni returned to his homeland of Khwariz before 399/1008 C.E.[14] Upon his return, Al-Biruni was recognized by the country’s prince, Abu ‘l-Hasan ‘Ali b Ma’mun and served as a political and academic teacher to the prince’s brother, Khwarizmshah Abu ‘l-Abbas Ma’mun b Ma’mun for seven years.[14] Al-Biruni’s work was cut short, however, when the royal employer, Khwarizmshah, was assassinated in 407/1016 C.E. upon the country’s conquest by “the powerful Ghaznawid sultan Mahmud b Subuktakin.”[14] Following this conquest over Al-Biruni’s home country, militia and academic minds were simultaneously taken as prisoner to Ghazna, Afghanistan. Throughout his captivity in Ghazna, Al-Biruni was curiously able to continue research and write academic works, both independently and as an accompaniment to fellow scholars as an honorable prisoner. Part of his independent work as a prisoner was spent traveling with the Ghazna military to Northwest India to teach Greek sciences.[14] These trips to India further sparked Al-Biruni’s interest in the country and began a study that resulted in his famous book, al-Hind or India, an unofficial ethnography.

Alireza Javaheri on October 9, 2010

Al-Biruni fue un matemático, astrónomo, físico, filósofo, viajero, historiador y farmacéutico persa, uno de los intelectuales más destacados del mundo islámico. Sello postal (1973) afgano con una imagen artística de Al-Biruni, a 1000 años de su nacimiento. (Al Biruni nació en Uzbekistán, pero falleció en Afganistán). Sello postal (1973) soviético, de 6 copecs, con una imagen artística de Al-Biruni. (Éste nació en Uzbekistán, país que en esa época formaba parte de la Unión Soviética). Sello postal (1973) iraní con una imagen artística de Al-Biruni, a 1000 años de su nacimiento. (Al Biruni nació en Uzbekistán, que en esa época formaba parte de Persia, actual Irán. Estatua en honor a Al-Biruni en Teherán (Irán). Otra foto de la misma estatua. Detalle de la estatua en honor a Al-Biruni en Teherán.

Su nombre completo era Abū 'r-Raihān Muhammad ibn Ahmad al-Bīrūnī (en árabe: أبو الريحان البيروني; en persa: ابوریحان بیرونی). También se lo conoció como Alberuni. Escribió cerca de 150 obras sobre historia, astronomía, astrología, matemáticas y farmacología, de las cuales apenas ha sobrevivido una quinta parte de ellas.

Nació el 15 de septiembre de 973 en la ciudad corasmia de Kath (en el actual Uzbekistán) y murió en Gazni (en al actual Afganistán), el 13 de diciembre de 1048 (a los 75 años de edad).

A la edad de 17 años fue capaz de calcular la latitud de Kath, gracias a la altitud máxima alcanzada por el sol, y a la edad de 22 ya había escrito varias obras cortas sobre la ciencia de la cartografía que incluían un método para la proyección de un hemisferio en un plano. A la edad de 27 sus escritos incluían temas como el estudio del paso del tiempo (cronología) y los astrolabios, el sistema decimal, la astrología y la historia. También calculó el radio de la esfera terrestre (la supuestamente extendida creencia medieval en una tierra plana es un mito moderno) con un error inferior al 1% de su valor medio actualmente aceptado; el mundo occidental no llegó a tener un resultado equivalente hasta el siglo XVI.

Fue discípulo y amigo de Abu Nasr Mansur y mantuvo una relación epistolar bastante intensa con el filósofo y médico Avicena, así como con el historiador, filósofo y moralista Ibn Miskawayh. Era capaz de hablar varios idiomas, entre los que se cuentan el griego, el hebreo, el sirio y el bereber, aunque escribió su obra en persa (su lengua materna) y árabe. Acompañó a Mahmud II de Gazni en sus campañas militares en la India, lo que le permitió aprender sánscrito y prácrito y estudiar su religión y su filosofía, así como escribir las Ta'rikh al-Hind (‘crónicas de la India’).

Alireza Javaheri on October 9, 2010

Al-Bīrūnī, Muḥammad ibn Aḥmad Abū al-Rayḥān (aussi Alberuni; arabe : البيروني, محمد بن أحمد أبو ريحان ; persan : ابوریحان بیرونی) (né le 15 septembre 973 - mort le 13 décembre 1048) est un mathématicien persan (plus précisément, ouzbek) de confession chiite, un astronome, un physicien, un érudit, un encyclopédiste, un philosophe, un astrologue, un voyageur, un historien, un pharmacologue et un précepteur, originaire de la Perse , qui contribua grandement aux domaines des mathématiques, philosophie, médecine et des sciences.

