Amir kabir lake

Selected for Google Maps and Google Earth

سد امیرکبیر که سد کرج هم نامیده می‌شود، در شمال شهر کرج و در ۲۵ کیلومتری جادهٔ کرج به چالوس قرار دارد.

این سد، اولین سد چندمنظورهٔ کشور ایران، و یکی از منابع تأمین آب شهر تهران می‌باشد. دریاچهٔ این سد، یکی از مراکز طبیعی مهم پرورش ماهی‌های قزل‌آلای رنگین‌کمان و قزل‌آلای خال‌قرمز است.

از رویدادهای مهم این سد می‌توان به پایان غم‌انگیز زندگی آلبرت لاموریس کارگردان فیلم مستند «باد صبا» اشاره کرد. در جریان فیلم‌برداری صحنه‌های پایانی این فیلم بر فراز مجموعهٔ سد کرج، بر اثر سانحه‌ای که برای بالگرد گروه وی رخ داد، لاموریس، فیلم‌بردار او تابری، خلبان و کمک خلبان بالگرد در دریاچهٔ سد کرج غرق شدند. پس از خارج کردن لاشهٔ بالگرد از دریاچه، مدارکی را که به دست آوردند به دستیار لاموریس، دنیس کازابیانکا و پسرش، کلود لاموریس، دادند. هتل واریان: این هتل که از مکانهای گردشگری کشور بود که به دلیل جلوگیری از آلودگی آب سد امیرکبیر کرج، چند سال پیش تخریب شد. در سالهای گذشته پیرامون این سد تأسیسات تمرینی ارتش و اردوگاههای نظام که همزمان با تخریب هتل واریان، آن تاسیسات نیز تخریب شد.

امکانات ورزش‌های آبی از جمله قایق سواری، اسکی روی آب، ماهیگیری۵ دهکده واریان: پس از پی ریزی سد امیرکبیر، تنها راه ارتباطی به ده واریان گذر با قایق از دریاچه سد کرج است. هوای این منطقه در تابستان ملایم و معتدل و در زمستان بسیار سرد است.

سد امیرکبیر یک سد چند منظوره است. از این اهداف می‌توان به تامین آب لوله کشی شهرتهران و گسترش کشاورزی و آبرسانی به ۵۰ هزار هکتار زمین‌های کشاورزی کرج نام برد. نیروگاه برق آبی این سد نیز با بیش از چهل شش سال فعالیت به شبکه برق کشور متصل و توانایی تولید ۹۰ مگاوات برق را داراست. هرچند این مقدار تولید برق را با توجه به حوضچه آبریز و دبی خروجی اش، بسیار کم می دانند و نقص در مهندسی سد را عامل این مشکل می دانند.

دریاچه پشت سد نیز یکی از مکان‌های توریستی است. و همچنین در آن ماهی‌های قزل آلای رنگی نیز یافت می‌شود. قایق سواری و جت اسکی نیز در قدیم در این دریاچه استفاده می شده است اما به دلیل گسترش آلودگی و خطر برای توریست‌ها شنا و قایق سواری در آن ممنوع شده است.


Amir Kabir dam (Persian: سد امیر کبیر‎), also known as Karaj dam, is a dam in Iran, located 63 kilometres (39 mi) northwest of Tehran and 23 kilometres (14 mi) north of Karaj. Amir kabir Dam was constructed on the Karaj River, and was the first multi-purpose dam in Iran.

The initial studies for Amirkabir Dam took 22 years until 1956 when formal proceedings began and the dam was constructed in the period from 1957 to 1961 by Morrison-Knudsen Co..

The ecliptic concrete structure is 180 metres (590 ft) high, with 30 metres (98 ft) length on bottom and 390 metres (1,280 ft) on top and its watershed is 764 kilometres (475 mi) long.[4] The average annual water inflow to its reservoir is 472 million cubic meters. The total capacity of the dam's reservoir is 202 million cubic meters. The bottom elevation of reservoir and normal water surface elevation of reservoir are 1,545 metres (5,069 ft) and 1,610 metres (5,280 ft) respectively.

