Bırakınbu fakir edebiyatını. Ben de bir öğretmen çocuğuyum. Gün oldu üniversiteye gitmek için otöbüs param olmadı. Gün oldu ikinci ekmek niye alındı diye evde kavgaoldu. Yıllarca aynı ayakkabıyı giydim , gömleği geçirdim sırtıma. Ama fakirlik edebiyatı yapmadım. Dürüstlükden ve çalışmakdan bir an olsun ödün vermedim. Bu gün bir öğretmen evladı olarak orada benim de evim var. Soframda hala zeytin peynirle kahvaltı yapıyorum. Hiç de milyarları yiyor değilim.Milleti birbirine düşürmeyelim... Çalışmak ve çalışmak . Başkabir formülü yok bu işin.

d'autres photos du chantier sont dosponible prestij@hotmail.fr