ΠΑΝΟΣ ΚΥΠΑΡΙΣΣΗΣ

Δέντρο της τύχης

Δε διαλέγει τόπο

Σηκώνει στην τύχη κορμό κλώνους, φύλλα, δύσκολο καρπό

Της σιωπής και της σκόνης των άνυδρων εποχών των ανέμων που δοκιμάζουν την αντοχή του

Δειλό και γενναίο με σημάδια από μάχες στις πλάτες πάντοτ' εκεί

Αφύλαχτο σ' αυτόν που θα 'ρθει στον ίσκιο να σταθεί ή να το ρίξει

Κι αν βρουν οι ρίζες πέτρα, δεν πενθεί

Με δίχως φύλλα επιμένει να 'ρθουν πουλιά στ' άλκιμα κλαδιά να τ' αντικαταστήσουν

Quand la vie est une forêt,

Chaque jour est un arbre

Quand la vie est un arbre

Chaque jour est une branche

Quand la vie une branche

Chaque jour est une feuille.

Jacques Prévert

Cocoon

by Moyra Caldecott

I lie

curled

in the green cocoon

of my garden

spun of sunlight

and leaves…

ready

to be born.

Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ

ΚΓ'

Λίγο ακόμα θα ιδούμε τις αμυγδαλιές ν' ανθίζουν

τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο

τη θάλασσα να κυματίζει

By Ilan Shamir

Dear Friend,

Stand Tall and Proud

Sink your roots deeply into the Earth

Reflect the light of a greater source

Think long term

Go out on a limb

Remember your place among all living beings

Embrace with joy the changing seasons

For each yields its own abundance

The Energy and Birth of Spring

The Growth and Contentment of Summer

The Wisdom to let go of leaves in the Fall

The Rest and Quiet Renewal of Winter

Feel the wind and the sun

And delight in their presence

Look up at the moon that shines down upon you

And the mystery of the stars at night.

Seek nourishment from the good things in life

Simple pleasures

Earth, fresh air, light

Be content with your natural beauty

Drink plenty of water

Let your limbs sway and dance in the breezes

Be flexible

Remember your roots

Enjoy the view!

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ

Τα δένδρα

Oλα τα δένδρα 'ναι παιδιά, πώχουν τη Γη μητέρα, κ' έχουν για χέρια τα κλαδιά, που σειούνται στον αγέρα.

Σειούνται και λεν μια προσευχή, λυγούν και προσκυνούνε τον Ουρανό πώχει βροχή, και βλέπει πω διψούνε.

Κι ο Ουρανός που τα τηρά, θυμάται τα παληά του: πώς ήταν χάμουν μια φορά κ' είχε την Γη γρηά του

Κι απ' τα φιλιά τ' αδερφωτά, κι απ' τ' αγκαλιάσματά τους, 'βγήκαν τα δέντρα όλ' αυτά, τα γνήσια παιδιά τους.

Γι' αυτό του θλίβετ' η καρδιά την δίψα τους σαν βλέπει: είναι δικά του τα παιδιά, να τα ποτίση πρέπει!

Από τον θρόνο του γυρνά και κράζει μια νεφέλη και τήνε στέλλει στα βουνά, στα δάση τήνε στέλλει.

-Πάνε στ' απότιστα δενδρά, στα δάση που διψούνε, και πότισέ μου τα φαιδρά και δώσε τα να πιούνε.-

Βγαίν' η νεφέλη και περνά Επάν' από την Πλάση˙ και βρέχει μέσα στα βουνά, και βρέχει μέσ' στα δάση.

Και νοιώθ' η Γη χαρά κρυφή: ο Γέρος την 'θυμήθη! και 'βγάλλ' όλ' άνθη στην μορφή, κι όλο καρπούς στα στήθη.

“Για μένα τα δέντρα υπήρξαν πάντα οι πιο διεισδυτικοί ιεροκήρυκες. Τα σέβομαι όταν ζουν σε οικογένειες και φυλές, σε δάση και άλση. Και ακόμη περισσότερο τα σέβομαι όταν στέκονται μόνα τους.

Είναι σαν τα μοναχικά άτομα. Όχι σαν τους ερημίτες που έχουν αποσυρθεί μακριά για να κρύψουν κάποια αδυναμία τους , αλλά σαν τα υπέροχα μοναχικά άτομα, όπως ήταν ο Μπετόβεν και ο Νίτσε.

Στα ψηλά κλαδιά τους θροΐζει ο κόσμος, ενώ οι ρίζες τους αναπαύονται στο άπειρο. Όμως δεν χάνουν τον εαυτό τους, παλεύουν με όλη τους τη δύναμη για ένα και μόνο πράγμα: να εκπληρώσουν τις ανάγκες τους σύμφωνα με τους δικούς τους νόμους, να δημιουργήσουν το δικό τους σχηματισμό, να εκπροσωπήσουν τους εαυτούς τους.