The Amir kabir Dam was built as a multi-purpose dam to provide tap water for Tehran alongside agricultural development in Karaj. It supplies the irrigation demand of over 50,000 hectares (120,000 acres) of farm land near Karaj. The power plant has been connected to the national electricity network for over 46 years and has a capacity of 90 megawatts. The lake behind the dam is a touristic attraction while being a natural habitat for rainbow trout. With its sailing and water-skiing facilities, the dam is a popular weekend summer resort.


Die Amir-Kabir-Talsperre (persisch ‏سد امیر کبیر‎), die auch als "Sadd-e Karaj" bekannt ist, ist eine große Talsperre am Fluss Karadsch (Karadj) im Iran nordwestlich von Teheran. Benannt ist sie nach dem ehemaligen iranischen Premierminister Amir Kabir.

Die Bogenstaumauer der Talsperre ist 180 m hoch und doppelt gekrümmt. Die ersten Überlegungen zum Bau der Talsperre stammen noch aus der Zeit von Reza Schah Pahlavi. Es sollte dann allerdings bis zum Jahr 1952 dauern, bis die ersten konkreten Planungen in Angriff genommen wurden. Im Rahmen des Point IV Programms wurden die ersten Pläne entworfen. 1956 wurde das Genehmigungsverfahren eingeleitet und mit den Bauarbeiten durch die US-amerikanische Firma Morrison-Knudsen begonnen. Morrison-Knudsen war eine der größten Baufirmen der Welt und hatte in den USA von 1931 bis 1935 die Hoover-Talsperre gebaut. Die Bauarbeiten liefen ohne Unterbrechung in drei Schichten 24 Stunden am Tag. Mehr als 2.000 Arbeiter, Techniker und Ingenieure waren am Bau beteiligt. Am 24. Februar 1963 wurde die Talsperre ihrer Bestimmung übergeben. Die Finanzierung der Bauarbeiten erfolgte vollständig aus den Öleinnahmen der staatlichen NIOC. Die Talsperre erfüllt mehrere Zwecke, unter anderem Wasserkraftgewinnung und Trinkwasserversorgung der Stadt Teheran sowie der Stromversorgung der Stadt. Außerdem ist der Stausee als Ausflugsort beliebt und es gibt im Sommer Möglichkeiten zum Wassersport wie zum Beispiel Bootfahren und Wasserski. Am 20. Juni 1990 wurde die Staumauer bei einem Erdbeben der Stärke 7,3 auf der Richterskala (dem sogenannten Manjil-Erdbeben) beschädigt. In einem Bereich etwa 18 m unter der Mauerkrone entstanden viele Risse. Zwischen dem 4. März und dem 4. Juli 1991 wurde die Staumauer repariert und mit Felsankern verstärkt. Bei dem Erdbeben wurde auch die in der Nähe befindliche Manjil-Talsperre in Mitleidenschaft gezogen. Die Amir-Kabir-Staumauer ist auf der Rückseite des iranischen 20 Rial-Geldscheins von 1970 abgebildet.


Show more
Show less
Save Cancel Want to use bold, italic, links?

Comments (10)

Sandro Salomon on September 13, 2009

A turquoise blue of rare beauty!

Greetings from Brazil!

Luciano Rizzieri on March 28, 2011

Hello Alireza Javaheri! Very nice view and blue,L5,greetings from Brasil ,Luciano.

thiago on April 8, 2011

Bela fotografia! Magnífico cenário! "like", Saudações do Brasil. Thiago.

