Eladio Cortizo
photos
on Google Maps
views
Andar istes vieiros sin presa e sin arelas, coma quen non tivese na ialma outro degaro que camiñar ás toas, deleixado do mundo, dos homes, das obrigas... Largar os ollos polo campo aberto, a solprender o voo dos papafigos ou a sombra das nubens silandeiras; pór ouvidos no zoar das vespas, na música das herbas que se falan ou na témera orquesta dos penedos. Andar, andar, andar, sin ter conta do tempo nin da vida, e coller o misterio en cada volta; deitarse logo baixo os ameneiros a platicar cos merlos, sabidores do segredo frescor dos canavales. Mergullarse no río a apreixar o tesouro das areas que escintilan ao sol coma brilantes; correr ispido polos outos millos, tripar as herbas e sentir o alento do seu recendo unxir o corpo todo....(Xosé M. Álvarez Blázquez)

Eladio Cortizo's conversations

“Subida à Calcedónia, uma das coroas de glória cá da serra. A tarde estava como um veludo, e as fragas, amolecidas pela luz, pareciam broas de pão a arrefecer. Do alto, a paisagem à volta era dum aconchego de berço. Muros sucessivos de cristas - círculos concêntricos de esterilidade – envolviam e preservavam a solidão.” Gerez, 6 de Agosto de 1952 – Miguel Torga, Diário VII

As tentacións, de todo tipo, pendían sobre a cabeza dos cristiáns, sempre vixiando agochadas nos tellados e agardando o intre de caer sobre os incautos e apropiarse da súa alma. A salvación parecía clara: traspasar a porta e penetrar no recinto sagrado. No caso do canzorro quinto, dos catorce que conserva Garabás, representa un porco, animal omnívoro asociado a luxuria, a pereza e a gula. Saúdos

Sobre uma serra inacessivél está situado o tal castelo, em forma prolongada, diviso em dous de pedra de cantaria. Não sei quem possa defender entrada, nem passagem, e o préstomo que lhe julgo é servir para ninhos de águias (onde há muitas) e covil de ladrões. Oa moradores de Castro, gente indómita e intratavél, estão aliançados com os galegos. (Brandão, 1758)

Afinal, o Porto, para verdadeiramente honrar o nome que tem, é, primeiro que tudo, este largo regaço aberto para o rio, mas que só do rio se vê, ou então, por estreitas bocas fechadas por muretes, pode o viajante debruçar-se para o ar livre e ter a ilusão de que todo o Porto é a Ribeira.»

José Saramago

A cibela é o cordello que pasa por debaixo da cabeza do animal. Descoñecía o termo chancil, pero, polo que leo, este sería "cada un dos paus laterais do xugo entre os que se mete o pescozo do gando de tiro". Cibela entre chancís, polo tanto. Queda o bautismo completo, elcorty. Un saúdo.

A mimosa, acacia dealbata australiana, introducida nas comarcas vitivinícolas do sur de Galiza para empregar as varas como estacas ou titores das cepas, é unha especie invasora que avanza facilmente en chan agrícola sen labor ou queimado, compite con especies autóctonas e modifica o ecosistema, coa coseguinte perda de valor agrario da terra e declive da biodiversidade. Unha vez establecidas acaparan o entorno, xa que segregan sustancias nas raíces que paralizan o crecemento doutras plantas nativas e as sementes conservan cen anos a capacidade de xerminar, segundo explica Pablo Rodríguez Oitabén, presidente da Asociación Cultural Ecológica de Ridimoas, que alaga a investigación que a doutora Paula Lorenzo e o equipo de Luis Gonzalez realizaron sobre como interfiren ou suprimen outra flora nativa, así coma os métodos para controlar as mimosas que ensaiaron en parcelas de Ridimoas no Ribeiro tras 35 anos de talas e tratamento continuado con herbicida. Recentemente científicos da Universidade de Vigo explicaron en Ribadavia a súa bioloxía e procedemento de control. Erradicar a praga require unha custosa intervención a longo prazo, polo menos 50 anos: hai que cortalas e darlles catro mans de herbicida o primeiro ano para logo aplicar herbicida unha ou dúas veces ao ano, así durante catro anos. Ao cabo de dez anos vai saíndo o monte orixinal. Quitar as mimosas é moi traballoso pero esta leguminosa deixa o chan fértil, moi nitroxenado, por iso o carballo nace de marabilla e xa antes se plantaba nel a viña. Saúdos

Tags

Friends

  • loading Loading…

 

Eladio Cortizo's groups