Τίποτα δεν είναι πιο ιερό, τίποτα δεν είναι πιο υποδειγματικό από ένα όμορφο και δυνατό δέντρο. Όταν ένα δέντρο κόβεται και αποκαλύπτεται η θανατηφόρος πληγή του, μπορεί κανείς να διαβάσει όλη την ιστορία του στο φωτεινό δίσκο του κορμού του: στα δαχτυλίδια του φαίνονται τα χρόνια του, ενώ στα σημάδια του φαίνονται ο αγώνας, τα δεινά , όλες οι ασθένειες, η ευτυχία και η ευημερία, τα δύσκολα χρόνια αλλά και τα ωραία, οι επιθέσεις που άντεξε, οι καταιγίδες που έχει υπομείνει.

Και κάθε νέο παιδί του χωριού σίγουρα γνωρίζει ότι το σκληρότερο και το πιο ευγενές ξύλο είναι αυτό που έχει στενότερα δαχτυλίδια, κι ότι εκεί ψηλά στα βουνά και μέσα στο συνεχή κίνδυνο αναπτύσσεται το πιο άφθαρτο, το ισχυρότερο, το ιδανικό δέντρο.

Τα δέντρα είναι ιερά. Όποιος ξέρει πώς να μιλήσει μαζί τους, όποιος ξέρει πώς να τα ακούσει, μαθαίνει την αλήθεια. Δεν κηρύττουν μάθηση και παραινέσεις, κηρύττουν τον αρχαίο νόμο της ζωής.

To δέντρο λέει: Ένας πυρήνας είναι κρυμμένος μέσα μου, μια σπίθα, μια σκέψη, είμαι ζωή από την αιώνια ζωή. Μοναδικά είναι η μορφή και οι φλέβες του δέρματος μου, το μικρότερο φύλλο στα κλαδιά μου, αλλά και η μικρότερη ουλή στο φλοιό μου. Έγινα για να σχηματοποιήσω και να αποκαλύψω την αιωνιότητα στη μικρότερη μου λεπτομέρεια.’

To δέντρο λέει: Η δύναμή μου είναι η εμπιστοσύνη. Δεν ξέρω τίποτα για τον πατέρα μου, δεν ξέρω τίποτα για τα χιλιάδες παιδιά που κάθε άνοιξη σπέρνονται από μένα. Ζω μέχρι τέλος για το μυστικό του σπόρου μου, και δεν με νοιάζει για τίποτα άλλο. Πιστεύω ότι ο Θεός είναι μέσα μου. Πιστεύω ότι η εργασία μου είναι ιερή. Μ αυτή την αλήθεια ζω.’

Όταν απογοητευόμαστε και δεν μπορούμε να αντέξουμε τη ζωή μας, τότε το δέντρο έχει κάτι να μας πει: Σταθείτε! Σταθείτε! Κοιτάξτε εμένα! Η ζωή δεν είναι εύκολη, η ζωή δεν είναι δύσκολη. Αυτές είναι παιδαριώδεις σκέψεις. . . . Το σπίτι δεν είναι ούτε εδώ ούτε εκεί. Το σπίτι είναι μέσα σας, αλλιώς δεν είναι πουθενά.

Ενώ τα δέντρα θροΐζουν το βράδυ, ενώ είμαστε ανήσυχοι μέσα στις δικές μας παιδαριώδεις σκέψεις: Τα δέντρα έχουν μακρές σκέψεις, μεγάλες και ξεκούραστες αναπνοές, όπως έχουν και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από τις δικές μας.

Όσο εμείς δεν τα ακούμε, παραμένουν σοφότερα από εμάς. Αλλά όταν μάθουμε πώς να ακούμε τα δέντρα, η στενότητα η ταχύτητα και η παιδική βιασύνη των σκέψεών μας, θα αντικατασταθούν από ανείπωτη χαρά. Όποιος έχει μάθει πώς να ακούει τα δέντρα δεν θέλει πλέον να είναι ένα δέντρο. Δεν θέλει να είναι τίποτα εκτός από αυτό που είναι.”

*Απόσπασμα από το βιβλίο του Hermann Hesse: “Bäume: Betrachtungen und Gedichte” [Δέντρα: Σκέψεις και Ποιήματα] που εκδόθηκε το 1984.

Thank you very much Gisa. Your photo is vey beautiful, I think it must be wild onions, so I think i will comment sth like: "(Wild) onions can be very beautiful!". If you have sth to propose please feel free to do it!

Thank you very much Massimo, you are very kind! Do come back and when you decide it communicate with me. Your foto is great.