© daniel p@redes
photos
on Google Maps
views
Se conocen infinitas clases de necios; la más deplorable es la de los parlanchines empeñados en demostrar que tienen talento.. ( D. Santiago Ramón y Cajal )

© daniel p@redes's conversations

Curiosa cruz. Saludos y like

Hermosa composición. Un saludo

Novo no vello. Saúdos.

Hoxe non é unha árbore moi común en Galicia porque as repoboacións masivas relegaron a vexetación autóctona aos espazos máis inaccesibles e recónditos, pero aínda se pode atopar con relativa frecuencia nos vales estreitos de ladeiras esgrevias; tamén na serra do Barbanza. O albedro é unha planta moi utilizada como ornamental en parques e xardíns. O seu froito tarda un ano enteiro en madurar polo que coincide coa floración do ano seguinte. Resulta espectacular en outono, cando florece e amosa unha ostentosa composición de delicadas flores brancas e conspicuos froitos de cor laranxa que despois, en novembro ou decembro, se tornan vermellos cando maduran completamente. O froito do albedro é comestible, pero antes de inxerilo cómpre prestar atención ao nome latino da planta: Arbutus unedo, que nos prevén do que pode pasar se nos excedemos con el. A primeira palabra quere dicir árbore pequena e a segunda deriva do latín unum-edo que significa «comer un». En efecto, o consumo de varias pezas deste doce froito pode producir un intenso efecto laxante. Por outra parte, cando madura e comeza a fermentar na propia árbore pode chegar a emborrachar. Por todo isto non é estraño que os froitos reciban o nome de fartabellacos. De todos os xeitos, en moitas rexións son moi apreciados para facer confeituras e licores. Medio quilo deles, nun litro de boa caña con azucre ao gusto, cravo e canela transfórmanse despois de tres ou catro meses de maceración nun delicioso bebedizo espirituoso.

Eu tamén lle chamei sempre así, pero teño escoitado que eses nomes só valen para as fresas salvaxes. Atopei en internet o seguinte. Saúdos para os dous

MÁIS INFORMACIÓN O érbedo, a pesares de distribuírse por todas as zonas cálidas de Galicia, atopámolo en abundancia no norte de Lugo, onde se cre que se fixeron plantacións para abastecer de carbón vexetal á antiga fundición de potes de Sargadelos, alá polo século XVIII. A máis o carbón servía noutros lugares para ferrerías.

Outra parte da árbore que ten utilidade son os seus froitos, tamén chamados érbedos. Ao madurar en inverno serven de alimento aos animais do bosque pero os humanos tamén lle sacan utilidade pois, ademais de ser comestibles, poden deixarse fermentar para obter bebidas alcólicas, augardente de certa calidade e vinagre. O froito solo xa contén certa cantidade de alcol.

Por último hai que dicir que esta árbore emprégase coma ornamental, dada a fermosura das súas follas, flores e froitos vermellos.

ORIXE DO NOME Érbedo parece ser que vén dunha variante do nome latino ARBUTUS que sería *ARBITǓS, *ERBǏTUS. Arbutus é diminutivo de arbore e significaría arboriño. Outros fano derivar do celta arbois: áspero, rudo, aludindo ás escamiñas dos seus froitos.

OUTROS NOMES Érbado, érbedro, albedro

Ven a chuvia. Saúdos.

Os nosos ríos muiñeiros. Saúdos.

Dani: ¿seguro que es Montecelo-Baltar?

Yo si que la tengo visto, pero no sabía cómo se llamaba y gracias a ti y atu comentario me he ido a la wiki, para enterarme de mas cosillas con relación a ella. Y en cuanto a la foto, luce bien bonita sobre el azul del cielo. Saludiños y buen finde.

Cousa que non pasa só na Texeira senón en tantos concellos espallados polo interior de Galicia. Batimos marcas en número de núcleos deshabitados. Saúdos de Suso.

Tags

Friends

  • loading Loading…

 

© daniel p@redes's groups