Panoramio is closing. Learn how to back up your data.

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ - PILGRIMS

Πήραμε πάλι τον ανήφορο’ πεύκα, έλατα, γκρεμοί φοβεροί, και κάτω, στο πρωινό ήρεμο φως, απλώνουνταν, γαληνεμένη σήμερα, η θάλασσα. Όσο πληθαίνει το φως ξεχωρίζουμε πέρα τα θεία νησιά, την Ίμπρο, τη Λήμνο, τη Σαμοθράκη, να πλένε θαρρείς ανάερα, να μην αγγίζουν τη θάλασσα….

….Ο ήλιος ήταν ψηλά όταν πατήσαμε την κορυφή’ ξεπνεμένοι κι οι δυό από την κούσαση, μα τα πρόσωπά μας έλαμπαν, γιατί φτάασμε στο σκοπό. Μπήκαμε στο εκκλησάκι το αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Χριστού να προσκυνήσουμε, ωσότου ο πάτερ Λουκάς άναψει φωτιά με τα ξυλαράκια που΄χε μαζεψει στο δρόμο. Έβγαλε από το ταγάρι του κι έψησε καφέ. Στριμωχτήκαμε πίσω από ένα βράχο, γιατι πήρε να φυσάει και κρυώναμε. Κοιτάζαμε μπροστά μας το απέραντο βουβό πέλαγο, τα νησιά που αρμένιζαν κάτασπρα, και πέρα, μακρυά άγνωρα βουνά που μολύβωναν τον αέρα.

-Από την άγια κορυφή ετούτη, έχουν να πουν, μπορείς να δεις την Πόλη. Είπε ο πάτερ Λουκάς, και γούρλωνε τα μάτια κατά την ανατολή, να ξεκρίνει την Βασιλεύουσα.

-Την είδες εσύ ποτέ, πάτερ Λουκά;

Ο καλόγερος αναστέναξε.

-Όχι, δεν το αξιώθηκα, φαίνεται δε φτάνουν τα μάτια του κορμιού΄ χρειάζονται και τ΄άλλα της ψυχής...

Νίκου Καζαντζάκη

Αναφορά στον Γκρέκο

Show more
Show less

Photo details

  • Uploaded on February 18, 2012
  • © All Rights Reserved
    by Koutoudis Grigoris