Καρτσωνάκης Πάν:Σουρουπώνει. Getting dark.

Selected for Google Maps and Google Earth

Comments (273)

Pan Kartsonakis on September 10, 2012

Όταν ο άνεμος φωνή νομίζεις ότι έχει και η βροχή στο τζάμι σου χτυπάει θυμωμένα, μια μουσική απόμακρη να ζωντανεύει νιώθεις ολόγυρα και μέσα σου και θέλεις να χορέψεις.


Τότε ορθώνονται σκιές οι πρόγονοι στους τοίχους αναζητώντας μερτικό απ τη ζωή σου να χουν κι απολογείσαι γράφοντας πως έζησες ως τώρα κι αν τη ζωή σπατάλησες συγχώρεση να πάρεις.


Δεν ξέρω αν αμάρτησα, τι έπρεπε να κάνω. Μα πάλι όπως σκέφτομαι δεν έχει σημασία. ===================================


                           Πάν Καρτσωνάκης
                  Κυριακή 9 Σεπτέμβρη 2012
                                  Πλατεία Κοσμά
Pan Kartsonakis on September 22, 2012

Αφιερωμένο στην Κατερίνα και στη Μαρία.

Θαρθεί καιρός που στίχους σου θα γράφουνε στους τοίχους και με δικά σου λόγια θα ντύνουν τα τραγούδια τους. Τις θεατρικές τους παραστάσεις θα εμπλουτίζουν, ίσως κι αυτοί που σε είπαν προβοκάτορα και σε πλήγωσαν. Αποκάλεσαν ανεδαφικές τις ιδέες σου και σου γύρισαν την πλάτη μα ήδη σήμερα με δικούς σου στίχους εμπλουτίζουν τις προκηρύξεις τους την πέτρινη γλώσσα τους καταχωνιάζοντας και την ξύλινη ρητορική τους τοποθετώντας στα μετόπισθεν για όταν θα γίνουν εξουσία. . . . . Θάρθει μια μέρα που οι άνθρωποι δεν θα ντρέπονται να κάνουν όνειρα και να τα μοιράζονται, στις πλατείες, με αγνώστους. Θα γράφουν στίχους και δεν θα ντρέπονται να τους κοινοποιούν στο διαδίκτυο με παραλήπτες άγνωστους κι αδιαφορώντας ποιος θα τους διαβάσει έτσι όπως πετάς μποτίλιες στον ωκεανό ελπίζοντας πως έστω και μία θα βρει τον ένα σωστό της παραλήπτη. Θάρθουν κάποτε και χρόνια που στο μάθημα της ιστορίας και γενικά του παρελθόντος της ιστορίας του ανθρώπου στα παιδιά δεν θα λένε παραμύθια κι ούτε θα τους κάνουν πλύση εγκεφάλου. Θάρθει κάποτε και η μέρα που οι άνθρωποι δεν θα χρειάζονται ποιμένες ούτε τσοπανόσκυλα και οι λύκοι θα αναγκαστούν να γίνουν «χορτοφάγοι». Θα πάρουν «σύνταξη» οι δικαστές οι φυλακές θα γίνουνε μουσεία και δεν θα υπάρχει τίποτε πολύτιμο να κλέψεις από τον άλλον παρά μόνο τον ελέυθερό του χρόνο.

Το ξέρω πως παράξενα και ουτοπικά ακούγονται ακόμη και σήμερα αυτές οι αντιλήψεις και πολλοί δεν το πιστεύουν ότι όλα ή κάτι από αυτά μπορεί να γίνει στο μέλλον πραγματικότητα όσοι αιώνες κι αν περάσουν και πως ακόμη και χίλια χρόνια μετά οι άνθρωποι θα σκοτώνουν για λίγο χώμα περισσότερο για λίγο νερό και μια μπουκιά ψωμί με πρόφαση πάντοτε τα ιδανικά και τις δοξασίες τα πιστεύω τους και τις ιδεοληψίες. Είμαι σίγουρος όμως πως παρόλα αυτά, θάρθει μια μέρα που και οι άνθρωποι θα καταλάβουν πόσο μικρό είναι το «σπίτι» τους, η γη και πόσο λίγη η ζωή τους για να χωράει τόσο μίσος.