Fredi Kaiser on August 2, 2011

Herrliche Landschaft, schöne Farbe und eine gute Aufnahme! LIKE

Ivonna Nowicka on September 27, 2011

Aks ra laikidam : )

Dagmar Škvaridlová on February 23, 2012

Interesting scenery! LIKE

Ma Bel on July 8, 2012

Thank you very much for your visit .. very nice photo. Regards .. Mabel.

phamducquynh on March 11, 2013

it's amazing

Alireza Javaheri on July 27, 2013

سد امیرکبیر که سد کرج هم نامیده می‌شود، در شمال شهر کرج و در ۲۵ کیلومتری جادهٔ کرج به چالوس قرار دارد.

این سد، اولین سد چندمنظورهٔ کشور ایران، و یکی از منابع تأمین آب شهر تهران می‌باشد. دریاچهٔ این سد، یکی از مراکز طبیعی مهم پرورش ماهی‌های قزل‌آلای رنگین‌کمان و قزل‌آلای خال‌قرمز است.

از رویدادهای مهم این سد می‌توان به پایان غم‌انگیز زندگی آلبرت لاموریس کارگردان فیلم مستند «باد صبا» اشاره کرد. در جریان فیلم‌برداری صحنه‌های پایانی این فیلم بر فراز مجموعهٔ سد کرج، بر اثر سانحه‌ای که برای بالگرد گروه وی رخ داد، لاموریس، فیلم‌بردار او تابری، خلبان و کمک خلبان بالگرد در دریاچهٔ سد کرج غرق شدند. پس از خارج کردن لاشهٔ بالگرد از دریاچه، مدارکی را که به دست آوردند به دستیار لاموریس، دنیس کازابیانکا و پسرش، کلود لاموریس، دادند. هتل واریان: این هتل که از مکانهای گردشگری کشور بود که به دلیل جلوگیری از آلودگی آب سد امیرکبیر کرج، چند سال پیش تخریب شد. در سالهای گذشته پیرامون این سد تأسیسات تمرینی ارتش و اردوگاههای نظام که همزمان با تخریب هتل واریان، آن تاسیسات نیز تخریب شد.

امکانات ورزش‌های آبی از جمله قایق سواری، اسکی روی آب، ماهیگیری۵ دهکده واریان: پس از پی ریزی سد امیرکبیر، تنها راه ارتباطی به ده واریان گذر با قایق از دریاچه سد کرج است. هوای این منطقه در تابستان ملایم و معتدل و در زمستان بسیار سرد است.

سد امیرکبیر یک سد چند منظوره است. از این اهداف می‌توان به تامین آب لوله کشی شهرتهران و گسترش کشاورزی و آبرسانی به ۵۰ هزار هکتار زمین‌های کشاورزی کرج نام برد. نیروگاه برق آبی این سد نیز با بیش از چهل شش سال فعالیت به شبکه برق کشور متصل و توانایی تولید ۹۰ مگاوات برق را داراست. هرچند این مقدار تولید برق را با توجه به حوضچه آبریز و دبی خروجی اش، بسیار کم می دانند و نقص در مهندسی سد را عامل این مشکل می دانند.

دریاچه پشت سد نیز یکی از مکان‌های توریستی است. و همچنین در آن ماهی‌های قزل آلای رنگی نیز یافت می‌شود. قایق سواری و جت اسکی نیز در قدیم در این دریاچه استفاده می شده است اما به دلیل گسترش آلودگی و خطر برای توریست‌ها شنا و قایق سواری در آن ممنوع شده است.


Amir Kabir dam (Persian: سد امیر کبیر‎), also known as Karaj dam, is a dam in Iran, located 63 kilometres (39 mi) northwest of Tehran and 23 kilometres (14 mi) north of Karaj. Amir kabir Dam was constructed on the Karaj River, and was the first multi-purpose dam in Iran.

The initial studies for Amirkabir Dam took 22 years until 1956 when formal proceedings began and the dam was constructed in the period from 1957 to 1961 by Morrison-Knudsen Co..

