Με το λύχνο του άστρου στους ουρανούς εβγήκα
στο αγιάζι των λειμώνων στη μόνη ακτή του κόσμου
που να βρω την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ!
Τα κορίτσια μου πένθος για τους αιώνες έχουν
Τ' αγόρια μου τουφέκια κρατούν και δεν κατέχουν
που να βρώ την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ!
Οδυσσέας Ελύτης
Άξιον εστί
With a star for a lamp I stepped out into the heavens
into the frost that lay on the pastures along world’s only shore;
where might I find my soul, the four-fold tear-drop!
My girls are grieving for the ages
my boys bear arms but don’t hold sway;
where might I find my soul, the four-fold tear-drop!
Odisseas Elitis
Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ
είναι μη γίνω "ποιητής"
Μην κλειστώ στο δωμάτιο
ν' αγναντεύω τη θάλασσα
κι απολησμονήσω.
Μην κλείσουνε τα ράμματα στις φλέβες μου
κι από θολές αναμνήσεις και ειδήσεις της ΕΡΤ
μαυρίζω χαρτιά και πλασάρω απόψεις.
Μη με αποδεχτεί η ράτσα που μας έλειωσε
για να με χρησιμοποιήσει.
Μη γίνουνε τα ουρλιαχτά μου μουρμούρισμα
για να κοιμίζω τους δικούς μου.
Μη μάθω μέτρο και τεχνική
και κλειστώ μέσα σε αυτά
για να με τραγουδήσουν.
Μην πάρω κιάλια για να φέρω πιο κοντά
τις δολιοφθορές που δεν θα παίρνω μέρος
μη με πιάσουν στην κούραση
παπάδες και ακαδημαϊκοί
και πουστέψω
Έχουν όλους τους τρόπους αυτοί
και την καθημερινότητα που συνηθίζεις
σκυλιά μας έχουν κάνει
να ντρεπόμαστε για την αργία
περήφανοι για την ανεργία
Έτσι είναι.
Μας περιμένουν στη γωνία
καλοί ψυχίατροι και κακοί αστυνόμοι.
Ο Μάρξ...
τον φοβάμαι
το μυαλό μου τον δρασκελάει και αυτόν
αυτοί οι αλήτες φταίνε
δεν μπορώ γαμώτο να τελειώσω αυτό το γραφτό
μπορεί...ε;...μίαν άλλη μέρα...
Ζωγράφισα με γράμματα
κι όλα τα χρώματα της γης
πλάθοντας έναν κόσμο
με λέξεις, όνειρα κι επιθυμίες.
Σε προσκάλεσα να ζήσουμε εκεί
και να κοιτάζουμε τη θάλασσα,
τον ουρανό, τους γλάρους
και κανείς να μην υπάρχει άλλος
στον κόσμο μας
παρεκτός οι φίλοι μας.
Ένα κόσμο που να τον αντιλαμβάνονται
μόνο όσοι αγαπάμε.
Ένας κόσμος σα νησί που ταξιδεύει
στην απεραντοσύνη του χρόνου
ένας κόσμος δίχως θάνατο
δίχως χθες και αύριο
ένας κόσμος του παρόντος.
Μοιράστηκα τα όνειρά μου μαζί σου
και γέλασες
αυτά είναι παιδιάστικες φαντασίες
και ποιητικές ουτοπίες,
μου είπες,
αλλά δέχτηκες.
Από τότε κάθε νύχτα
μου τραβάς τα σκεπάσματα
αποκαλύπτοντας το γυμνό μου σώμα.
Τάκης Καρτσωνάκης
kARTson
Δε μας αφήνουν Ρόμπσον να τραγουδάμε
δε μας αφήνουν καναρίνι
που 'χεις φτερά αητού
μαύρε αδερφέ μου
δόντια που έχεις
μαργαριτάρια
δε μας αφήνουν να ψηλώσουμε φωνή.Φοβούνται Ρόμπσον
φοβούνται την αυγή,
ν' ακούσουνε φοβούνται
και ν' αγγίσουν
φοβούνται ν' αγαπήσουν
φοβούνται ν' αγαπήσουνε σαν τον Φερχάτ
(Αλήθεια θα 'χετε κι εσείς έναν Φερχάτ
οι νέγροι πως να τονε λένε Ρόμπσον; Φοβούνται τα γεννήματα
τη γης
το γάργαρο νερό φοβούνται της πηγής
φοβούνται
να θυμούνται
και τις χαρές τους
το χέρι ενός φίλου δεν έσφιξε ποτέ τους
το χέρι τους
ζεστό
σαν το πουλί
χωρίς να θέλει σκόντα
προμήθειες
η κάποια αναβολή
στη πλερωμή.Φοβούνται την ελπίδα
φοβούνται Ρόμπσον να ελπίσουν
φοβούνται καναρίνι
που 'χεις φτερά αητού
φοβούνται τα τραγούδια μας
μη τους τσακίσουν.
Creo que no hay mucho que decir sobre mi, me gustan las cosas sencillas, sin complicaciones y me encanta viajar y conocer gente, aunque también necesito mis momentos de soledad.\
\
\
I think there is not much to say about myself, I like simple things , uncomplicated things, and I love traveling and meeting people, but I need loneliness moments.
Inma Cardalda's conversations
Με το λύχνο του άστρου στους ουρανούς εβγήκα στο αγιάζι των λειμώνων στη μόνη ακτή του κόσμου που να βρω την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ!
