Καρτσωνάκης Πάν «Ποιο ον το πρωί στέκεται στα τέσσερα, το μεσημέρι στα δύο και το βράδυ στα τρία;». "Which creature in the morning standing at four, two in the afternoon and evening on three?".

Selected for Google Maps and Google Earth

Comments (287)

Luisa Gila Merino on February 16, 2013

Kartson, creo que con tres es la época mas difícil,..también es importante llegar.

Magnífica fotografía. LK + FV.

Saludos cordiales, Luisa.

Pan Kartsonakis on February 22, 2013

An old man

At the back of the noisy café bent over a table sits an old man; a newspaper in front of him, without company.

And in the scorn of his miserable old age he ponders how little he enjoyed the years when he had strength, and the power of the word, and good looks.

He knows he has aged much; he feels it, he sees it. And yet the time he was young seems like yesterday. How short a time, how short a time.

And he ponders how Prudence deceived him; and how he always trusted her -- what a folly! -- that liar who said: "Tomorrow. There is ample time."

He remembers the impulses he curbed; and how much joy he sacrificed. Every lost chance now mocks his senseless wisdom.

...But from so much thinking and remembering the old man gets dizzy. And falls asleep bent over the café table.

Konstantinos P. Kavafyis (1897)

Ένας γέρος

Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος σκυμμένος στο τραπέζι κάθετ' ένας γέρος• με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.

Και μες στων άθλιων γηρατειών την καταφρόνια σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια που είχε και δύναμη, και λόγο, κ' εμορφιά.

Ξέρει που γέρασε πολύ• το νοιώθει, το κυττάζει. Κ' εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει σαν χθες. Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό.

Και συλλογιέται η Φρόνησις πώς τον εγέλα• και πώς την εμπιστεύονταν πάντα -- τι τρέλλα! -- την ψεύτρα που έλεγε• «Αύριο. Εχεις πολύν καιρό».

Θυμάται ορμές που βάσταγε• και πόση χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι καθ' ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει.

....Μα απ' το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιμάται στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1897)

Pan Kartsonakis on March 2, 2013

We devided the time in small, very small pieces (hours and seconds) and these pieces into much smaller. Then,we packed it
in days, months and years
and thought that we managed something. Utopia: in fact,we did nothing. Time is the master of the game. It razzes and mokes us. Start and finish. Alpha and Omega. "Father" of everything. The time keeps on eating its children! Kartsonakis Pan

Τεμαχίσαμε τον χρόνο σε μικρά Πολύ μικρά κομματάκια ώρες και δευτερόλεπτα και αυτά σε πολύ μικρότερα. Τον πακετάραμε ύστερα σε μέρες, μήνες και χρόνια και νομίσαμε ότι κάτι καταφέραμε. Ουτοπία: Στην πραγματικότητα δεν καταφέραμε τίποτα. Ο χρόνος, κυρίαρχος του παιχνιδιού Εξακολουθεί να μας βγάζει την γλώσσα του περιπαικτικά. Αρχή και τέλος Άλφα και Ωμέγα «Πατέρας» των πάντων. Ο χρόνος εξακολουθεί να τρώει τα παιδιά του! Πάν Καρτσωνάκης

Kastl on March 3, 2013

L 239, F 59, a very good scene.

Andrés Andonie on March 18, 2013

Beautiful scene. Very beautiful work. L+F

Greetings, Andrés

Giannino Lux on October 24

very beautiful shot - L I K E - greetings from ROME - Gianni

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo details

  • Uploaded on November 2, 2011
  • © All Rights Reserved
    by Pan Kartsonakis
    • Camera: NIKON CORPORATION NIKON D7000
    • Taken on 2011/10/22 22:06:27
    • Exposure: 0.004s (1/250)
    • Focal Length: 105.00mm
    • F/Stop: f/18.000
    • ISO Speed: ISO250
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash

Groups