Pedra das Teixiñas

Selected for Google Maps and Google Earth

Comments (1)

Eladio Cortizo on January 8, 2013

Empanada mental Algúns historiadores sinalan a celebración do III Congreso Nacional de Arqueoloxía levado acabo en Galiza en 1953 coma un referente na renovación científica da arqueoloxía do noso país. Habería moito que dicir ao respecto, pero o que é evidente é que a publicación das actas desas xornadas serve para amosar, de novo, a triste realidade e o patetismo da escopeta nacional, apoiada no nacionalcatolicismo fascistoide. Na introdución das actas atopamos unhas declaracións do presidente do Congreso Nacional de Arqueoloxía, o almirante Bastarreche, salvador de Pontevedra durante o Alzamiento, que, polo seu surrealismo, creo que poden pasar aos anais da memoria histórica da Guerra Civil en Galiza.

"En Pontevedra, en momentos apurados en que se jugaba el interés de España y había que tomar una determinación la tomamos; vinimos al Gobierno Civil donde reinaba un gran desbarajuste, donde todos querían lanzarse a la calle con un arma y nos volvimos a Marín convencidos de que era necesario declarar el estado de guerra. Envié un avión de los que estaban a mis órdenes con una carga de bombas que pesaban diez quilos y que entonces asustaban. Cuando se disparó un cañonazo al aire, aquello se deshizo. Cuando me fui de Pontevedra a mandar a Canarias me hicieron una despedida apoteósica y en un discurso pronunciado desde el balcón del Ayuntamiento dije que volvería al cabo de tres meses, que era lo que se calculaba que duraría nuestra guerra y ofrecí que a su término volvería a Pontevedra a tomar la clásica empanada y el buen vino de la tierra; cualdo volví, tres años después, me obsequiaron en el Lérez con una empanada que tenían que llevarla entre seis personas."

Non, non é Gila nun escenario falando co inimigo, é a banalidade do mal disfrazada de científico, aséptico e rigoroso congreso de arqueoloxía. Unha cita que nos dá idea da realidade científica deste país por aquel entón. A empanada do almirante servía para introducir un encontro nacional en 1953 de Arqueoloxía elitista, conservadora e excluinte do nacionalcatolicismo. A democracia e maila autonomía acadaron, por Lei, amasar unha empanada mental maior ca do almirante e que seguiu cocendo no forno dun auténtico apartheid patrimonial recruándose nos últimos tempos. A participación cidadá seguiu sendo nula en dous eidos sobranceiros da actividade arqueolóxica: 1.- o control de impacto arqueolóxico de grandes obras públicas (autoestradas, parqués eólicos, redes ferroviarias, gasodutos …) 2.- a posta en valor de xacementos arqueolóxicos. No primeiro dos casos o hermetismo é absoluto e o contexto de obra atópase a marxe totalmente da sociedade, polo que a posibilidade dunha arqueoloxía en comunidade nestes contextos é impensable. No segundo eido de actuación, o da valorización de xacementos e a necesidade de amortizar recursos explica en parte a popularización dos campos de traballo para voluntarios, potenciando a participación na investigación de xente sen formación arqueolóxica como ferramenta de recuperación do patrimonio arqueolóxico de Galiza. Na actualidade, mentres a administración autonómica deseña, planea e executa motu proprio infraestruturas bencelladas co patrimonio cultural de Galiza, como a Cidade da Cultura ou a Rede do Patrimonio Arqueolóxico Galego, constátase, pola súa vez, a activación do asociacionismo de base denunciando agresións sobre o patrimonio arqueolóxico, reclamando o seu uso social e un rol activo na súa xestión e goce. Nos tempos do Facebook e do Twitter, as comunidades locais e a cidadanía en xeral debían tecer redes entre o pasado, o presente e o futuro á marxe da arqueoloxía oficial e a administración, rexeitando actitudes condescendentes propias dos tempos da escopeta nacional. O patrimonio arqueolóxico galego segue en mans de burócratas e expertos que secuestran a información, tutelan o acceso ao patrimonio e adoptan unha actitude paternalista infravalorando a acción dunha sociedade civil que ten todo o dereito a reclamar o seu papel na xestión dun patrimonio que é de todos. (Herdeiros Pola Forza – Patrimonio cultural, poder e sociedade na Galicia do século XXI – Xurxo Ayán/Manuel Gago)

Sign up to comment. Sign in if you already did it.

Eladio Cortizo
36206 Vigo, España
WorldSpainGalicia

Photo taken in Pazos de Borbén, Pontevedra, Spain

Photo details

  • Uploaded on January 3, 2013
  • © All Rights Reserved
    by Eladio Cortizo
    • Camera: OLYMPUS IMAGING CORP. VR325,VR320,D725
    • Taken on 2013/01/02 15:46:58
    • Exposure: 0.004s (1/250)
    • Focal Length: 4.20mm
    • F/Stop: f/3.000
    • ISO Speed: ISO80
    • Exposure Bias: 0.00 EV
    • No flash

Groups