Τα κορίτσια μου πένθος για τους αιώνες έχουν Τ' αγόρια μου τουφέκια κρατούν και δεν κατέχουν που να βρώ την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ!
Οδυσσέας Ελύτης Άξιον εστί
With a star for a lamp I stepped out into the heavens into the frost that lay on the pastures along world’s only shore; where might I find my soul, the four-fold tear-drop!
My girls are grieving for the ages my boys bear arms but don’t hold sway; where might I find my soul, the four-fold tear-drop! Odisseas Elitis
more »
Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ είναι μη γίνω "ποιητής" Μην κλειστώ στο δωμάτιο ν' αγναντεύω τη θάλασσα κι απολησμονήσω. Μην κλείσουνε τα ράμματα στις φλέβες μου κι από θολές αναμνήσεις και ειδήσεις της ΕΡΤ μαυρίζω χαρτιά και πλασάρω απόψεις. Μη με αποδεχτεί η ράτσα που μας έλειωσε για να με χρησιμοποιήσει. Μη γίνουνε τα ουρλιαχτά μου μουρμούρισμα για να κοιμίζω τους δικούς μου. Μη μάθω μέτρο και τεχνική και κλειστώ μέσα σε αυτά για να με τραγουδήσουν. Μην πάρω κιάλια για να φέρω πιο κοντά τις δολιοφθορές που δεν θα παίρνω μέρος μη με πιάσουν στην κούραση παπάδες και ακαδημαϊκοί και πουστέψω Έχουν όλους τους τρόπους αυτοί και την καθημερινότητα που συνηθίζεις σκυλιά μας έχουν κάνει να ντρεπόμαστε για την αργία περήφανοι για την ανεργία Έτσι είναι. Μας περιμένουν στη γωνία καλοί ψυχίατροι και κακοί αστυνόμοι. Ο Μάρξ... τον φοβάμαι το μυαλό μου τον δρασκελάει και αυτόν αυτοί οι αλήτες φταίνε δεν μπορώ γαμώτο να τελειώσω αυτό το γραφτό μπορεί...ε;...μίαν άλλη μέρα...
Κατερίνα Γώγου
more »
Great shot! cheers from brazil!
more »
Wonderful!!!
Happy New Year
Best wishes,Karel
more »
bella
more »
Ένας κόσμος δίχως χθες και αύριο.
Ζωγράφισα με γράμματα κι όλα τα χρώματα της γης πλάθοντας έναν κόσμο με λέξεις, όνειρα κι επιθυμίες.
Σε προσκάλεσα να ζήσουμε εκεί και να κοιτάζουμε τη θάλασσα, τον ουρανό, τους γλάρους και κανείς να μην υπάρχει άλλος στον κόσμο μας παρεκτός οι φίλοι μας. Ένα κόσμο που να τον αντιλαμβάνονται μόνο όσοι αγαπάμε.
Ένας κόσμος σα νησί που ταξιδεύει στην απεραντοσύνη του χρόνου ένας κόσμος δίχως θάνατο δίχως χθες και αύριο ένας κόσμος του παρόντος.
Μοιράστηκα τα όνειρά μου μαζί σου και γέλασες αυτά είναι παιδιάστικες φαντασίες και ποιητικές ουτοπίες, μου είπες, αλλά δέχτηκες.
Από τότε κάθε νύχτα μου τραβάς τα σκεπάσματα αποκαλύπτοντας το γυμνό μου σώμα. Τάκης Καρτσωνάκης kARTson
more »
Δε μας αφήνουν να τραγουδάμε
Δε μας αφήνουν Ρόμπσον να τραγουδάμε δε μας αφήνουν καναρίνι που 'χεις φτερά αητού μαύρε αδερφέ μου δόντια που έχεις μαργαριτάρια δε μας αφήνουν να ψηλώσουμε φωνή.Φοβούνται Ρόμπσον φοβούνται την αυγή, ν' ακούσουνε φοβούνται και ν' αγγίσουν φοβούνται ν' αγαπήσουν φοβούνται ν' αγαπήσουνε σαν τον Φερχάτ (Αλήθεια θα 'χετε κι εσείς έναν Φερχάτ οι νέγροι πως να τονε λένε Ρόμπσον; Φοβούνται τα γεννήματα τη γης το γάργαρο νερό φοβούνται της πηγής φοβούνται να θυμούνται και τις χαρές τους το χέρι ενός φίλου δεν έσφιξε ποτέ τους το χέρι τους ζεστό σαν το πουλί χωρίς να θέλει σκόντα προμήθειες η κάποια αναβολή στη πλερωμή.Φοβούνται την ελπίδα φοβούνται Ρόμπσον να ελπίσουν φοβούνται καναρίνι που 'χεις φτερά αητού φοβούνται τα τραγούδια μας μη τους τσακίσουν.
[Δε μας αφήνουν να τραγουδάμε, Οχτώβρης 1949]
NAΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ 1901-1963
more »
Beautiful old architecture!!!
Merry Christmas and a Happy New Year!!!
Greetings from Bulgaria!!Ivo
more »
BONITO COLORIDO DE ESTAS RUINAS EJIPCIAS.JULIÁN DE PACO CABALLERO.GETAFE
more »
además está medio comido por la carretera y los edificios
more »