Nasze życie jest jak uciekający pociąg, Zawsze się gdzieś śpieszy I zawsze jest gdzieś spóźnione. Czasem mija małe stacyjki, te najpiękniejsze, Nie dostrzega drobnych rzeczy które sprawiają, że nasze życie jest takie piękne. Czasem na dużych stacjach oglądamy przez szybę tłok Ludzi, którzy przychodzą I odchodzą. Łzy z powodu rozstań I uśmiechy przy powrotach. Na różnych stacjach splatają się nasze Tory życia. Czasem mocno plączą się by istnieć w jedności I już do końca zostać razem, A czasem niestety nadchodzi rozdroże. Piękne pociągi naszych dążeń I marzeń, Naszej wiary I nadziei. Sprawmy by w naszych rękach zawsze były zwrotnice naszego losu. Byśmy sami naszymi dążeniami otaczali się ciepłem I uczuciem I nigdy nie czuli, że stoimy samotni na jakiejś stacyjce

GDYBYM BYLA FALA,TOBYM TA LODZ OBMYLA RAMIONAMI...... ZAWSZE W DZIEN I W MOCY ONA JEST NAJCZESCIEJ FOTOGRAFOWANA...TERAZ CZEKA NA WCIAGNIECIE NA BRZEG...... KOCHAM MOJE MIEJSCE NA ZIEMI...

MOJE MIEJSCE NAIDROZSZE MI TO WLASNIE kATY RYBACKIE 13 TO MOJA SZCZESLIWA LICZBA JEZDZE TAM OD PONAD 20 LAT JESTEM SZCZESCIARA MAM DOKAD WRACAC I MAM Z KIM WRACAC DO PEKNA,DO CUDU,KTORY DAJE SPOKOJ POCZUCIE,ZE JEST SIE CZESCIA CUDU,JAKIM KEST SWIAT,ZYCIE,MILOSC...

piekno i czar czar zycia czar natury????? jak zyc bez tego cudu? ja nie potrafie jestem zafascynowana tym co widze i wciaz,wciaz to utrwalam kocham morze i zycie...