Photos by Sabri KAYACIK : on the map, in Google Earth (KML)
Şile balıkçıları balıktan dönüyorlar
38 views
Şlie'de Sabah duruluğu
38 views
Şile'de sabah duruluğu
47 views
Adapazarı-Kuzuluk hatırası
50 views
Şile Liman içi sabah görünümü.
78 views
Şile Uzunkum plajı
115 views
Şile'li gençler
73 views
Şile Yeniköy Ortadoks Vaftiz Kilisesi
181 views
Untitled
298 views
AĞLAYANKAYA EFSANESİ ŞİLE
869 views
Loading...
Sabri KAYACIK's conversations
Çok güzel bir Fotoğraf. Tebrikler. Aynı yerin farklı zamanda bir çekimini görmek istersiniz belki.. ARA
more »
'99 da oradaydım. Çok eğlenceli bir tatil idi. Yunanlı'lar da son derece iyi insanlar. Kısa süre kalmama rağmen pek çok Yunan dostum oldu. Sizleri sevgiyle selamlıyorum. Şile'den sevgilerle.
more »
AĞLAYANKAYA EFSANESİ ŞİLE sabrikyck@gmail.com
Bu bir aşk hikayesidir… Her ne kadar efsane dense de, yaşanmış bir hikayenin halk arasında efsaneye dönüşmüş şeklidir. Yıl: 1730. Yer: Elbiz, Uzunkum, Ağlayankaya yöresi. Yörenin en varlıklı tüccarı ve ağası Dimitri. Nam-ı diğer Dimitri ağa. Sahip olduğu mısır, buğday ve üzüm bağlarının yanı sıra, iki yüz elli baş koyun ve bağındaki malikanesinde, eşi ve evin tek kızı Eftelya ile hayatını sürdürmektedir. Birkaç ırgat ve anası ile yaşayan, 250 baş koyundan sorumlu öksüz Mehmet de, Dimitri’nin yanında çobanlık yapmaktadır.Haftalardır birbirlerini uzaktan kesen Dimitri’nin kızı Eftelya ve öksüz çoban Mehmet, sonunda birbirlerine açılırlar. Her ikisi de birbirini çok sevmektedir. Çoban Mehmet durumu anasına anlatır. Anası şaşkın ve çaresiz, bu işin sonu olmayacağını anlatsa da nafile, dinlemez Mehmet… Kaç kez istemeye gittiyse de her defasında reddedilir. Sonunda ana-oğul kovulurlar çiftlikten. Mehmet çaresiz, Eftelya çaresiz. Mayıs ayının son günleridir. Gizlice son kez buluşurlar o kayanın üstünde. Yan yana otururlar, uzun uzun konuşurlar. Anlarlar ki, bu dünyada kavuşmalarına imkan yok. Sessizce anlaşırlar… Usulca ayağa kalkarlar, yüz yüze gelip birbirlerinin gözlerin içine bakarlar. Birbirlerine sarıldıklarında, gözlerinden süzülen yaşlar birbirine karışır… Hiçbir şey söylemeden öylece dururlar bir müddet. Sessizce anlaşmışlardır onlar. El ele tutuşup, gözlerini kapatarak, atlarlar denize, kendilerini dalgalara bırakırlar çaresiz…, kaybolurlar. Bu dramatik hadiseye tanıklık eden kaya da dayanamaz, o bile ağlar… O günden bu yana kayanın gözyaşları hiç dinmemiştir, sürekli akar, akar… Adı da, “AĞLAYANKAYA” olarak ölümsüzleşir…! 23 Haziran 2007
Sabri KAYACIKmore »