Θα γίνει κάποτε κι αυτό, αδιάφορο αν εγώ δεν θα το ζήσω,
Αυτό που ονειρεύτηκαν τόσοι πολλοί άνθρωποι όταν ήτανε παιδιά αλλά το ξέχασαν μεγαλώνοντας και προσαρμόζοντάς το κάθε φορά, στην πραγματικότητά τους κι έγιναν μεγάλοι, σπουδαίοι, σοβαροί και χρήσιμοι στην κοινωνία. Τα παιδιά δεν θα πιστεύουν τους γονείς τους άκριτα ούτε θα λένε μεγαλώνοντας: έτσι τα βρήκαμε σε ότι βαριούνται να το ψάξουν αλλά θα έχουν το χρόνο και την διάθεση να το φιλτράρουν με τη δική τους φρέσκια λογική και κρίση. Η εργασία τότε θα είναι χαρά και δημιουργία και κανένας δεν θα δουλεύει σκλάβος σ ένα οκτάωρο που τον αλλοτριώνει. Τέλος θάρθει και μια μέρα Κατερίνα που κανένας δεν θα αυτοκτονεί κι ούτε θα φτάνει σ αδιέξοδο. Πάν Καρτσωνάκης Υ.Γ: Αφιερωμένο στην Κατερίνα και στη Μαρία.

Konstantin Smirnov (… on September 23, 2012

Excellent composition! Beautiful moment!

Like 196 & Fav 55.

Warm greetings from Kostia.

eric-bretagne-29 on November 17, 2012

excellent shot, beautiful place
L
regards eric

Pan Kartsonakis on January 5, 2013

Νύχτα ξυπνούν τα ένστικτα που ζούνε στο κορμί μας και προσπαθούν σα σύμβολα να μπούνε, με εικόνες, μες το μυαλό, σαν όνειρα υπόσταση να λάβουν και μια ζωή αυτόνομη με τέχνη να κερδίσουν.

Νύχτα ξυπνούν τα όνειρα, ο ήλιος τα σκοτώνει. Στο φως της μέρας, οι σκιές, δεν έχουν γοητεία ενώ τις νύχτες μαγικά τα σχήματα φαντάζουν και με τα χρώματα φωνή νομίζεις αποκτούνε.

Ονειροβάτες ποιητές ανοίγουνε τις πόρτες στα ένστικτά τους διαρκώς κι έγιναν έρμαιά τους. Ονειροβάτες ποιητές που χάσαν τη ζωή τους στις οπτασίες, στις σκιές υπόσταση να δίνουν. Καρτσωνάκης Πάν

Pan Kartsonakis on January 15, 2013

"Do you know who I am?" the night asked me mannering, while leaned her head aside. She,certainly,didn't expect any response. She put her fingers on the stars and completed,while showed them to me: "I am the written and dying,all time poetry. I am the poetry that no one has written,but still exists. I am the poetry and will be there, even when you and your world will be gone". She kept on telling me stuff like this,but I was not listening anymore. I had "passed" to the next stage and was dreaming of you, who run barefoot on the beach,under the hot noon, pretending that you want to escape from me and called me defiantly to catch you. "I am the Poetry" you shouted to me "and you'll be never able to catch me" Kartsonakis Pan

Ξέρεις ποια είμαι; Ρώτησε η νύχτα κι έγειρε με νάζι το κεφάλι της. Δεν περίμενε φυσικά καμία απάντηση από μένα. Ακούμπησε τα δάκτυλά της πάνω στα αστέρια και δείχνοντάς τα συμπλήρωσε Είμαι η ποίηση που γράφεται και πεθαίνει διαρκώς. Είμαι η ποίηση που κανείς δεν έχει γράψει κι όμως υπάρχω Είμαι η ποίηση και θα υπάρχω ακόμη κι όταν εσύ κι ο κόσμος σου θα έχετε σβήσει. Συνέχισε να μου λέει διάφορα τέτοια μα δεν την άκουγα πια. Είχα «περάσει» στο επόμενο στάδιο κι έβλεπα ένα όνειρο με σένα που έτρεχες ξυπόλυτη στην παραλία ντάλα μεσημέρι, προσπαθώντας τάχα να μου ξεφύγεις παιχνιδιάρικα και γελώντας μου φώναζες προκλητικά να σε πιάσω. Είμαι η Ποίηση μου φώναζες και ποτέ δεν θα μπορέσεις να με πιάσεις. Πάν Καρτσωνάκης

