Photos by rafaeliux : on the map, in Google Earth (KML)
labrego en Meréns,ourense.
4 views
Camiño esturáns,Coia,Vigo
3 views
casa de rúa da paz,Vigo
5 views
solar en obras.tomás alonso,vigo
4 views
rúa de coia,vigo(rúa Tui)
3 views
Ponte de Balaídos,Fragoso,VIGO.
9 views
Casa vellas
4 views
Loading...
rafaeliux's conversations
Y ¿esto?. ¡Baya par de fotos que has subido para estrenar tu galeria!
Saludos, Angel
more »
Me encantan!!!!!IMPRESIONANTES ESCULTURAS NATURALES HAS ENCONTRADO Y FOTOGRAFIADO!!!Saludos
more »
Wonderful tree and a good photo.
Regards, Finn
more »
eso si ke son ganas de destacar,ao principio pensei ke eran as típicas chemineas industriais de ladrillo!
more »
casa ben decorada esa,con ese piar con molduras no chapitel! ke curioso!
more »
Un poquito mas abajo cerca de ponte ambia, hay un molino encajonado precioso y grande, tenía 4 muelas, la pena es que lo estan restaurando, digo pena por que la restauración es chapucera de mas.
more »
ohhh!! main gott!! coidado a ver si vai saír dalgún túnel segredo un camisa azul tipo soldado xaponés perdido dos que non se enteiraron que rematou a guerra!! ha ha ha!
more »
vése moi ben consevado ese muiño si senor!
more »
Sta. Mariña de Augas Santas en Ourense xunto con Sta. Eulalia de Bóveda en Lugo, posuen en común elementos do culto a Cibeles, moi estendido por todo o territorio peninsular nos primeiros séculos da nosa era. As orixes de ambos santuarios son anteriores a romanización, en Bóveda a "Pena Piador", que cantaba como un paxaro invisible os devotos e en Augas Santas, ainda hoxe, podemos ouvir e ver a enorme rocha que repenica coma unha campá e a "Santa Pedra" que posue forma de orella e que escoita as peticións cara o máis alá. Na Roma dos séculos II e III d.C. as "Attideia" celebrábanse con grande esplendor e a partir de Antonino o seu culto tivo ritos segredos. A cerimonia arredor da que xiraba o proceso iniciático era o bautismo de sangue que o neófito recibia do sacrificio de un touro, Taurobolium (caza de touro con rede), ou de un carneiro, Criobolium (caza do carneiro). Ámbolos dous santuarios acondicionan a sua forma arquitectónica o lugar donde o devoto recibia o bautismo de sangue con propiedades curativas. No ritual fríxio, tanto o touro como o carneiro eran degolados na parte superior, emplazando madeiras perforadas sobor das que colocaban o animal no intre do sacrificio. Na cripta da parte inferior atopábase o devoto nunha piscina sobor do chan de pedra que recollia o sangue o través dun sumidairo e sempre con auga corrente para sanear o santuario para novo uso. O exterior do conxunto evidencia unha edificación con unha nave para protexer o lugar do sacrificio e os que o practicaban, asi como as escadas para comunicar os dous niveis. Posteriormente coa chegada do cristianismo o culto do bautismo de sangue desapareceu. Resulta complicado interpretar o culto milenario sobor de todo por as transicións de unhas relixións a outras. Partindo dun santuario celta ou indíxena até o actual enclave de veneración a santa, exemplo cultural mariano milagroso, vanse modificando os cultos. Dende as tres estatuas de Guerreiros Galaicos atopadas no castro, a pedra formosa, relacionada con cultos relativos a auga, con termas que tiñan propiedades terapéuticas e finalidade pseudorelixiosa, a árbore, símbolo espiritual, como proba a rexeneración primaveral cíclica representada nas festas dos maios na cultura tradicional campesiña galega, o culto as pedras, abaladoiras, sanadoras ou dos mouros, facendo de Galiza un país de pedras máxicas e contra o que non poideron nin concilios, nin homilías, nin excomuñóns, chantando cruces por riba delas coa clara idea de apropiación da igrexa católica dos lugares de culto paganos dos que non se poido desligar a tradición popular. As prácticas relixiosas romanas fixeron anteriormente algo semellante, non tan agresivo, pero xa San Martiño de Dumio aconsellaba que se derrubara o menor número posible de lugares pagáns e que enriba deles se poñan reliquias para mudar o obxectivo, engadindo o martirio dunha santa de orixe local fai máis efectivo a implantación do culto chegado de fora mantendo os lugares de culto e os elementos rituais, tendo a eclosión no século XI e considerando asentada a tradición no XVI. Na lenda, na que a filla de Teódulo, procer romano na Limia e tal vez sacerdote pagán, foi deixada o coidado dunha criada cristiá e que o prefeto romano Olibrio, despois de ser rexitado por ela, recluíuna, someteuna a torturas e tentou queimala e afogala sin éxito, decidindo o final decapitala e cando o verdugo lle cortou a cabeza esta deu tres saltos e naquel lugar saiu unha fonte, pero a cronoloxía de Sta. Mariña non coincide coa xeografía e actualmente está aceptado que se trata dunha trasposición de elementos tomados de textos clásicos, xa que a primeira documentación estaba en grego, mantendo vivos ritos milenariso, eso si, de forma cada vez máis distorsionada.
more »
Podria ser, pero no!, avel-breizh, este es un embalse artificial, que dependiando del epoca del año o la sequia, esta más lleno o tan vacio, que se puede caminar alrededor de la iglesia y del pueblo que la rodea.
saludos, Andreu.
more »