De Doesburgermolen is vermoedelijk in 1471 gebouwd en is daarmee een van de oudste molens in Nederland. Uit onderzoek is gebleken, dat de standaard tussen 1614 en 1624 geplaatst is. De standaard is de hoofdbalk, die de molen in zijn geheel draagt. Wie de eerste eigenaren van de molen waren is niet bekend. De laatste eigenaren waren achtereenvolgens Muller, Tysseling, van de Craats en Roelofsen. Sinds 1950 is de molen eigendom van de gemeente Ede en laten vrijwilligers de molen regelmatig draaien. In 1969 onderging de molen een grote restauratie. In 1988 zijn twee wieken vervangen en in 1990 de twee andere wieken. De staart wordt gebruikt om de wieken op de wind te zetten en doen tevens dienst als trap. Daarnaast zorgt de staart voor het evenwicht van de molen, aangezien deze dienst doet als tegenwicht voor de wieken. De Doesburgermolen is een zogenaamde borstroeden. Dit is een speciale constructie van de wieken, waarbij de hoofdbalk uit drie delen bestaat en gemaakt is van hout in plaats van staal.

Ter herinnering aan de eerste motorvlucht van een Nederlander boven Nederland door: J.W.E.L. Hilgers op 29 juli 1910

Bij haar tweede lustrum opgericht door de vliegtuigbouwkundige studiekring Leonardo Davinci op 22 oktober 1955

Het belgenmonument is een zwerfkei, die op de restanten van de fundering van het vluchtoord Ede staat, een opvangkamp uit de eerste wereldoorlog (1914 - 1918). Meer dan een miljoen Belgen vluchten indertijd voor het oorlogsgeweld naar Nederland. Bijna 6.000 mannen, vrouwen en kinderen uit Vlaanderen worden tussen 1915 en 1918 hier op de Edese heide opgevangen in houten barakken op een terrein van 30 hectare groot. Een "modelkamp", voorzien van alle faciliteiten, zoals een ziekenhuis, een kerk en scholen. Met een eigen centrale voor verwarming en elektriciteit. Voor die tijd bijna een ongekende luxe. Vluchtoord Ede is in 1918 gesloopt. De materialen zijjn gebruikt voor de heropbouw in Belgie.

Hardsteen groeve

Zandverstuiving in het Wekeromse zand