Pan Kartsonakis on January 17, 2013

Θα θελα να μπορούσα κάποιους στίχους μου να ξαναγράψω και κάποια ποιήματα να τα πετάξω γιατί έχω ήδη μετανιώσει έτσι καθώς οι περισσότεροι ούτε που κατάλαβαν τι ήθελα να πω και τέλος πάντων μάλλον κι εγώ δεν ήμουνα σαφής και δεν τα είπα ξεκάθαρα και όπως θα ήθελα αλλά τα έντυσα με πολλές μεταφορές και παρομοιώσεις και στο τέλος μάλλον έχασα τον στόχο. Αμάρτησα και τώρα θάθελα να διορθώσω τα λάθη του παρελθόντος. Ξέρω, θα μου πεις πως τώρα πια είναι αδύνατον να κάνω κάτι αφού ούτε να γράψω δεν μπορώ αλλά και ούτε και να τους απαγγείλω. Αυτός είναι ο λόγος που έρχομαι στον ύπνο σου και σ ενοχλώ τόσες πολλές φορές. Ωραία μου είπες πως δεν γίνεται να γράψεις με το όνομά μου και πως κανείς δεν θα σε πιστέψει άμα τους πεις πως εγώ σου υπαγορεύω ότι γράφεις και μόνο το χέρι σου χρησιμοποιώ. Θα σε περάσουν για τρελό μου είπες αλλά σκέψου πως και τώρα μήπως για λογικό σε υπολογίζουν; Ποιητής και λογικός γίνεται; Δεν μπορεί να είναι λογικός κάποιος που αφιερώνει χρόνο σε κάτι που όχι μόνο δεν του αποφέρει χρήματα αλλά τον ζημιώνει και από πάνω. Πρέπει να έχει «την πετριά του» όπως λένε οι λογικοί. Γι αυτό σου λέω πως μπορείς και πρέπει να το κάνεις Δεν μπορείς να φανταστείς τι μεγάλο μαρτύριο είναι αυτό που ζω (είδες η συνήθεια τι κάνει;) που περνάω ήθελα να πω έτσι όπως είμαι «καταδικασμένος» να ξέρω πως όταν δικούς μου στίχους θα διαβάζουν δεν θα μπορούν αυτό που ήθελα να πω να καταλάβουν κι όλο αυτό γιατί κάποιες φορές δεν τόλμησα και αυτολογοκρίθηκα. Αυτή είναι η «κόλαση» των ποιητών!

Υ.Γ: Με το χέρι μου τα έγραψα, ελπίζω όπως μου τα είπες κι άλλο τίποτα δεν μπορώ, για την ώρα να κάνω περισσότερο.

                                Πάν Καρτσωνάκης.
electRON on February 10, 2013

Very nice shot!

Pan Kartsonakis on July 25, 2013

Πίνουν σκοτάδι, ξεδιψούν, σε φως το μετατρέπουν και ταξιδεύοντας στο χθες, το μέλλον καταγράφουν. Χτίζουν με λέξεις όνειρα, εικόνες μεταφέρουν εκφράζουνε τις σκέψεις τους ματώνουν και ραγίζουν. Υποστηρίζουν κάποτε και ρόλους που μισούνε. Ζούνε σε άλλων τις ζωές και γίνονται φωνή τους. Δίνουνε σάρκα και οστά σ αρχέτυπα αιώνων. Υψώνονται σα να πετούν κι όσο κρατά η μέθη ηθοποιοί και ποιητές, δημιουργοί του χάους που είναι απαραίτητο να γεννηθεί ο κόσμος. Καρτσωνάκης Πάν

Pan Kartsonakis on July 25, 2013

Ηθοποιοί και ποιητές, δημιουργοί του χάους.

Πίνουν σκοτάδι, ξεδιψούν, σε φως το μετατρέπουν και ταξιδεύοντας στο χθες, το μέλλον καταγράφουν. Χτίζουν με λέξεις όνειρα, εικόνες μεταφέρουν εκφράζουνε τις σκέψεις τους ματώνουν και ραγίζουν. Υποστηρίζουν κάποτε και ρόλους που μισούνε. Ζούνε σε άλλων τις ζωές και γίνονται φωνή τους. Δίνουνε σάρκα και οστά σ αρχέτυπα αιώνων. Υψώνονται σα να πετούν όσο κρατά η μέθη ηθοποιοί και ποιητές, δημιουργοί του χάους που είναι απαραίτητο να γεννηθεί ο κόσμος. Καρτσωνάκης Πάν

Sirka on October 28, 2013

Attractive night shot!F53&L201

Fen on January 7, 2014

Красиво! F+L С наилучшими пожеланиями из Карелии, Fen

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo details

  • Uploaded on October 2, 2011
  • © All Rights Reserved
    by Pan Kartsonakis
    • Camera: NIKON CORPORATION NIKON D7000
    • Taken on 2011/09/03 07:12:42
    • Exposure: 0.200s (1/5)
    • Focal Length: 90.00mm
    • F/Stop: f/5.600
    • ISO Speed: ISO3200
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash

Groups