Iran - Borujen - Gandoman Road

Selected for Google Maps and Google Earth

بُروجن یکی از شهرهای استان چهارمحال و بختیاری، ایران است. بروجن در بخش مرکزی شهرستان بروجن واقع است. این شهر در دشتی به وسعت حدود ۵۸۰ کیلومتر مربع در شرقی‌ترین نقطه استان قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر بر اساس آمار سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۹۰۷۷ نفر (در قالب ۱۲۸۲۸ خانواده) بوده‌است بروجن مرتفع ترین شهر ایران می‌باشد و آن را بام ایران می‌نامند.

تاریخ دقیق اسکان در مکان فعلی شهر بروجن مشخص نیست، هرچند قدیمی‌ترین تاریخ مسجل برای بروجن را می‌توان بر اساس سنگ مزاری که چندی پیش در این شهرستان با تاریخ فوت متوفی به سنه ۱۰۰۴ هجری قمری (۹۷۴ هجری شمسی) یافت شده محاسبه کرد. به نوشتة محمدحسن خان اعتمادالسلطنه در کتاب مرآة البلدان در زمان ناصرالدین شاه قاجار قریة بروجن تیول حسینقلی خان ایلخانی به شمار می‌آمد و وی قدری از اراضی آن را خریده بود. جمعیت بروجن در آن دوره به هزار خانوار می‌رسید و سه مسجد و سه رشته قنات داشت، مالیات آن ۹۳۰ تومان بود و هر سال دویست خروار بذرافشان داشت.

تاریخ مرکزیت جمعیت به حدی که بتوان آن را شهر نامید به زمان نهضت مشروطیت وتجمع بختیاری‌ها در این شهر برای فتح اصفهان و سپس فتح تهران می‌رسد. در سال ۱۲۸۷ هجری شمسی صمصام السلطنه بختیاری با هزاران نفر سوار وارد بروجن شد و پس از آن عزم اصفهان کرد.

در مورد وجه تسمیه شهر بروجن نظرات، متفاوتی وجود دارد:

در کتاب سفرنامه ناصر خسرو بروجن به نام «ارجان» یا «ارغان» یاد شده که ساکنان آن از منطقه‌ای مابین سرحدات بختیاری و بهبهان کنونی به این مکان آمده و سکنی گزیدند. در این خصوص مطالعات بسیار زیادی صورت گرفته و حتی به کمک علم تیپ شناسی(مرفولو‍ژی) و ادله و اسناد تاریخی این وجه تسمیه اثبات شده‌است.((ارجان)) تا پایان قرن هفتم هجری به همین نام بود و از غربی ترین ایالات فارس محسوب می‌شده که جغرافیانویسان از آن به عنوان شهری با مردمی فرهنگی و اهل علم یاد کرده‌اند که پس از آن به مناطق گوناگونی از جمله بروجن مهاجرت کرده‌اند. راجع به پیدایش بروجن از ایل لک(شعبه‌ای از ایل قشقایی فارس) و دسته‌ای از کردستان به نام نجارها مطالبی عنوان شده که در زمان کریم خان و بعد از آن این دو دسته شروع به ساختن قلعه و برج می‌نمایند که بعدها به نام ((برجیها)) معروف می‌گردند. چنانچه در کتاب ((مرآت البلدان)) صنیع الدوله نیز به قریه((بروجن)) به عنوان آبادی قابل توجه و بزرگی در اواخر دوران قاجاریه اشاره گردیده‌است. ((اورجی)) وجه تسمیه دیگری است که ((جی)) را یکی از محال اسپاهان، صفاهان و اصفهان به معنی صاحب مردان نیک و پاک نام برده‌اند و ((اور)) به معنی سرزمین و شهر(که حداقل ۲۵۰۰سال قبل از میلاد)بر بسیاری از شهرها و روستاهای ایران اطلاق می‌شده‌است.[۸] عده‌ای دیگر چنین اظهار نموده‌اند که شهر اولیه در این محل به وسیله برج و باروهایی محصور بوده و به علت کثرت برجهای آن به نام بروجن یعنی دارنده برج‌های فراوان نامیده شده‌است و بنا بر قول دیگری ساکنین بروجن قبل از پیدایش به صورت هفت خانواده در محله اوره که یکی از دهات بوده زندگی می‌کردند که در اثر ظلم و ستم خوانین از این مکان فرار نموده به مکان فعلی آمدند که این مکان به نام اوره جسته نامیده شد که به مرور زمان به اورجن و سپس به بروجن تغییر نام یافت.[۹] البته اگر از نظر ادبیاتی بخواهیم بروجن را تحلیل کنیم به واژهٔ اورجن که متشکل شده از واژه‌های «اور + جن» است بی شباهت نیست و واژهٔ «اور» به معنی شهر و «جن» به معنی زن یا الهه آب تعبیر می‌شوند که در کل به معنی شهر آب یا شهر الهه آب می‌باشد که چشمه سیاسرد واقع در بروجن سندی است بر صحت آن.

رشد جمعیت بروجن پس ازمشروطیت واز دهه‌های سوم و چهارم قرن حاضر آغاز شده و با توجه به موقعیت جغرافیایی آن که در محدوده تلاقی سه استان فارس واصفهان و چهارمحال بختیاری وسه ایل بزرگ بختیاری قشقایی و بویر احمد قرار گرفته از زمینه بسیار مناسبی برای توسعه برخوردار است. خصوصا اینکه یکی از شهرهای اصلی در مسیر ترانزیتی خوزستان به اصفهان نیز محسوب می‌شود.

