Photos by nabil23 : on the map, in Google Earth (KML)

Mrgude, sve lepše od lepšeg!...Prekrasne fotografije i galerija! Uživao sam razgledajući! I opet ću...

Pozdrav, Jaga

ای صلیبت رهنمای گمرهان تاج خارت گوهر شاه جهان ای خدا در جسم پاکت شعله ور خون پاکت منجی نوع بشر پرتویی ده تا که ظلمت بشکنم نرم کن این قلب همچون آهنم این دل روین من را موم کن برحذر از شیوه مضمون کن بی تو وقت حمله گرگ گناه من تفنگی خالیم ای پادشاه دست من را گر نگیری وای من رحم کن بر حال من آقای من من خدا را در وجودت دیده ام زندگی را در تو آغازیده ام من نجات اندر کلامت یافتم بهترین را در مرامت یافتم (من تولد یافتم در نام تو درک کردم منطق آلام تو قدرتم ده تا کن انکار خود تا که بر دوشم بگیرم دار خود)2

بی حرمتي به ساحت خوبان قشنگ نيست باور كنيد پاسخ آيينه سنگ نيست

سوگند مي خورم به مرام پرندگان در عرف ما، سزاي پريدن تفنگ نيست

با برگ گل نوشته به ديوار باغ ما وقتي بيا كه حوصله غنچه تنگ نيست

در كارگاه رنگرزان ديار ما رنگي براي پوشش آثار ننگ نيست

از بردگي مقام بلالي گرفته اند در مكتبي كه عزت انسان به رنگ نيست

دارد بهار مي گذرد با شتاب عمر فكري كنيد فرصت پلكي درنگ نيست

وقتي که عاشقانه بنوشي پياله را فرقي ميان طعم شراب و شرنگ نيست

تنها يكي به قله ي تاريخ مي رسد هر مرد پاشكسته كه تيمور لنگ نيست

فرشتگاني كه سوگند عشق و وفاداري ترا شنيده اند هنوز با انديشه هاي من بازي مي كنند. بلبلاني كه

در كنار دلهاي ما نغمه سرائي كرده اند هنوز در گوشه و كنار زمزمه مي كنند و بر دل دور افتاده من سلام

مي گويند.

راستي ، آن همه لطف و پاكدلي به كجا رفت؟ چرا سعادتي كه بر هستي من سايه افكنده بود ، بدين

زودي در تاريكيهاي سرشك و اندوه پنهان گرديد؟ مگر ممكن است دليكه به نور عشق و فضيلت ، گرمي و

روشني يافته است بدين زودي سرد و خاموش گردد؟

آيا بياد مي آوري آن روزهاي گذشته و آن عهد و پيمان هايي را كه دلهاي ما را بهم پيوست ؟ بدانگونه كه

اگر كسي مي گفت اين رابطه را روزگار برهم مي زند ، بر او مي خنديديم. مگر تو بمن نمي گفتي كه

زندگي را دوست مي داري زيرا من زنده ام ؟

از آنچه بر ماگذشته تو را چيزي نمي گويم....ولي متاسفم بر آن نهالي كه با چه اميدهايش كاشتم و

چون زمان گلش ، در رسيد آن گل را باد سوزاني خشكاند. آري غنچه عشق ما نشكفته پژمرده شد. اگر

فرشته مي تواند آدمي را كيفر كند اين منتهاي شدت كيفر است.

اي كاش گذشته را فراموش مي كردم و به دلخوشي پيشين باز مي گشتم . آيا بياد مي آوري آن روز را

كه مي گفتي تو اين لبخند را از لبان فرشته ربوده اي ؟ اينك كجايي كه ببيني آن لبخند چه بر سرش

آمده.

روز تولدت بود هدیه تولد بهترین چیزیست که می شود از یک دوست گرفت و به یک دوست داد اما کسی که عاشق است چه چیزی به عشقش هدیه کند ؟

خواستم هدیه ای در خور وجود نازنینت پیدا کنم اما چیست که در میان کاغذ کادوی سرخی پیچیده شود و دسته گلی از رز به همراهش تقدیمت گردد ؟

گشتم و گشتم و گشتم هرچه که دیدم رنگ و بوی مادی و زمینی داشت و چطور به یک آسمانی و چطور به عشقم هدیه ای خاکی توانم داد ؟

روحم را و قلبم را با جسمم کادو کردم و دسته گلی از رز به همراهش تقدیمت کردم و گفتم : هدیه ایست ناقابل پیشکش چشمانت و ناز نگاهت

البته که روحم آسمانی نیست و صد البته که قلبم در عرش ساکن نیست ولی فکر کنم بهتر و نایاب تر از هدایای دیگر است

اما تو فقط دسته گل را دیدی و چقدر عذاب کشیدم و چقدر گریستم در دلم به اندازه ی دریای احساسی که نداری

چشمانم خیره شده بود به شمع شمعی که همچو من می سوخت و همچو من نای نوایی نداشت

با صدایی ناگهان به خویش بازگشتم هق هق تو بود و دیدمت که هدیه ام را دیده ای

بر ساحل قدم گذاشتی دریا تا ابد با امواجش به جای پایت بوسه میزند پا به جنگل گذاشتی به یمن قدم هایت جنگل تا ابد سبز خواهد ماند به کنار رود رفتی رودها به پاس قدومت تا ابد جاری است به کوه سر زدی کوه ها به احترامت تا ابد به پا ایستاده اند پا در بیابان گذاشتی بیابان در آتش دیدار تو خشک شد پا در دلم گذاشتی دیوانه شد ، مست شد ، مجنون شد و هنوز قلبم در تحیر است که کدامیک باشد ؟ دریا ، جنگل ، رود ، کوه و یا بیابان قلبم را دریا خواهم کرد تا جای پایت را بوسه زند و جنگل خواهم کرد تا سبز بماند و رود و کوه و بیابان ... و آیا آنان حق قدم هایت را ادا کرده اند ؟ پس ، این دل چگونه قدردان تو و قدمت باشد ؟ و آیا این قلب زمینی تاب داشتن یک آسمانی را دارد ؟ قلبم به یادت و به نامت می تپد و با هر تپشش نام تو را می آرد و هنوز حیرانم که خداوند تو را پاداش کدامین کارم قرار داد و به درگاه او که تو را به من داده دعا میکنم و عاجزانه میخواهم به من و به قلبم توان و لیاقت داشتن تو را بدهد آمین...