Il est né dans un faubourg de Kath, au Khwarezm, appartenant à la Perse pour des siècles et actuellement en Ouzbékistan, près de l'actuelle Ourguentch. Son nom vient du persan birun : extérieur, faubourg (de Kath). Son village a été renommé Beruni d'après lui. Il étudia les mathématiques et l'astronomie sous Abu Nasr Mansur.

Il fut un collègue du philosophe et médecin Ibn Sina, l'historien, philosophe et éthiciste Ibn Miskawayh, dans une université et un établissement de science établi par le prince Abu Al Abbas Ma'mun Khawarazmshah. Il fit partie de la suite de Mahmûd de Ghaznî lors de ses campagnes en Inde. Il apprit le sanskrit, l'hindi et plusieurs dialectes, puis s'initia à l'histoire, la religion et la philosophie et les coutumes de ce sous continent. Il en tira la matière d'une Histoire de l'Inde (Kitab fi Tahqiq ma li'l-Hind), très estimée. Il connaissait aussi le grec, et probablement le syriaque et le berbère[réf. nécessaire]. Il écrivait en persan (sa langue natale) et en arabe.

Alireza Javaheri on October 9, 2010

Abu Rajhan Muhammad al-Biruni, (arab. أبو الريحان البيروني) - (ur. 15 września 973 w Chorezmie, zm. 13 grudnia 1048 w Ghazni) - wszechstronny uczony pochodzenia chorezmijskiego, wychowany w kulturze arabskiej.

W związku z ówczesną sytuacją polityczną (ataki Ghaznawidów na Indie) spędził w Indiach wiele lat, dzięki doskonałej znajomości sanskrytu studiując tamtejszą filozofię i religię. W toku tych badań, popartych znajomością innych wielkich kultur, wyrobił sobie własne poglądy, będące poniekąd antycypacją scholastyki, a nawet ewolucjonizmu. Jako historyk szczegółowo omówił okres późnych Sasanidów z uwzględnieniem wystąpienia Mazdaka. Zajmował się także geologią i mineralogią, badajac przede wszystkim kamienie szlachetne, bardzo dokładnie jak na owe czasy określając ich twardość i ciężar właściwy, przedstawił także próbę wyjaśnienia istnienia przezroczystych kamieni szlachetnych jako efektu twardnienia płynów. Bardzo krytycznie ustosunkował się do poglądów o leczniczym wpływie kamieni i minerałów. Pozostawił także prace z dziedziny matematyki, farmakologii, astronomii i astrologii.

M Reza Samaee on October 9, 2010

بايد به عکاسي شب بيشتر فکر کنم. خيلي زيبا شده.

auoob -farabi on October 9, 2010

خیلی زیبا شده وبا توضیحات دستت درد نکنه به ما هم یر بزن

لایک

در ضمن شما را به دوستانم افزودم

auoob -farabi on October 9, 2010

خیلی زیبا شده دستت درد نکنه به ما هم یر بزن

لایک

در ضمن شما را به دوستانم افزودم

Mara (Marilda 2008) on October 9, 2010

Really great monument for this wise man.

Best wishes from Latvia.

Mara

Hossein Fallah on October 9, 2010

بسيار زيبا شده

خوبه اين مجسمه رو ندزديدن

:))

Like 3

alek solo on October 9, 2010

Very nice photo!!! Like.

Best wishes. Greetings.Alek:))

Mahdi Kalhor on October 9, 2010

بارها از این مجموعه خواستم عکس بگیرم ولی شلوغ بود و زاویه خوبی نیافتم. فکر کنم باید شب برم. خیلی عالی شده این تصویر

Like

All the best from _Mahdi

= Cinzia Anzalone = on October 9, 2010

Beautiful image and very interesting comment. Like 7. Greetings, Cinzia

Michele Cassani on October 9, 2010

Excellent shot Alireza

congrats

Michele

AntonioJVidaL on October 9, 2010

Classic photo...amazing!

Hugs, AntonioJVidaL.

>>LIKE 8<<

mehrdad bathaee on October 10, 2010

عالی

لایک

Itallica on October 10, 2010

Well captured!

Almassi on October 10, 2010

احسنت

آفرین

خیلی کار زیبای شده

دستتان درد نکنه

لایک

MaxLo on October 10, 2010

Very nice composition!

LIKE

Best greetings from Taiwan , MaxLo

« Previous12345678...1819Next »

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

WorldIranTehran

Photo taken in Laleh Park, North Kargar, Tehran, Iran
Lalaeh Park

Photo details

  • Uploaded on October 9, 2010
  • Attribution
    by Alireza Javaheri
    • Camera: Canon PowerShot SD960 IS
    • Taken on 2010/10/07 23:42:20
    • Exposure: 0.600s
    • Focal Length: 5.00mm
    • F/Stop: f/2.800
    • ISO Speed: ISO400
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash

Groups