مانند مردم دیگر شهرهای واقغ در منطقه چهار محال از استان چهار محال و بختیاری بیشتر اهالی بروجن به زبان فارسی و تعدادی به ترکی صحبت می‌کنند. بخش اعظم اهالی شهر بروجن به زبان فارسی تکلم می‌کنند و در محلاتی نظیر اردوبار، شهید رجایی و بخشهایی از فاطمیه ترکی قشقایی رواج دارد[۱۰] و در قدیم لهجه‌ای مخصوص به این شهر هم وجود داشته که چند شاعر محلی هم به این گویش اشعاری سروده و می‌سرایند و این لهجه را به طور کامل، تنها در همان اشعار می‌توان یافت و لهجه مردم با آن متفاوت می‌باشد. بخشی ازمردم شهر وبسیاری از شهرهای اطراف بروجن به ترکی قشقایی واندکی به گویش بختیاری صحبت می‌کنند. داراب افسر بختیاری (۱۲۷۹-۱۳۵۰) شاعر شهیر زاده این شهرستان است. همچنین آیت‌الله جهانگیرخان قشقایی (۱۲۰۶-۱۳۲۸) فیلسوف نامی جهان اسلام زاده این شهرستان است.

بنیانگذار فرهنگ بروجن را می‌توان مرحوم شهاب‌السلطنه (غلامحسین خان حاجی ایلخانی پسر دوم امامقلی خان حاجی ایلخانی رئیس ایل بختیاری)نامید که در سال ۱۲۷۴ مدرسه‌ای وسیع با مرکز کاردستی تاسیس کرد که قبل از آن حتی در اصفهان چنین مدرسه‌ای نبود و از استادان به نامی چون شیخ محمدطاهر نطنزی (مدیر) و سیدمیرحسین مجدالادباء و میرزاعبدالرحیم خان شیرازی، میرزاسیف الله خان (معروف به تیمسار) و یک معلم زبان انگلیسی که بلژیکی بود، استفاده می‌نمود و کلیه دروس فارسی و انگلیسی و برخی فنون و مهارت‌ها در این دارالفنون کوچک تدریس می‌شد. مخارج این مدرسه را شخص شهاب‌السلطنه پرداخت می‌نمود. پس از ۲۹ سال این دبستان منحل و بعدها امیرقلی اشراقی در منزل خود دبستانی به نام دبستان ملی تأسیس کرد و چندین سال این مدرسه دایر تا اینکه در سال ۱۳۰۹ به دستور وزیر فرهنگ وقت یک ساختمان سه کلاسه در بروجن ساخته شد. بعدها مردم این مدرسه را جمال‌الدین نام نهادند. این همت‌ها و تلاش افرادی چون ملاذوالفقار باعث گردید بروجن به شهری با سطح علمی بالا و تربیت پزشکان و متخصصان عالی رتبه دست یابد و هم اکنون نیز فارغ‌التحصیلان مدارس بروجن در خارج از استان و کشور به عنوان اساتید طراز اول مشغول خدمت هستند. علاوه بر آن در زمینه شعر و هنر نیز سرآمد بوده و از شعرا و استادان بنامی برخوردار است.


Borujen (Persian: بروجن‎, also Romanized as Borūjen, Boroujen, Boroojen; also known as Urjen, or Oorjen)[2] is a city in and capital of Borujen County, Chaharmahal and Bakhtiari Province, Iran. At the 2006 census, its population was 49,077, in 12,828 families.[3] Its geographical situation makes it a critical junction between south-west and central parts of the country, thus provoking the industrial growth of the region.

The exact foundation date is not well known. However, based on the most ancient graveyard found in the city dating back to 1596 AD (1004 Hijri Qamari [4]), one can calculate the date in which the people started to live in the region. The date in which the popoultion becomes centralized in the region and the first municipality was created comes back to the Constitutional Revolution in which the Saad ad-Daula has gathered in the city with his forces to depart to invade Esfahan and then Tehran.

Boroujen is well known by its extremely cold whether, usually mentioned as one of the coldest Iran cities in national weather forecasts. It is located on an altitude of about 2197 m from sea levels. Its climate is usually combined of moderate summer climates as well as very cold winters. Snow days are normally 122 days per year, and the temperature could reach -27 °C. The maximum observed temperature has been 36 °C. Average annular precipitation is 243 mm (24% in the spring, 1% in the summer, 33% in the fall, and 44% in the winter). Boroujen has one of the highest elevation among all Iran cities, making it rich and fruitful in terms of vegetable and animal environment.


Borujen (en persan : بروجن) est commune du Sud-Ouest de la l'Iran, préfecture du département du Borujen,et deuxime grande ville de la région Chahar Mahaal et Bakhtiari en Iran. Borujen a eu 49 077 habitants et 12 828 familles au 1er janvier 20061. Grâce à sa position géographique, Borujen fait une connexion très importante entre les parties sud-ouest et le centre du pays, provoquant ainsi la croissance industrielle de la région.

La date exacte d'établissement de la ville est toujours inconnue. Mais, basée sur le cimetière le plus ancien de la ville qui nous donne la date de 1596 AD (1004 Hijri Qamari2), on peut calculer depuis combien de temps les habitants ont commencé à habiter dans la région.


Show more
Show less
Save Cancel Want to use bold, italic, links?

Comments (103)

Kraai on May 13, 2011

Beautiful landscape, Like.

Greetings, Ron

Ana María Ossorio Ló… on October 19, 2011

I like this landscape.--AnaM

Guizel J.c on June 22, 2013

Beautiful landscape

LIKE

cheers-j.C

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo details

  • Uploaded on December 13, 2010
  • Attribution
    by Alireza Javaheri

Groups