The ecliptic concrete structure is 180 metres (590 ft) high, with 30 metres (98 ft) length on bottom and 390 metres (1,280 ft) on top and its watershed is 764 kilometres (475 mi) long.[4] The average annual water inflow to its reservoir is 472 million cubic meters. The total capacity of the dam's reservoir is 202 million cubic meters. The bottom elevation of reservoir and normal water surface elevation of reservoir are 1,545 metres (5,069 ft) and 1,610 metres (5,280 ft) respectively.

The Amir kabir Dam was built as a multi-purpose dam to provide tap water for Tehran alongside agricultural development in Karaj. It supplies the irrigation demand of over 50,000 hectares (120,000 acres) of farm land near Karaj. The power plant has been connected to the national electricity network for over 46 years and has a capacity of 90 megawatts. The lake behind the dam is a touristic attraction while being a natural habitat for rainbow trout. With its sailing and water-skiing facilities, the dam is a popular weekend summer resort.


Die Amir-Kabir-Talsperre (persisch ‏سد امیر کبیر‎), die auch als "Sadd-e Karaj" bekannt ist, ist eine große Talsperre am Fluss Karadsch (Karadj) im Iran nordwestlich von Teheran. Benannt ist sie nach dem ehemaligen iranischen Premierminister Amir Kabir.

Die Bogenstaumauer der Talsperre ist 180 m hoch und doppelt gekrümmt. Die ersten Überlegungen zum Bau der Talsperre stammen noch aus der Zeit von Reza Schah Pahlavi. Es sollte dann allerdings bis zum Jahr 1952 dauern, bis die ersten konkreten Planungen in Angriff genommen wurden. Im Rahmen des Point IV Programms wurden die ersten Pläne entworfen. 1956 wurde das Genehmigungsverfahren eingeleitet und mit den Bauarbeiten durch die US-amerikanische Firma Morrison-Knudsen begonnen. Morrison-Knudsen war eine der größten Baufirmen der Welt und hatte in den USA von 1931 bis 1935 die Hoover-Talsperre gebaut. Die Bauarbeiten liefen ohne Unterbrechung in drei Schichten 24 Stunden am Tag. Mehr als 2.000 Arbeiter, Techniker und Ingenieure waren am Bau beteiligt. Am 24. Februar 1963 wurde die Talsperre ihrer Bestimmung übergeben. Die Finanzierung der Bauarbeiten erfolgte vollständig aus den Öleinnahmen der staatlichen NIOC. Die Talsperre erfüllt mehrere Zwecke, unter anderem Wasserkraftgewinnung und Trinkwasserversorgung der Stadt Teheran sowie der Stromversorgung der Stadt. Außerdem ist der Stausee als Ausflugsort beliebt und es gibt im Sommer Möglichkeiten zum Wassersport wie zum Beispiel Bootfahren und Wasserski. Am 20. Juni 1990 wurde die Staumauer bei einem Erdbeben der Stärke 7,3 auf der Richterskala (dem sogenannten Manjil-Erdbeben) beschädigt. In einem Bereich etwa 18 m unter der Mauerkrone entstanden viele Risse. Zwischen dem 4. März und dem 4. Juli 1991 wurde die Staumauer repariert und mit Felsankern verstärkt. Bei dem Erdbeben wurde auch die in der Nähe befindliche Manjil-Talsperre in Mitleidenschaft gezogen. Die Amir-Kabir-Staumauer ist auf der Rückseite des iranischen 20 Rial-Geldscheins von 1970 abgebildet.


Mahdi Kalhor on July 31, 2013

این رنگ سفید نمیدنم چیه ولی اکپر اوقات دیده میشه

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Photo details

  • Uploaded on January 31, 2008
  • Attribution
    by Alireza Javaheri
    • Camera: NIKON E2500
    • Taken on 2003/10/20 17:25:42
    • Exposure: 0.003s
    • Focal Length: 5.60mm
    • F/Stop: f/4.500
    • ISO Speed: ISO100
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash

Groups